Ik heb gisteren al zo’n beetje het doek over Laos laten vallen maar er moest natuurlijk nog wel een stukje, te beginnen over het water om terug naar “het vaste land” te keren en weer richting 13 te gaan. Ik had gisteren aan het “haventje” van Don Det gemerkt dat het daar wel eens druk kan zijn om de “ferry” te nemen en dus regelde ik een boot vanaf Don Khone. Dat is dan een privé boot in plaats van een reguliere ferry en dus ook wat duurder maar het waren toch mijn laatste uitgaven in Laos en ik had het geld nog op zak, ik kon bovendien vlak bij het guesthouse aan boord gaan. Het bleek ook wel een leuk tochtje en ik had dus eventuele drukte vermeden.
Bij het vertrek aan de overkant kom je direct in een andere wereld terecht, eentje zonder andere toeristen, en dat merk je onmiddellijk aan de interactie met de omgeving. De hello’s en sabaidee’s gingen weer gretig over en weer 🙂 .
Na 20 kilometer bereikte ik mijn volgende grensovergang. Hier bood de Cambodjaanse kant wel de te verwachten administratieve rompslomp, met 5 loketten om controles te doen en stempels te zetten 🙂 . Het ging echter ook wel rustig en vlot, ik was dan ook de enige “klant”. Toen ik klaar was werd er wel een lichting backpackers gelost om in de omgekeerde richting te gaan.
Over de grens werd de 13 de 7 maar het bleef dezelfde saaiere weg. Ik kon zelfs lange tijd gewoon in het midden van de weg rijden, het grensverkeer stelt hier niet veel voor 🙂 . Ik zag enorme bananenplantages maar geen bananen 🙂 . Er wordt momenteel in Cambodja veel land verbrand, bewust en gecontroleerd. Soms is het gewoon de kant van de weg, anders is het al eens een grotere oppervlakte en eventueel ook met bomen. Het doel is niet echt duidelijk, ik geloof niet dat er overal iets op volgt.
Stung Treng lijkt me vooral een groot marktstadje, langs alle kanten lijkt het wel markt. Er zijn ook terug meer toeristen te vinden, ik veronderstel vooral als laatste halte naar Laos.
dannyc2018 