Vandaag maar een kort ritje, voor de twee langere die volgen.
Ik verliet vandaag de grote wegen voor de wat kleinere. Die waren al wel eens onverhard en dan kwam er ook al wel eens wat stof bij te kijken. Het was niet altijd mijn favoriete ondergrond maar de omgeving maakte veel goed. De mensen keken je met de grootst mogelijke glimlach toe 🙂 .
Er kwamen ook nog eens een paar veerboten bij te kijken. De veerboten lijken hier ook echt op veerboten 🙂 . De eerste is wel geen lang leven meer beschoren, men is nabij aan een brug aan het bouwen en het ziet er naar uit dat die dit jaar wel zal afgeraken.
Aangezien de erg korte rit was ik ook erg vroeg op de eindbestemming. Ik reed dan eerst even het dorpje door maar dat stelde niet zoveel voor. Het is zo’n typisch langgerekt plaatsje langs de grote weg met allerlei handelsactiviteit aan de kant. Ik vond echter aan de rand wel een mooi guesthouse voor een mooie prijs 🙂 .

Het was gisteren niet de leukste plek van de reis maar ik had er wel een bed om in te slapen, een beetje terug een Amazon koffie en een kilometer verder een restaurant om te eten. Al bij al nog zo slecht niet om een rit van 140 Km te onderbreken, het bleek inderdaad de enige mogelijkheid daartoe.
Mijn dag begon vanmorgen ook met een beetje terug een Amazon koffie en een kilometer verder ontbijt 🙂 .
Na 40 Km verliet ik de 7 voor een gelijkaardige weg voor de rest van de rit. Nog eens 12 Km verder kwam ik terug langs de Mekong.
Het ging vandaag een stuk vlotter dan gisteren; het wegdek was beter, het ging overwegend lichtjes dalend en de vrij stevige wind stond overwegend in het voordeel.
In Kratie ben ik terug onder wat andere toeristen. Het restaurant heeft ook Engelse ondertitels op de menu 🙂 .
Als men zo een tijdje in een plaats zit waar niet zo veel te doen is, dan gaan je gedacht al eens op wandel. Zo dacht ik gisteren terug aan mijn eerste grote fietsreis met bijhorende blog, in 2009. De standaard was toen 4 foto’s per dag, ik kan het mij nu niet meer voorstellen 🙂 .

Ik weet, nog, niet of het algemeen is in Cambodja maar in Stung Treng begon de dag officieel om 7 uur met een boodschap en, ik veronderstel, het volkslied.
Mijn ontbijt kwam vandaag via een vertaal-app. Er was maar een eentalig menu zonder foto’s maar via de camera en de vertaal-app van de serveerster verscheen het voor mijn mooi in het Engels. Ik heb een hekel aan de dingen maar ik moet wel toegeven dat sommige wel knap en handig zijn 🙂 .
De route ging terug naar en verder over de 7. Ik zag veel plantages waarvan ik meestal geen idee had van wat die voortbrengen. Ik herkende wel eens mango en natuurlijk ook de rubber.
Ik heb Cambodja altijd gezien als een boeddhistisch land met een restje katholieken van de Franse overheersing. Dat is ook zo maar ik leerde nu dat er in het noordoosten ook nog een moslimgemeenschap leeft, zowat 2% van de totale bevolking blijkbaar.
Ik leerde ondertussen ook, en dat al van het begin van de reis, dat de laadmogelijkheden van voertuigen bij ons ruim onderschat wordt 🙂 .
Het was vandaag best lastig met ruw asfalt met veel herstellingen en veel vals plat.
Mijn logement is vandaag erg basic en eigenlijk te duur voor wat het bied maar het is schijnbaar het enige mogelijke tussen gisteren en morgen, nog eens 80 Km verder en dat zag ik in één trek echt niet zitten 🙂 . Er is ook geen wifi voorhanden. Met de telefoon kon ik wel in de nabije Amazon terecht maar daar ga ik met de laptop niet naartoe trekken. Nog eens een dagje met uitstel dus.

