Ook vanmorgen viel er weer een bui, een stevige bui, tijdens mijn ontbijt maar deze keer zat ik al comfortabel op een overdekt terras, geen probleem dus. Toen de buien voorbij waren bracht ik een bezoekje aan de stad maar lang heeft dat eerlijk gezegd niet geduurd. Stavanger heeft ongetwijfeld zijn mooie kantjes maar ik vond er niet echt mijn ding. Bovendien was er blijkbaar pas een extra stad toegekomen en was het er overal bijzonder druk. Uiteindelijk had ik had ik bij Stavanger dezelfde indruk als bij Manchester, England: het heeft zeker zijn mooie plaatsjes maar lijkt mij toch vooral een shopping- en uitgaansstad. Twee dingen die niet echt aan mij besteed zijn. Het was overigens ook niet het weer voor een echt uitgebreid bezoek, kort na mijn terugkomst op de camping viel de volgende bui. Mogelijk heb ik mijn goed weer coupons opgebruikt 😉 . Vandaag trouwens geen Van Aert meer tegengekomen 🙂 .
Vanmorgen tijdens mijn ontbijt plots terug mijn tentje moeten invluchten vanwege een bui. Het zou uiteindelijke de enige zijn, de dreiging bleef wel de hele tijd in mindere of meerdere mate aanwezig maar er viel dus niets meer. Voor de laatste 10 Km zou ik me laten gidsen door de lokale fietsostrade, dat leek me het simpelste. Op die fietsostrade kwam ik ook weer die groep fietsers van gisteren tegen, zij kwamen vanuit een zijweg op de route. Van Aert is eigenlijk makkelijk ts spotten, het is die met de Red Bull helm die er bovenuit steekt 🙂 . Het werd wel wat minder aangenaam toen de verantwoordelijke seingeefster zij dat de orders waren dat de weg gedurende de hele koers, 6 ronden, zou afgesloten blijven maar ik kon ze toch overtuigen om mij een stukje verder te laten. Na dat stukje werd het wel wat lastiger, ik zag geen duidelijke wegwijzers meer. Nog een beetje verder zag ik echter een koppel met de fiets en die gidsten me daarna tot helemaal in het centrum. Van al die keren dat ik in Noorwegen was, was ik nog nooit in Stavanger. Het is dus logisch dat ik hier deze keer een pauze zou inlassen en ik zou dat in herberg doen. Ik moest die dan nog wel weten te vinden, ik was van plan geweest om dat gisteren nog even te checken maar dat ging dus niet door bij gebrek aan wifi. Via Google maps op de telefoon kwam ik er uiteindelijk toch terecht, tenminste daar waar ze hoorde te zijn. Toen ik destijds mijn motorreizen deed, had Noorwegen nog een mooi netwerk van jeugdherbergen maar ik had al eerder gemerkt dat daar niet veel van overblijft en dus ook die van Stavanger niet meer. Ze staat nog wel in Google maps maar bleek verder onvindbaar, ik reed dan maar een eindje terug naar de camping waar ik niet ver van langs reed. De camping is gelukkig alles wat die van gisteren niet was, schappelijk van prijs en alles inbegrepen … behalve de was- en droogmachine. Ik ben daarna niet meer terug naar de aankomst gaan kijken en ook geen goeiedag gaan zeggen bij Wout, ik was de Visma bus in de stad wel gepasseerd en met mijn Belgisch truitje aan zou dat in deze relaxte koers waarschijnlijk best gelukt zijn. Vanuit de herberg zou ik het waarschijnlijk wel gedaan hebben maar nu vond ik het teveel moeite, maar daarvoor heb ik nu al wel mijn was gedraaid 🙂 . Dat ik op de camping sta wil wel zeggen dat ik morgen toch een beetje zal moeten fietsen om de stad te bezoeken. Ik zag onderweg nog iets dat ik met mijn 62 jaar nog nooit gezien had, een letterlijk pas geboren kalf. Ik zag het nog net niet geboren worden. Ik ben nog een tijdje blijven wachten op zijn eerste stapjes maar dat duurde uiteindelijk toch wat lang, vooral de voorpootjes wilden nog niet erg meedoen.
Vandaag heb ik dan toch mijn kortere rit. De andere optie was ineens doorgaan tot Stavanger en dat was echt wel te ver. Het was ook een best rustige rit, de bergen waren een stuk minder steil dan de vorige dagen. Ik had aan het eind rustig de tijd om mijn tent op te stellen en dan naar een groep andere fietsers gaan kijken, die aangekondigd waren 🙂 . Ik deed zowat de laatste 30 Km van de etappe, zij het in omgekeerde richting. Verder ben ik niet erg blij met mijn camping. Mijn plaatsje is OK maar ze is al niet van de goedkoopste en dan is alles nog extra, tot zelfs het warm water voor de afwas toe. De wifi was 50 Kr, via een inlogscherm on-line te regelen. De enige extra die ik ze gegund heb is de douche, wifi kan morgen ook en je kan ook wel eens met koud water afwassen.
