Vannacht wakker geworden van een geluid dat je als kampeerder/fietser niet wil horen, het geluid van regen op een tentzeil. Je weet dat het af en toe nodig is maar je hebt liefst dat het het doet waar jij niet bent 😉 . Aanvankelijk leek het maar wat rustige duurregen maar in de ochtend ging het best stevig gieten. Het bleek echter het slotakkoord te zijn, om half negen stopte het vrij plots en om negen uur was het alweer bakken. Overdag werd het wat wisselvallig, af en toe trokken weer wat wolken over en dan werd al eens wat frisser maar het was meestal toch weer stevig stoven.
Het begon vandaag weer over grotere wegen, tot Herborn. Na de passage van Herborn lag er een fietsroute parallel met de grote weg, een erg goede route zelfs. Toen deze ten einde liep, ging ik over op meer landelijke wegen.
Aanvankelijk had ik mij een ander doel gesteld maar dat leek me onderweg toch wat optimistisch ingeschat. Ik herleide mijn route dan maar wat meer zuidwaarts naar een andere camping wat dichterbij. Het had waarschijnlijk nog een stuk korter gekund, ik geloof dat ik op het einde een kortere weg had kunnen nemen. Op mijn, langere, weg moest ik op een bepaald moment ook nog naar een alternatief pad gaan zoeken omdat mijn voorziene weg plots autoweg werd. Anderzijds gingen de extra kilometers wel mooi rond een interessante berg en ook, vanop enige afstand, langs een ooievaarsnest.
Mijn camping ligt vanavond weer bij een kleine “see”. De eerste indruk van de receptie is wat ondermaats maar ze zijn aan een renovatie bezig en de camping blijkt best OK met een mooie nieuwe sanitaire blok. De wifi is nog niet helemaal uitgewerkt en daarvoor moet ik nog in de buurt van de receptie gaan zitten.

https://www.strava.com/activities/9301106850

Het weer is lichtjes veranderd, het is nog wel dikwijls bakken en braden maar er passeren ook al eens enkele stevige wolkpartijen. Ook het rijden is lichtjes veranderd, voorbij de Rijn heb ik geen info van enige routes en vanaf nu gaat het dus allemaal op basis van een wegenatlas. Ik had vanmorgen dan ook enige moeite om de juiste richting te bepalen, ook al om dat een wegenatlas niet de meest gedetailleerde kaarten heeft en niet echt op maat van de fietser gemaakt is. Anders heb je echter een hele bibliotheek aan kaarten nodig en aan komoot ben ik nog niet, ik heb van collega’s al wel gehoord dat ze ermee reizen.
Het duurde dus even maar vanaf Strassenhaus vond ik dat ik de goede richting gevonden had. Het ging dan wel over grotere en soms behoorlijk drukke wegen. In Dierdorf vond ik terug fietswegen die mijn richting uitgingen. Het is gewoonlijk dan wel niet de meest directe route en al zeker niet de beste weg maar je bent tenminste even van dat verkeer weg. Vanaf Freilingen ging ik weer over de gewone weg, die hier wel een stuk rustiger was.
In principe zou ik op een camping gaan bij de Wiesensee maar die bleek ’s maandags gesloten. Er was echter een kantoortje van de toeristische dienst vlakbij en die wees me op een andere camping, een beetje verderop bij een wat kleinere see. Ik vond het nog een toer om die camping te vinden maar dankzij dat extra stukje zag ik wel nog een koppel ooievaars. De laatste foto is gewoon een gebuur op de camping 🙂 . De camping ziet er ook wel een stuk leuker uit dan die andere, zeker de beste camping sinds De Gavers op dag 1. En er is ook wifi, een half uur! Wel goede wifi.
Ik zag ook nog een andere ree die, in het bos, letterlijk mijn pad kruiste. Ze bleef op aan de rand van het pad nog even naar me kijken, tot ik echt te dicht kwam natuurlijk. Ook zag ik massaal prachtige roofvogels, sommigen hoog in de lucht maar andere ook behoorlijk dichtbij. Ik heb echter mijn zoomlens niet bij op reis en met mijn pocketcameraatje, met ook een behoorlijke zoom, is er geen beginnen aan om vogels in de vlucht te schieten.

