Op een grijze dag met een fris windje koos ik terug voor een wandeling, nog eens de klassieker rond de Verdronken Weide. Het is niet 100% scherp maar het lijkt me dat de kraai het hoofd van een eekhoorn in zijn bek heeft. Hij zal dat waarschijnlijk niet zelf gedood hebben, mogelijk een andere roofvogel, maar het wel ergens bij de restanten opgepikt hebben.
Vandaag viel er geen regen op het laatste moment, om mij alsnog van gedachten te doen veranderen, en dus werd er terug gefietst. Normaal is dit rondje altijd wel goed voor een serie leuke foto’s maar vandaag zag ik praktisch geen wildleven, ik kon alleen maar een paar fazanten scoren.
Vandaag was een dag van veel twijfelen. Er leek wel wat kans op regen maar ik schatte die toch net laag genoeg in om toch te fietsen. Net terwijl ik me aan het omkleden was, viel er plots toch wat nattigheid. Veel zou het waarschijnlijk niet worden maar het was net genoeg om me toch weer van gedachte te doen veranderen. Er zou uiteindelijk niets meer vallen en aan het einde zelfs opklaren maar wel met steeds nog vrij donkere wolken aan de einder. De Menenpoort is nu echt bijna vrij, de doorgangen zijn terug open en de kraan is ook weg.
Eén van mijn weer-apps geeft naast de gemiddelde windsterkte, het gaat dus weer over die wind 🙂 , ook de pieken weer wanneer deze boven de 40 KmH stijgen. Voor deze namiddag gaf hij tot 45 KmH en dus koos ik maar voor een ochtendritje en dan meteen ook voor een korter ritje. Die rit ging ook nooit echt ver van Ieper weg. Ik vond overigens dat die toenemende wind ook al tegen het eind van de voormiddag goed voelbaar werd. Ik zag vandaag geen foto’s.
Vandaag was er wel degelijk wat minder wind maar ik voelde toch nog het verschil tussen heen en terug. Ik zag vandaag 2 reeën in een veld in De Moeren. Het was de eerste keer dat ik in die omgeving reeën zag en meteen ook de eerste keer zo dicht bij de kust. Een paar jaar geleden zag ik op het stukje richting Adinkerke een paar zwanen op een nest dat, naar mijn mening, later geroofd werd. Het weerhoudt de zwanen er schijnbaar niet van om nog steeds op diezelfde plaats te nesten. Kleine vogels zijn met de fiets vrijwel niet te doen. Tegen dat je gestopt en uitgepakt bent, zijn meestal al verdwenen. Eén van de uitzonderingen daarop is de roodborsttapuit, een mooi klein vogeltje dat wel eens rustig op zijn paal of struik durft te blijven zitten. Vandaag kreeg ik er tegelijkertijd nog een, naar ik vermoed, lijster als bonus bij. De ijsvogel zag ik vandaag langs de IJzer, zowat halfweg tussen Diksmuide en Knokkebrug. Ik zag er sporadisch al wel eens eerder, dichter bij Diksmuide, maar kreeg er daar nog geen in beeld. Ook vandaag moest ik voldoende afstand laten om te voorkomen dat hij weer op zou vliegen. Ook de ibis was, langs het kanaal, weer op de afspraak. Bij vertrek was het nog de bedoeling om in Nieuwpoort nog wat verder te rijden om dan langs de IJzer terug te keren maar door het al stijgende aantal kilometers koos ik toch maar voor de rechte lijn van de Frontzate boven de kronkelende lijn van de IJzer. Op het eind maakte in dan weer wel nog wat extra hoekjes en lusjes om op een mooie 100 Km te komen. Achteraf bleek dat ik toch nog 20 m tekort kwam 🙂 .
Weer een stralende fietsdag vandaag. Ik hoorde, voor vertrek, Van Gucht op TV vertellen dat er weinig wind stond. Zoals te verwachten viel, ervaarde ik dat toch weer anders 🙂 . Ik trok vandaag een beetje op avontuur over minder gefrequenteerde wegen. Ik nam een ietwat alternatieve route naar de Leie en volgde die wat langer dan gewoonlijk om dan met wat “nattevingerwerk” en willekeurige fietsknooppunten terug naar huis te keren.
Een stralend blauwe hemel en dus fietsweer vandaag, al bleek de wind wel terug een stuk strakker dan gisteren. Je zou kunnen denken dat ik die wind alleen zo voel wanneer ik fiets, wat misschien wel een beetje bijdraagt, maar je merkte het ook aan de omgeving, aan de takken en de vlaggen. Het viel me vandaag op dat de reebok de dons van zijn horens kwijt was. Langs het Ieperleekanaal merkte ik wat bijzonders op waar ik wat speurwerk moest voor doen. Het blijkt om een jonge witte ibis te gaan, eentje die nog wit moet worden, en hij blijkt al eerder opgemerkt te zijn in de omgeving kanaal – Blankaart. Witte ibissen komen normaal in de America’s voor, van Noord tot Zuid. Aangezien het hier een jong betreft, zou er echter een broedpaar moeten zijn in de omgeving. Die zijn weliswaar nog niet waargenomen.
Er was vandaag wel wat minder wind maar op deze grijze dag koos ik toch maar voor een wandeling. Aan het einde van de wandeling kwamen er wel blauwe gaten aan die grijze hemel.
De zon straalde mooier dan tevoren maar de wind was nog altijd even stevig, het stond dus nog altijd niet gerangschikt als echt mooi fietsweer. Ik trok langs het Heuvelland maar zonder de “echte” bergjes. Het was met de wind zo ook alweer lastig genoeg 🙂 .
Het leek vanmiddag wat mooier maar de snijdende wind stond nog wat strakker dan gisteren, ik nam dus wel weer de fiets maar ging ook wel weer niet te ver. Ik was blij toen ik eindelijk Diksmuide bereikte, de terugweg ging merkbaar vlotter dan de heenweg 🙂 . Ik weet niet of het kwam door de inspanning of het weer maar ik zag vandaag maar weinig foto’s.