De regen heeft me ingehaald. Gisteren avond is het beginnen regenen. Ik was nog net klaar met koken, voor de gelegenheid nog eens op mijn eigen vuurtje bij mijn tent, met mijn potje vluchtte ik dan naar een afdakje om het te eten. Het bleef, voorlopig, wel bij één nachtelijk aanval, tegen de ochtend was het alweer gestopt. Het bleef dan nog wel geruime tijd stevig bewolkt maar ook die verdwenen in de loop van de namiddag. Het had vandaag eigenlijk een korter ritje moeten worden maar daarbij ging ik er wel vanuit dat ik op één of andere manier langs de E39 zou kunnen fietsen en dat kon hier niet. Nu moet ik wel toegeven dat, volgens ik onderweg kon zien, de E39 een aaneenschakeling is van tunnels en bruggen waar je met de fiets liever niet door of over fietst maar het betekende wel een heleboel extra kilometers. Ik ontdekte op die manier wel het best leuke plaatsje Feda. Op het einde voegde ik er overigens ook zelf nog 2 kilometer bij door niet direct de juiste beslissing te nemen, ik moest een kilometer te ver ook nog eens terugkeren. Ik passeerde ook langs Helleren. Daar staan 2 huisjes die, sinds ze ergens in de 19e eeuw gebouwd werden, nog nooit nat zouden geworden zijn omdat ze beschermd worden door de overhangende rots waar ze onder staan. Het slot, de laatste 20 Km, waren erg stevig maar ook heel bijzonder. Ik haalde vandaag 1.800 hoogtemeters op een rit van 88 Km, daarvoor moet je in ons Heuvelland erg goed je best doen 🙂 . Met een gemiddelde snelheid van nog geen 13 KmH zijn het wel lange werkdagen 🙂 .
Vannacht heb ik er niet veel last van gehad maar de stevige wind was er nog steeds, al had ik er niet altijd evenveel last van 😉 . Ik deed vandaag mijn eerste tunnel maar ik merkte daarbij dat de oude weg erlangs aan beide kanten nog open was en koos voor de volgende dan ook voor het alternatief, toch aangenamer fietsen en met mooier zicht 🙂 . Ik passeerde langs een andere vuurtoren, Lista Fyr, niet dat het een echt doel was maar hij lag toch maar 2 Km van de route die ik voorzien had. Die 2 Km moest ik wel tegen de wind terugkeren 😦 . Voorbij Lista Fyr kwam ik plots op een semi-onverharde wegen, gewone wegen op de kaart maar dus niet verhard. Met semi-onverhard bedoel ik dat de kanten, waar de autowielen passeren, wel goed hard gereden waren maar dat het ernaast en tussenin over gravel ging. Bovendien moest er op die wegen nog behoorlijk wat geklommen worden en kreeg ik daarbij ook nog wel eens de wind op de neus. Helemaal aan het slot koos ik wel zelf bewust voor een nog kleiner pad, met extra klim bleek achteraf, omdat dat beloofde 4 Km korter te zijn. Er stond dus wel gewoon een wegwijzer naar mijn doel van vanavond. Eigenlijk had ik een camping wat verder genomen, eentje die echt op mijn route ligt, maar dat werd wat te ver. Het werd tijd om er een slot aan te maken, het was een best zware rit geweest. Ik sta nu op een camping die niet erg veel tenten ontvangt, geloof ik, maar ik heb er wel een goed plaatsje uit de wind, een goede douche en goede wifi.
Stevige wind vandaag, het was al voelbaar bij het opbreken van de tent. Ik leek hem wel wat vaker in het voordeel dan in het nadeel te hebben. Mandal was een beetje hetzelfde probleem als gisteren Kristiansand, niet helemaal duidelijk hoe je er met de fiets door moet komen. Het ging niet helemaal zoals gepland maar achteraf ben was ik er eerder blij mee. Het waren een paar extra kilometers maar ook een paar kilometers minder op de E39. De E39 is een behoorlijk drukke weg, waarlangs ik sowieso wel een stuk moest, zonder extra fietsfaciliteiten. Het was er dus niet echt aangenaam fietsen. Vorige keer fietste ik naar het noordelijkste punt van Noorwegen, deze keer deed ik het zuidelijkste punt – Lindesnes Fyr. Het was lastig maar toch minder lastig dan dat noordelijkste punt 🙂 . Ik was hier eerder al eens met de motor en kan mij niet herinneren dat dat toen ook zo lastig was 😉 . De moderne vuurtoren dateert van 1915 maar er staat ook nog een exemplaar uit 1822 waarin elke avond vuren gestookt werden. In een bakkerijtje in Vigeland, waar ik nog een koffie en koek halte hield, ontmoette ik 2 broers, ongeveer mijn ouderdom, die in 2012 te voet gingen van Lindesnes naar Noordkaap, van de vuurtoren tot de bol dus. Ik heb het nooit gecontroleerd maar heb me eens laten vertellen dat als je in Lindesnes een symbolische nagel zou kloppen en Noorwegen er omheen zou laten tuimelen, Noordkaap ergens in Marokko zou eindigen. De factcheckers kunnen daarmee even onderweg 🙂 . Ik sta vanavond, met nog steeds een stevige wind, op één van de enige plaatsjes met wat windbescherming op de camping.