https://www.strava.com/activities/9294959300

Vandaag mijn rit langs de Ahr verder gezet. Ik moest daarbij al eens over de grote weg maar ik had geluk, hij was vandaag afgesloten vanwege een fietshappening. Geen hoog sportieve dingen maar vooral een gezinsevenement met veel gelegenheid tot rusten, eten en drinken.
Altenahr leek dringend aan herstelling toe, niet zomaar één plaats maar het hele stadje leek vuil en leeg te staan. Ook de route liep er in het honderd. Het is pas daarna dat ik de link legde met de overstromingen in de Eifel van 2 jaar geleden. Toen merkte ik ook de vele ijzeren noodbruggen die ik tegengekomen was en verderop ook nog zou tegenkomen. Hele stukken van de route langs de oever zijn dus ook gewoon weggespoeld. Je hebt daar, en van de overstromingen in België, wel beelden gezien maar als je dan de toestand 2 jaar later ziet dan kan je je toch niet in beelden hoe het moet geweest zijn. Ook het oude “kurhaus” in Bad Neuenahr is nog volledig dichtgetimmerd.
Op het einde van de route werd het wel lastig met de alternatieve route die soms wel en soms niet aangegeven was. Zonder aanduidingen moest ik helemaal aan het slot ook nog even zoeken om aan en over de Rijn te geraken. Dat oversteken gebeurde trouwens met de boot, niet omdat ook hier een brug zou weggespoeld zijn maar omdat er gewoon nog geen geweest is. Aan de overkant zou ik nog een eindje doorgaan om een camping te vinden. Dat eindje viel wel nog stevig tegen, je moet nog behoorlijk klimmen om van de Rijn weg te geraken 😉 .
Ondanks dus wat problemen was het wel weer mooi fietsen langs de Ahr.
Er zijn overigens nog campings in Duitsland zonder wifi 😦 .

https://www.strava.com/activities/9289786429

Het verkeer op de grote weg viel gisteren ’s avonds volledig stil en toen had ik echt wel een zalig plekje.
Overdag is het nog steeds stoven maar om ’s morgens op te staan is het best frisjes, vanmorgen zou ik zelfs bijna koud gezegd hebben.
Waar ik gisteren eindigde langs de Rur, daar begon ik vandaag langs de Urft die hier ook eindigt in een stuwmeer. Samen vormen ze dus een groot dubbel stuwmeer. Het voordeel van fietsen langs de Rur was dat het stroomafwaarts was, De Urft volgde ik stroomopwaarts 😦 . Aan de overkant van de Urft lag er wat bekender terrein, Kamp Vogelsang. Tegenwoordig huist het een natuurcentrum voor de Eifel maar ik ben er niet heen geweest, de mogelijkheid om over te steken was er nochtans.
Verder ging het dan richting Blankenheim. Ook een plaats met een oude Belgische connectie, de Luchtmacht had er destijds een eenheid van de Wing Missilles. Het was echter een Franstalige eenheid en ik ben er zelf nooit geweest.
In Blankenheim ontspringt ook de Ahr, die ik daarop dan volgde. Aangezien ik bij de bron begon was dit dus ook weer stroomafwaarts.
Het was vandaag eens een duidelijk korter ritje, dat dus ook wat vroeger eindigde.
De Urft mag dan wel stroomopwaarts geweest zijn, vooral het eerste deel was echt wel erg mooi.

https://www.strava.com/activities/9282559445

In 3 lange ritten ben ik het land doorkruist maar vanaf nu mag het iets minder zijn, als het kan. Het zal mogelijk ook een ietsje toeristischer worden. Ik begon vandaag met naar het drielandenpunt te rijden. Eigenlijk een beetje stom, uiteindelijk is het maar een merkteken van een administratieve overeenkomst van 3 landen. Een merkteken dat ook nog eens boven op een berg ligt. Meteen ook goed voor het hoogste punt van Nederland overigens, ik was misschien beter terug in Nederland gaan fietsen 🙂 .
Na het drielandenpunt ging het eerst door het bos terug naar beneden en dan een tijdje over grotere wegen naar Roetgen, waar ik de grens overstak. Net over de grens pikte ik in op de Vennbahn route tot Monschau. Vanaf Monschau volgde ik de Rur, tot aan het stuwmeer. Eindigen deed ik daar op een camping in Rurberg.
Op zich een mooie camping maar de werking laat toch wat te wensen over. Zo was men bij het registreren even vergeten te zeggen dat je voor warm water in de douche een muntje of een euro of wat dan ook nodig had. Omdat ik geen zin had om nog eens terug te keren naar mijn tentje en eventueel ook nog naar de receptie, koos ik maar voor een koude douche. Die kon wel gewoon zo. Er was ook geen wifi aanwezig op de camping, anno 2023 zijn er in Duitsland nog campings zonder wifi!
Zelfs voor bereik voor de gewone roaming op mijn telefoon moest ik naar de receptie, die hoger gelegen was dan de rest van de camping die eerder in een put lag.
Ik lig ook dichter bij de grote weg dan bij het stuwmeer. Soms lijkt het wel een beetje alsof ik bij Terlamen kampeer 🙂 .
Maar toch is de camping op zich dus wel mooi.

