Split lag nog een ietsje verder dan dat ik ingeschat had. Het was een beetje gokken om de juiste route in en uit Split te vinden maar al bij al is het redelijk gelopen zoals ik vooraf in gedachten had. Split was schijnbaar van de Romeinen in plaats van de Venetianen en daar zijn ze blijkbaar trots op. Van Split ging het verder naar Trogir. Ik dacht dat ik van Split naar Trogis een mooie kustweg gevonden had, zo zag het er op kaart toch uit, maar dat bleek een misser te zijn, het was gewoon een eerder slechte en vooral vervelende weg te zijn. Nu, het alternatief was ook niet best, als ik daar al over mocht passeren. Trogir is een historisch stadje op een eilandje tussen het vaste land en een groter eiland. Het is ook één van de toeristische hotspots van Kroatië. Ik ging er eerst op zoek naar de camping om daarna nog even terug te keren naar het stadje. Ik had hier weer een super stevige prijs verwacht maar met 20 € kan ik op deze locatie best leven. Morgen moet ik bij vertrek weer over het eilandje, misschien stop ik nog wel eens even voor wat extra foto’s. Het valt bij al die historische stadjes, al van voor Kroatië, wel op dat blijkbaar alle mogelijke open plaatsen zoveel mogelijk moeten opgevuld worden met terrasjes. Het maakt het leven van de fotograaf er niet makkelijker op en die heeft het al niet zo makkelijk met al die smalle straatjes en moeilijk licht 😉 .

https://www.strava.com/activities/14962487144

Gisteren kregen we geregeld een golf wind te verduren. Windstoten kon je het niet noemen maar af en toe ging hij toch wat steviger tekeer. Ik heb dan toch mijn tentje, dat ik wat nonchalant opgesteld had vanwege de harde ondergrond, wat extra gezekerd.
Vandaag mijn weg langs de kust verder gezet. De kust van Kroatië is lastig maar ook erg mooi.
Ik passeerde vandaag de zone waar onlangs een stevige bosbrand woede. Toen ik dat bericht las, dacht ik dat ik mijn volledige terugreis zou moeten herzien maar ze hadden de zaak al snel onder controle. Toch wel sterk werk gezien huidige de omstandigheden.
Omdat ik geen zin had om de problemen van Dubrovnik nog eens te herdoen in Split, besloot ik vandaag een stukje voor Split te stoppen en de stad bij de passage morgen voormiddag even te bezoeken. Omis leek me een geschikte plaats om te stoppen maar de goedkoopste plek die ze me op de camping konden aanbieden, kostte 42,50 €. Dat vind ik nog steeds teveel voor een tent dus ging ik weer verder. Een eindje verder lagen verscheidene “camp” langs elkaar. Iedereen met een stukje grond langs de zee houdt er camping 🙂 . Ik koos de eerste die me opviel, hij zal wel het beste bord gehad hebben 🙂 .

https://www.strava.com/activities/14952387763

Tijdens mijn camping dagen in de eerste helft van de reis begon en eindigde ik de dag nogal eens met een muts op en ik durfde ook al eens met wat kleren aan slapen vanwege de nachtelijke kou, gisteren sliep ik op mijn slaapzak in plaats van erin vanwege de nachtelijke warmte 🙂 .
Vanmorgen dus eerst op “zoek” gegaan naar de ferry. Ik was letterlijk net op tijd om de boot te nemen. Ik reed rechtstreeks aan boord en ze hebben dan een minuut of twee gewacht om te sluiten zodat ik nog snel een ticket kon gaan kopen terwijl zij alvast mijn fiets parkeerden 🙂 . De overtocht duurde een uurtje en voor zover ik kon zien werd hij maar door één boot uitgevoerd, als ik hem gemist had dan had ik dus zo’n twee uur mogen wachten op de volgende.
Aan de overkant ging ik dan nog een eindje verder tot ik een gelegenheid zag en vond dat het zo wel genoeg geweest was.

https://www.strava.com/activities/14942317666
https://www.strava.com/activities/14942311392