Ze voorzien me alle van een mooi ochtend- en avondconcert, met ook nog heel wat leuke deuntjes tussendoor, maar deze morgen kwam één van de muzikanten even op bezoek 🙂 . Eigenlijk was het de hele tijd de bedoeling om in Hirtshals in de jeugdherberg te logeren, alleen al om nostalgische redenen, ze diende namelijk al wel vaker als laatste stop voor de overtocht. Het verloop van de afgelopen 2 weken zorgden er echter anders voor, het had niet echt zin om in deze omstandigheden een hele dag in Hirtshals rond te hangen. De herberg is nochtans best aangenaam en leuk gelegen, in de buurt van de vuurtoren en een stuk “Atlantic Wall”. Ik had vanmorgen nog net de tijd voor een paar foto’s, inclusief de vuurtoren maar zonder de wall, voor ik naar Color Line moest voor een ticket en aan te schuiven voor het inschepen. Vorige keer kwam ik op 17 mei, de Noorse nationale feestdag, een beetje vroeger aan in Noorwegen. Ik bleef toen in Kristiansand en kon nog wat meepikken van de festiviteiten en de volgende ochtend kon ik vader met een bezoekje verrassen terwijl die met zijn kameraden stond te wachten om, na hun jaarlijkse visvakantie, in te schepen richting Hirtshals. Als ik me goed herinner was het zijn laatste deelname aan de trip. Vandaag trok ik meteen een eindje verder. Kristiansand verlaten was niet simpel, met nogal wat autowegen die in tunnels verdwijnen waar fietsers niet in mogen, maar ook via de fietspaden is het dus gelukt. Je ziet, en voelt, onmiddellijk dat je in een andere wereld terechtgekomen bent. In Denemarken had ik nogal eens vals plat maar daar doen ze hier niet aan mee, het gaat hier direct echt op of af 😉 .
Deze voormiddag verdween de zon al eens achter wat wolken en stond er een duidelijke wind uit noordelijke richting, duidelijk naar weerstand en naar temperatuur, lange mouwen hadden ook gekund. Na de middag waren de wolken weg en de wind weer meer oostelijk gedraaid, lange mouwen waren niet langer de optie. Verder was het een weinig eventvolle rit al speelde ik in het begin wel met de gedachte om terug te draaien. Ik moest de eerste kilometers door wolken van insecten, het was verschrikkelijk. Je kon je mond niet openen, ze vlogen in alle mogelijk gaten – neus en oren dus, mijn armen kwamen er helemaal vol van zitten … . Gelukkig draag ik sowieso een bril zodat mijn ogen tenminste beschermd waren. De camping van vanavond is niet de beste van Denemarken, een mooi terrein maar alles in volle zon en de faciliteiten zijn eerder beperkt … naar Deense maatstaven.
Vanmorgen was de wind weg. Een groot Nederlander sprak ooit echter de historische woorden: “elk nadeel heb ze voordeel”. Het voordeel van de wind was dat er ’s morgens geen dauw of condensatie op de tent was, vanmorgen dus wel weer en dat betekent gewoonlijk de tent lichtjes vochtig inpakken. Nu droogt na het opstellen wel vlotjes terug op. In de loop van de dag kwam de wind wel weer wat opzetten maar niet in verhouding tot de afgelopen dagen. Bovendien blijkt hij wat gedraaid. Ik hoop dat dat geen weersverandering aankondigt, ik vind het wel goed zo 🙂 . Vandaag bleef alvast alles OK, best warm zelfs. Mijn timing zat vanmorgen niet helemaal goed. Ik moest een klein stukje fietsen naar een veerboot en zag deze vertrekken terwijl ik het haventje naderde. Bovendien bleek hij ’s zondags maar één keer per uur te varen, niet de beste start van de dag dus. Aan de overkant werd echter alles weer goed, het was er erg mooi fietsen en mijn timing was hier wel terug in orde 😉 . Ik verliet vandaag even de kust, ik had geen zien om de hoek via Hanstholm te maken. Na de stevige dag van gisteren mocht het vandaag nog eens een stuk minder zijn, zeker omdat de volgende camping op mijn kaart nog zeker 20 Km verder was. De camping is hier en daar een beetje “old school” maar ik heb er wel een mooi rustig plaatsje.
De weg ging vandaag eigenlijk gewoon verder zoals gisteren aan het slot: links de niet zichtbare zee en rechts geregeld, meestal vanop enige afstand, het water van een meer of een fjord. Ik passeerde Lyngvig Fyr, een vuurtoren van 1906 en daarmee meteen de laatste vuurtoren die Denemarken bouwde. Ik had eigenlijk een 10 Km eerder willen stoppen, daar stond een tentje op mijn kaart maar langs de weg werd er geen camping aangegeven. Het leek me geen zin te hebben om eerst een paar kilometer op een spook camping te gaan jagen en uiteindelijk toch te moeten door rijden en koos dus om maar meteen door te gaan tot de volgende. Thyborøn is niet de meest idyllische plaats voor een camping maar ze is wel goed.