https://www.strava.com/activities/9277496888

Vanmorgen bij het vertrek was het best “fris” maar het zou weer stevig opwarmen.
Toen ik in Sint Truiden even ging winkelen, kwam er een man op me af die wel wat jaloers was op mijn plannen en vooral op mijn Santos 🙂 .
Ik ging vandaag al even de grens over, mijn route ging over een stukje Nederland naar de Voer. De eerste oversteek gebeurde met de boot, de terugkeer vrijwel onopgemerkt.
Mijn beoogde camping, Kon Tiki, werd groots aangekondigd langs de weg maar ik kon er niet terecht, de receptie was gesloten en het leek vooral op een groot vast verblijfskamp. Het zag er ook allemaal wat afgeleefd uit. Gelukkig was ik even eerder nog zo’n bord voor een andere camping tegengekomen. Ook hier betreft het vooral vaste verblijfsplaatsen maar er was wel een receptie, met vriendelijke ontvangst, en ze hebben een grote kampeerweide. De algemene indruk is ook wel een beetje afstands en de wifi is maar op 1 plaats beschikbaar, bij de gesloten cafetaria, en zwak.
Aan het einde ging het niet meer gewoon op en af, dit leek al behoorlijk op echt klimmen.
Het was weer een lange dag.

https://www.strava.com/activities/9272130812

Het waren gisteren ideale omstandigheden om terug te beginnen met kamperen: rustig, droog en net voldoende schaduw om de tent niet te oververhitten. Om te fietsen zijn de omstandigheden iets minder ideaal, de wind koelt wel een beetje maar werkt ook tegen.
Ooit bezong iemand ons “Vlakke Vlaanderenland” maar dat val nog best tegen. We mogen dan geen noemenswaardige bergen hebben, ik kreeg vandaag toch ook maar weinig vlakke weg onder de wielen. Wat ik wel onder de wielen kreeg waren kasseien, ik kan me niet herinneren dat ik er zoveel op één dag deed. Er is ook wel veel mooi bus ten zuiden van Brussel, de groene rand zoals ze zeggen.
Nederlandse fietsers schijnen tegenwoordig hun komst telefonisch aan te kondigen. Zowel gisteren als vandaag werd ik ontvangen met de woorden: “u hebt zonet gebeld”, maar telkens betrof het een Nederlandse collega. Die van vandaag was een jonger exemplaar en schijnt zo’n 200 Km per dag te doen, weliswaar lichter bepakt maar toch ook maar met een stadsfiets.
Een lange rit met een laag tempo en daarop nog een boel kampeerklusjes, maken het vandaag toch wel een lange dag.

https://www.strava.com/activities/9264751208

Nu al mijn afspraken achter de rug zijn en ik gisteren de “all clear” kreeg, ben ik vanmorgen op tocht vertrokken. Aanvankelijk was ik van plan om richting Berlijn te gaan en dan verder Duitsland rond maar uiteindelijk, afgelopen zaterdag, besliste ik om wat zuidelijker te blijven en naar Tsjechië te trekken.
Naar Kortrijk ging het over bekende wegen maar daarna ging het al snel naar minder bekend. Dikwijls was dat erg mooi fietsen maar soms helemaal niet 🙂 .
Mijn eerste bestemming was het Domein De Gavers in Geraardsbergen, een mooi domein rond een vijver gelegen langs de Dender. Ik bleef in Geraardsbergen ook langs de Dender en liet de muur dus terzijde liggen. Ik was hier ooit al wel eens eerder en wist dus dat ik hier goed terecht zou komen.

https://www.strava.com/activities/9257899420

Omdat ik vandaag weer andere dingen te doen had werd het wat later om een uitstapje te maken, aanvankelijk had ik gedacht om het naar vanavond te verschuiven maar uiteindelijk ging het toch nog in de namiddag. Ik koos nog eens voor een wandeling, dat was alweer even geleden. Het was wel opvallend stil op de Verdronken Weide. In het gebladerte hoorde ik wel volop leven maar dat krijg je momenteel, net vanwege dat gebladerte natuurlijk, moeilijk te zien.
Bij de activiteiten van vandaag en vorige week zat ook de follow-up van mijn incident van begin maart, het lijkt toch inderdaad op epilepsie. Op de MRI van vorige week is litteken op mijn hersens te zien, dat is het gevolg een zware valpartij in december 2016. Dit letsel zou inderdaad, ook jaren later, epilepsie kunnen veroorzaken. Na een eerste aanval is er een 50-50 kans op een tweede. Na die eventuele tweede aanval wordt dan naar een medicijn gegrepen om de epilepsie onder controle te houden maar er is ook de optie om dat al na een eerste aanval te doen. Omdat er toch een zekere ongerustheid in mijn systeem gekropen is, en ik me niet altijd in de goede omstandigheden van Gent zal bevinden, heb ik besloten om die vroegere optie toch al maar te lichten. Daarmee wordt de kans op nog een aanval naar zeer onwaarschijnlijk herleid.

https://www.strava.com/activities/9252215927

Vandaag was een rustig dagje met een kortere rit, langs de IJzer van Vleteren tot Knokkebrug. In tegenstelling tot gisteren vond ik vandaag maar weinig foto-inspiratie.

https://www.strava.com/activities/9246765618