Ik zag vanmorgen bij het verlaten van Dubrovnik nog wel wat mooie beelden van het nieuwere Dubrovnik maar ik was teveel bezig met op een deftige manier de stad te verlaten om verder nog iets te doen met die beelden.
De zee voor Kroatië is bezaaid met ontelbare eilanden, grote en kleine, en bijna evenveel jachten. De route ging aanvankelijk over de grote weg maar met de drukte viel het nogal mee. Het komt gewoonlijk een beetje in golven, het snellere verkeer komt achter het tragere vast te zitten en zo vormen zich dus mini kolonetjes. Na 48 Km zag ik een kans op kleinere wegen. Bij Ston dook plots weer een kleine Chinese muur op.
Vanavond kampeer ik weer 🙂 . Niet op de leukste ondergrond maar wel met veel schaduw, al blijft het ook dan nog steeds puffen.
Ik heb hier ook gemerkt dat ik mijn route voor morgen moet herzien. Ik had gedacht van hier een beetje verder de brug terug naar het vaste land te nemen, ik ging over een eiland om de smalle Bosnische doorgang te omzeilen. Heel de omgeving rond die brug is echter autoweg geworden, dat staat zo nog niet aangegeven op mijn kaart. Ik had het wel al een beetje zien aankomen, aangezien ik al een tijdje parallel langs die autoweg reed. Ik zal nu morgen dus nog een eindje verder over het eiland moeten om dan de ferry te nemen.

https://www.strava.com/activities/14932398225

De prijs van de accommodatie vertaalt zich ook in de prijs van eten en drinken. Mijn blikje cola kostte me gisteren in een fastfoodtent, wel met echte hamburgers, 5 €. In de “echte” restaurants betaal je hetzelfde voor een flesje van 25 cl. Een flesje spuitwater van 0,5 l kostte me, vanmorgen in de stad, 3 €. Mogelijk betaal je dat bij ons in pakweg Brugge ook maar ik vind het toch nogal veel.
Omdat ik een eind buiten de stad zit, nam ik vanmorgen de fiets ernaartoe. Ik deed dat ook al vrij vroeg. Toch was het er al behoorlijk druk toen ik aankwam. Echt druk werd het echter pas tegen dat ik eindigde, kort voor de middag. Ik was toen wel klaar om terug naar het hotel te gaan en nog zo weinig als nodig buiten te komen 🙂 .
Dubrovnik is dus echt wel een bezoek waard maar het komt met een serieuze prijs. Het voelt toch allemaal een beetje als wettelijk diefstal aan: de prijs van het hotel, de prijs van eten en drinken … Voor de 40 € muurwandeling heb ik trouwens maar bedankt.
Ik heb het dus bezocht terwijl ik toch in de buurt was 😉 maar om er speciaal voor te komen zou ik zeggen, alleen als je echt geld op overschot hebt 🙂 .