Ik heb gisteren al zo’n beetje het doek over Laos laten vallen maar er moest natuurlijk nog wel een stukje, te beginnen over het water om terug naar “het vaste land” te keren en weer richting 13 te gaan. Ik had gisteren aan het “haventje” van Don Det gemerkt dat het daar wel eens druk kan zijn om de “ferry” te nemen en dus regelde ik een boot vanaf Don Khone. Dat is dan een privé boot in plaats van een reguliere ferry en dus ook wat duurder maar het waren toch mijn laatste uitgaven in Laos en ik had het geld nog op zak, ik kon bovendien vlak bij het guesthouse aan boord gaan. Het bleek ook wel een leuk tochtje en ik had dus eventuele drukte vermeden.
Bij het vertrek aan de overkant kom je direct in een andere wereld terecht, eentje zonder andere toeristen, en dat merk je onmiddellijk aan de interactie met de omgeving. De hello’s en sabaidee’s gingen weer gretig over en weer 🙂 .
Na 20 kilometer bereikte ik mijn volgende grensovergang. Hier bood de Cambodjaanse kant wel de te verwachten administratieve rompslomp, met 5 loketten om controles te doen en stempels te zetten 🙂 . Het ging echter ook wel rustig en vlot, ik was dan ook de enige “klant”. Toen ik klaar was werd er wel een lichting backpackers gelost om in de omgekeerde richting te gaan.
Over de grens werd de 13 de 7 maar het bleef dezelfde saaiere weg. Ik kon zelfs lange tijd gewoon in het midden van de weg rijden, het grensverkeer stelt hier niet veel voor 🙂 . Ik zag enorme bananenplantages maar geen bananen 🙂 . Er wordt momenteel in Cambodja veel land verbrand, bewust en gecontroleerd. Soms is het gewoon de kant van de weg, anders is het al eens een grotere oppervlakte en eventueel ook met bomen. Het doel is niet echt duidelijk, ik geloof niet dat er overal iets op volgt.
Stung Treng lijkt me vooral een groot marktstadje, langs alle kanten lijkt het wel markt. Er zijn ook terug meer toeristen te vinden, ik veronderstel vooral als laatste halte naar Laos.

Vandaag dus een ritje rond Don Khone gemaakt, een zeer gesmaakt ritje. Je ziet in het eiland niet veel reliëf maar er zijn toch nogal wat watervallen. Het was erg rustig en ik ben dan ook nog eens over en weer Don Det gereden. In Don Det is op zich wat minder te zien behalve de drukte rond de “haven”. Don Det wordt meer gezien als het alternatieve voor jongeren of “would-be” jongeren, daar lopen er hier ook nogal wat van rond.
De namiddag verliep weer rustig in de omgeving van mijn guesthouse, een beetje de wereld zien passeren 🙂 .
Met de zonsondergang viel ook een beetje het doek over Laos, morgen naar Cambodja.

Ik keerde vanmorgen terug om de Mekong weer over te steken, deze keer met de reguliere ferry. De kleinere optie was sneller geweest, er vertrok er eentje met een scooter terwijl ik op de ferry stond te wachten op de afvaart. De reguliere ferry was echter ook een ervaring op zich. Uiteindelijk stonden er 4 goed geladen voertuigen op de schuit, eentje ervan goed geladen met goed volk 😉 .
Ik koos dus weer voor het saaie in plaats van het slechte, volgens mijn intel was het volgende deel nog slechter dan het vorige dat ik oversloeg. Ik kruiste op die “saaie” 13 overigens nog 2 fietsers. Je bent hier dus al lang niet meer alleen als fietsreiziger, je komt ze niet alle dagen tegen maar toch wel geregeld. Gisteren op het einde van de rit bijvoorbeeld nog een Duitser die naar hetzelfde guesthouse onderweg was.
Het is overigens ook weer niet zo dat er op de 13 helemaal niets te zien is, het is alleen wel een saaie weg. Wat echter telkens veel goed maakt is het enthousiasme rondom, vooral van klein natuurlijk maar ook van groter en ouder. Niet alleen op deze weg overigens maar overal waar je komt en dus zeker op de wat meer afgelegen plaatsten.
Aan het eind ging ik weer met een “ferry” de Mekong over. Ik ben hier in het gebied van de 4.000 eilanden maar doe er maar één echt, morgen maak ik een rondje rond dit eiland. Ik doorkruiste er ook al wel op weg hierheen. Van eiland naar eiland ging ik over een brug. Veel van die 4.000 zijn overigens maar een struik groot 🙂 .
Mijn guesthouse is OK maar niet super. De wifi is bijvoorbeeld beperkt, ik zit ook op het einde en daardoor ver van de router. Ik geloof niet dat ik voor de beste prijs/kwaliteit verhouding koos maar anderzijds ben ik wel terug in hoog toeristisch gebied en liggen de prijzen dus automatisch wel wat hoger.

Vandaag mijn weg langs de Mekong verder gezet. De eerste 9 Km gingen over dezelfde weg als gisteren. Het kwam er gisteren niet uit maar Champassak heeft duidelijk ook een hele geschiedenis onder de Franse bezetting. Het is niet duidelijk welke van de villa’s nu nog/weer bewoond zijn en welke gewoon leeg staan. De hoeveelheid Franse toeristen in de hele streek valt trouwens enorm op, irritant veel Fransen eigenlijk 😉 , “Indochine” is nog altijd een beetje van hen hé 😉 .
Sommigen kunnen hier tenminste toch een deel van hun velden voldoende irrigeren om rijst te kweken.
Na 42 Km stak ik de Mekong over om aan de overkant verder te gaan. Aan dezelfde kant zou ook kunnen maar volgens wat ik kon lezen en horen zou dat niet helemaal mijn ding zijn en als het dan niet echt noodzakelijk is … . Het nadeel is wel dat de grote weg Nr 13 wel echt saai is 😦 .
Aan het slot stak ik terug de Mekong over om te logeren. Langs de weg Nr 13 was niets te zien. De oversteek hier gebeurde met een veel kleinere “ferry” maar daar kon ik geen beeld van nemen, het was aankomen en aan boord gaan.
Ik logeer hier terug in een “doorgang guesthouse”, met de helft van het niveau voor de helft van de prijs. Er is wel goede wifi maar ook hier is mijn upload pagina niet te bereiken. Ik hoop dat dit niet voor de rest van Laos zo blijft want de achterstand wordt wel groot, ik heb voor die 3 dagen al 120 foto’s in de wachtrij staan 🙂 .

Het is goed vertoeven in Anouxa Gueshthouse in Champassak, mooi rustig langs de Mekong. Deze keer heb ik duidelijk wel een goede keuze gemaakt. Alleen bloggen lukt niet. De wifi is OK maar de posts geraken niet door, vermoedelijk door een obstakel in het systeem.
Va,morgen maakte ik een uitstap naar Wat Phou. Wat Phou is de ruïne van een Khmer tempel en bij uitbreiding stad. Het is UNESCO Werelderfgoed en dus de grote attractie van de streek. De Khmer heeft een negatieve klank gekregen door de Khmer Rouge in de jaren 70 in Cambodja maar het Khmer Rijk was ooit een rijk dat het grootste deel van Zuidoost Azië besloeg en er zijn dan ook over dat hele gebied restanten van tempels en steden, sommigen groter en meer bekend dan anderen. Het gaat dus om veel meer dan het grootste en meest bekende Angkor Wat. Er wordt geopperd dat Wat Phou van voor Angkor Wat dateert en dat ze van hieruit naar daar zouden getrokken zijn maar ik vond daarvan geen bevestiging. Hoe dan ook, als het om oude tempels of ruïnes gaat dan ben ik sowieso verloren wat foto’s betreft 🙂 . Ik hou van het grote geheel maar ook van elk detail 🙂 . Wat Phou bezoeken kostte maar zoveel als de Tadfone watervallen.
De namiddag bracht ik relaxend in de tuin door, kijkend naar wie en wat er passeerde. Er passeerde overigens nog wel meer maar zonder zoomlens is het moeilijk iets te schieten 😉 .

Hiermee begint een serie van gepostdateerde berichten. De laatste dagen in Laos geraakte ik niet meer op de server voor mijn berichten, in Cambodja lukt dat schijnbaar wel.
Mijn logement vannacht kon niet meer verschillen met dat van gisteren. Van buiten zag het er nog erg goed uit maar de kamer was toch een beetje in verval, wel proper maar niet alles functioneerde even goed als dat je zou wensen 🙂 . De rust was ook al ver te zoeken, vlak langs die grote weg, al viel het ’s nachts uiteindelijk nog wel mee. Het koelde hier ’s nachts overigens behoorlijk af. Ook bij het vertrek was het, met zo’n 18°, nog best fris maar dat veranderde wel snel.
Vandaag weer een wat langere rit maar ook wat makkelijkere, de eerste 45 Km kon ik zowat “freewheelend” doen. Ik keerde weer richting Pakse en al die hoogtemeters van de afgelopen dagen mocht ik nu dus terug dalen. In Pakse ging ik niet terug de stad in maar stak meteen de Mekong over om aan de overkant mijn weg verder te zetten.
Ik maakte tijdens de afdaling een zijstapje naar de Tadfone watervallen maar dat was eigenlijk een beetje wettelijke diefstal 😉 . Iemand plaatste daar een resort en vraagt nu inkom om naar de watervallen te gaan zien. Bovendien bleken ze dan ook nog lang niet zo indrukwekkend als verwacht, droog seizoen, en liggen ze richting de zon, wat het zicht ook niet zo goed uitkomt. Er moesten zich nog wat watervallen langs de weg bevinden maar daarvoor zag ik geen aanwijzingen en die heb ik dus niet gevonden.
Vanavond keer ik wel terug naar de rust, vlak aan de Mekong, in een mooie en goed functionerende kamer. De prijs ligt allicht wel wat bovengemiddeld maar ook hier telt weer de locatie mee. Ik blijf hier voor 2 nachten, morgen maak ik van hieruit een uitstapje.

Het was goed vertoeven in Tad Lo Lodge, even mooi rustig buiten zitten. De andere fietsers bleken een koppel en hun persoonlijke fietsgids te zijn.
Vandaag weer een stevige rit, ik bleef nog wat hoogtemeters verzamelen. Het waren deze keer 1.100 m met als hoogste punt op 1.300 m. Eigenlijk was het vanaf kilometer 8 de hele tijd omhoog fietsen. De rit was wel een stuk korter dan gisteren.
Ook vandaag nog veel witte mensen op scooters tegengekomen, het lijkt hier wel een rage 😉 .
Paksong is eigenlijk een lange, brede doorgangsweg met aan beide zijden allerlei handelsactiviteit, inclusief guesthouses en restaurants.