Vanmorgen mijn rit langs de baai van Kotor nog een eindje verdergezet, tot aan de Kroatische grens.
Ook in Kroatië rijzen de bergen recht uit de zee, mocht ik al snel ondervinden.
In Dubrovnik had ik al snel mijn beoogde herberg gevonden maar ze hadden geen plaats voor vannacht, morgen zou wel lukken maar vannacht niet. Hij wees me wel een paar andere hostels maar je moet die dan wel vinden. Het helpt ook niet dat het hier overal op en af gaat en zowat alles enkele richting is. Ik durf die al wel eens te negeren, eventueel over het voetpad, maar hier kan dat gewoon zelden. Uiteindelijk vond ik wel één van die hostels, nadat ik er wel eerst al eens voorbij gereden was. Ze is vanop straat niet te zien en staat ook op geen enkele manier aangeduid. Dat helpt natuurlijk ook niet om accommodatie te vinden, Google Maps staat vol met hotels en andere toestanden maar je ziet ze niet. Hoe dan ook, de hostel had wel plaats voor mij maar vroeg 64 € per nacht voor een bed. Ik vond het er sowieso al niet zo aangenaam uitzien en die prijs was er volgens mij behoorlijk over. Dus ging ik verder op zoek, op en af en volgens de enkele richting. Op een paar plaatsen zag ik wel “sobre”, gewoonlijk de leukste en meest betaalbare plaatsjes, maar die waren allen, in totaal een vijftal, volgeboekt. Ik had al een paar keer een wegwijzer richting camping gezien en besloot daar dan maar naartoe te gaan. Het was sowieso de bedoeling om in Kroatië terug te gaan kamperen, alleen hier nog niet. Ik vond uiteindelijk ook die camping maar daar vroeg men 50 € om op de grond te slapen, op een camping die er ook al niet zo goed uitzag. Dat ging dus ook weer niet door. Ik kreeg stilaan de neiging om Dubrovnik over te slaan en gewoon verder te rijden maar besloot nog in één omgeving, waar Google weer een aantal “kleinere” hotels zag, te gaan zoeken. Daar vond ik dan toch een plaats waar men “nog één kamer had”, voor wat het waar is 😉 , en ik besloot om, nadat ik “20% korting” kreeg dan toch de nog altijd belachelijke prijs te betalen. Bovendien is de kamer niet eens zo bijzonder, zelfs eerder bij de zwakkere categorie, en de wifi behoorlijk waardeloos.
Ik reed uiteindelijk na aankomst in Dubrovnik nog 12 Km om accommodatie te vinden. Dubrovnik mag dan wel bijzonder zijn maar voorlopig zou ik zeggen: niet doen.

https://www.strava.com/activities/14911953697

Om te beginnen nog een verhaaltje over gisteren. Toen ik mijn stadsbezoek gisterennamiddag wel genoeg vond, moest ik nog een hele tijd zoeken om mijn hotel terug te vinden in het labyrint van het stadje en uiteindelijk ook de weg vragen. Op de weg van mijn zoektocht was ik ook nog bij een winkeltje gestopt om wat drank te kopen, ik moet ’s namiddags en ’s avonds zorgen dat mijn vochtpeil terug op niveau komt. ’s avonds besloot ik dan voor het gemak, en ook een beetje voor de 10% korting die ik als hotelgast kreeg 🙂 , om gewoon in het restaurant van het hotel te eten. Terwijl ik daarbij op het terras zat, viel plots mijn oog op het winkeltje waar ik mijn drankvoorraad kocht. Een voorraad die ik nog wel zeker een half uur mee rond het stadje zeulde op weg naar mijn hotel 🙂 .
Dan vanmorgen: ik besloot om eerst rustig naar de hoofdpoort te wandelen en me daar pas klaar te maken voor vertrek, dat betekent dan vooral goed insmeren. Daar viel me een vrouw op die ostentatief een plastiek bloem hoog hield, een stadsgids die op haar klanten stond te wachten dus 🙂 . Verder: aangezien het stadje volledig verkeersvrij is, kunnen de voorraden niet verder dan de stadspoort geleverd worden. Van daar gaat het dan met allerhande stootkarren en zelfs winkelkarretjes verder de stad in 🙂 .
De rit ging vandaag verder langs de baai van Kotor, nog altijd mooi maar deze keer over de grote weg en niet altijd echt langs het water. De drukte maakte het ook niet altijd evident om te stoppen voor een foto maar gaandeweg beterde het wel wat. Het was vandaag weer een kortere rit, naar het volgende “ te ziene” stadje: Herceg Novi. Onderweg was er ook nog Perast, ook verkeersvrij, maar ik vond het aan beide zijden van het stadje een heel gedoe en drukte op de parkings. Dat gedoe en de drukte ontnam me de zin om er even te stoppen. Ik kreeg later, vanaf de overkant, nog een zicht op het stadje, foto 11, en had niet het idee dat ik wat onoverkomelijk gemist had maar misschien zat het er wel in de details. Ook de oude stad van Herceg Novi is weer verkeersvrij maar het zou ook moeilijk anders kunnen met die trappen langs alle kanten 🙂 . Ik kwam hier weer terecht bij een reisbureautje om een kamer te vinden. Ik kon nu al 2 maal ondervinden dat de officiële toeristeninfo’s daar totaal waardeloos voor zijn, zij lijken zelfs geen enkel hotel te kennen. Ik ben vandaag wel wat gelukkiger met het resultaat, al kan ik achteraf gezien over gisteren eigenlijk ook niets slechts zeggen.

https://www.strava.com/activities/14900641106

Eén van de “sights” van Citenje is het Mausoleum van dichter-prins Petar Njegos. Het ligt echter boven op de berg, nog eens zo’n 25 Km verder en 1.000 meter hoger. Naast de beklimming langs een kleine bergweg, volgen ook nog eens 461 treden. Je zal begrijpen dat ik er niet geweest ben.
Onmiddellijk na vertrek mocht ik alweer klimmen. Even voorbij de top kreeg ik nog eens een echt “wauw” gevoel, bij het zicht over de baai van Kotor. Het zicht was zo groots dat het eigenlijk niet in beeld te brengen is. Daarna volgde een lange afdaling, waarbij dat uitzicht telkens weer uit een andere hoek terug in beeld kwam. Het was wel een afdaling die heel gecontroleerd te nemen was, steil en bochtig over een smalle weg. Het zicht was zo mooi geweest dat ik besloot om helemaal rond het schiereiland te rijden in plaats van de directe weg naar Kotor te nemen. Aanvankelijk leek dat geen goed idee geweest te zijn, ik kwam in een enorme drukte terecht met geeneens zicht op zee. Gelukkig had ik voldoende plaats om tussen de heen en terug files door te fietsen. Het was pas voorbij Tivat, nog één van Montenegro’s luxe badplaatsen, dat het rustiger en meteen ook mooier werd.
Kotor is een oude stad die ooit nog door de Venetianen gesticht werd, die Venetianen deden dat nog wel meer rond de Adriatische zee geloof ik 🙂 . Die oude stad had een ommuring die tot hoog de berg op ging. Het lijkt wel een kleine Chinese muur 😉 .
Alles bevindt zich hier eigenlijk binnen de oude stad, die verkeersvrij is. Ik besloot om er niet teveel energie in te steken en de eerste de beste gelegenheid te nemen en de prijs daarvoor te betalen. De gelegenheid waar ik binnenging bleek niet zelf kamers te hebben, al hoewel het voor mij toch die indruk wekte, maar een soort reisbureautje te zijn. Zij belden voor mij wel een hotel en begeleidden me, met de fiets aan de hand dus, naar de plaats. Voor het eerst kreeg ik wel het gevoel van een beetje in de zak gezet te zijn en wat boven de prijs betaald te hebben. Anderzijds werd er me wel een dienst geleverd, die ik zeer waarschijnlijk bij betaalde in de kamerprijs, en is de plaats, naast indrukwekkend, ook een enorme toeristische hotspot en is de prijs gewoon in verhouding.

https://www.strava.com/activities/14889120890

Ik leerde gisteren nog wat meer over het kleine eilandje dat ik even voor Budva trof. Het was vroeger een visserseilandje, tot de 19de eeuw zonder verbindingsweg met het vaste land, maar in 1956 werden de vissers er uitgezet om het geheel om te bouwen tot een hoteleiland. De buitenmuren bleven dezelfde maar binnenin werd alles omgebouwd naar grote luxe. Het werd meteen het duurste hotel van het toenmalige Joegoslavië, het hele eilandje dus. Het kende een zwakkere periode na dat het in 2009 aan privé investeerders verkocht werd maar de huidige eigenaars renoveerden en heropenden het terug met succes in 2013. Novak Djokovic zou er getrouwd zijn, het is geen Venetië maar er zal toch ook wel een stevig prijskaartje aan gehangen hebben.
Aangezien het vandaag het 2de deel van de onderbroken rit was, werd het weer een korte maar wel ook weer pittige rit. 2 Km kreeg ik vanmorgen om op gang te komen voor ik aan de klim mocht beginnen. Heel veel baat had ik niet van in de ochtend te klimmen tegenover de namiddag, de zon brandde ook om 9 uur al genadeloos. Halfweg de klim nam ik bij een benzinestation even pauze, om water te bevoorraden maar ook om even in de schaduw te blijven zitten. Ruim 2 uur had ik nodig voor de eerste 18 Km, met inbegrip van de eerste 2 vlakke Km maar zonder de break onderweg dus, goed voor een gemiddelde van even boven de 8 KmH. Ik ben toch blij dat ik de rit gisteren onderbrak.
Citenje is de oude hoofdstad van het toenmalige Koninkrijk Montenegro. Daarvan resten nog de nodige paleizen en voormalige ambassades. In eerste instantie viel de kennismaking met Citenje echter zwaar tegen, er was niets van een oude hoofdstad te merken. De reisgids sprak over een hoofdstraat maar die was ook niet te herkennen, er waren gewoon straten. Bleek dat ik voor dat oude centrum net aan de verkeerde kant van het stadje zat. Ik vond daar wel weer een leuke kamer. Van daaruit vond ik, even terug, dus wel het oude centrum. Die hoofdstraat van de reisgids bleek trouwens verkeersvrij. Er is hier ook een oude abdij. Die is ook nog steeds actief en open voor bezoek, ze hebben aan de ingang zelfs sjaals voor de achteloze toerist om zich behoorlijk te bedekken, maar binnen de muren geldt foto verbod. Citenje is best OK maar ik had hier toch geen hele dag willen doorbrengen, nog een reden om blij te zijn met de onderbreking van gisteren 🙂 .

https://www.strava.com/activities/14879296897

Maar een korte rit vandaag. Aanvankelijk, ook nog bij het vertrek vanmorgen, was het de bedoeling om vandaag nog door te fietsen naar Cetinje maar dat werd onderweg dus bijgeschaafd. Om te beginnen stond er een stevige tegenwind met nog stevigere stoten er bovenop. Verder ging het weer over een erg drukke weg maar dat heeft verder weinig te maken met het afbreken van de rit. Halfweg, na 2 afslagen naar het binnenland, werd het trouwens wel wat beter. Wat wel nog met het afbreken te maken had, was het feit dat er net voorbij nog een echt stevige klim volgde. Ik voelde er weinig meer voor om deze in de namiddag en met deze wind te doen.
Nu was het sowieso wel de bedoeling om Budva te bezoeken. Volgens plan zou ik na dat bezoek dus verder rijden en morgen in Cetinje een dag nemen om ook aan dat stadje een bezoek te brengen. Volgens het nieuwe plan rij ik dus morgen in de voormiddag de berg over, de wind zou ook terug afnemen, en dan in de namiddag het stadje bezoeken, zonder er dus een extra dag voor te nemen.
Budva heeft dus wel nog een oude stad, niet erg groot maar wel mooi. Aangezien ik wel behoorlijk vroeg was, parkeerde ik eerst mijn fiets om het even te bezoeken voor ik een hotel zou opzoeken.
Verder is Budva ook een beetje de “Place m’as-tu vu” van Montenegro. Al ruim voor het stadje verschijnen de grote 4-5 sterren hotels en dat gaat zo door tot helemaal tegen de oude stad, het grootste deel van het strandje bij de oude stad is trouwens voorbehouden voor de klanten van het aangrenzende hotel.
Ik zag wel een hotel dat me leek te bevallen, ook vrij groot en super gelegen maar een beetje vergane glorie. Iets dat me dus best wel zou bevallen en waarschijnlijk betaalbaar was. De glorie bleek echter zodanig vergaan dat het hotel momenteel gesloten is 🙂 .
Gelukkig vond ik tussen al die grote mastodonten nog een kleine oase, zoals het hotelletje overigens ook heet, en ook maar een paar honderd meter van de oude stad. Ik ging, na me opgefrist te hebben, nog even rustig terug en zal dat ook straks nog wel even doen, voor ik ga eten.

https://www.strava.com/activities/14868189663