Ik kreeg vandaag eigenlijk echt geschikt fietsweer, wisselend bewolkt met gematigde temperatuur en een matig windje. In de schaduw werd het zo wat frisjes en in de zon wat warm maar nooit extreem. Behalve wanneer je 12% moet klimmen, dan wordt het altijd wel warm 🙂 .
Ik had het gisteren mooi uitgewerkt, welke route ik moest volgen. Net bij het verlaten van Ljubljana mocht ik echter niet verder over die weg. Bleek overigens dat ik ook niet terug mocht, waarschijnlijk was ik dus al even illegaal bezig maar waren de borden verdwenen door de wegenwerken die er plaatsvonden. Er zat dus niets anders op dan een alternatief zoeken. Achteraf was ik er eigenlijk wel blij mee, er kroop wat meer werk in maar het was natuurlijk ook een stuk mooier langs die kleine wegen. Ik kreeg hier en daar overigens ook wel wat hulp door wegwijzers, al stuurden die wegwijzers me aan het slot nog wel goed 5 Km over het gravel.
In Ljubljana was ik dus 20 jaar geleden al maar vandaag, en de volgende dagen, ging ik pas echt de nostalgische weg op. Bled zag ik voor het eerst begin jaren 80, ik denk dat het 1981 zou kunnen geweest zijn, toen ik met mijn broer busreizen deed. Het was toen een daguitstap bij één van die reizen, naar het toenmalige Joegoslavië was destijds best spannend. We namen toen ook een bootje naar het eilandje met de kerk, o.a. om er de klok te luiden dacht ik, maar dat zit er deze dagen voor mij niet meer bij 🙂 .

https://www.strava.com/activities/15057545107

Meestal gebeuren mijn stadsbezoeken vrij vroeg en neem ik het grootste deel van de namiddag “vrijaf”. Vandaag zou dat geen goed idee geweest zijn, de dag begon weer met stevige regen. Ik ging dan eerst maar eens bij de kapper langs, na ruim 2 maanden begon dat toch wel erg lang te worden 😉 . Daarna ging ik dan toch, de nog altijd vochtige maar toch al minder natte, stad in. Rond de middag werd het wat droger maar de dreiging bleef en af en toe vielen er toch nog wat druppels.
Ik was al wel eerder in Ljubljana, ik dacht zelfs nog vrij recent maar na een kleine controle op Pbase bleek dat toch ook al 20 jaar geleden zijn. Ik vind het nog steeds een erg aangename stad, zelfs met dit weer.

Het regent! Het begon gisteravond met een gezapige regen die later overging in, soms erg pittige, buien. Die buien bleven ook vanmorgen nog doorgaan. De zwaarste bui kon ik gelukkig, toevallig, uitzitten. Ik had vanmorgen niets meer om te ontbijten en dus stopte ik na 2 Km bij een benzinestation voor een broodje en koffie. Toen ik klaar was, was ik me aan het afvragen of ik de kap van mijn regenjas zou opzetten of niet. Echt aangenaam is dat namelijk niet. Toen ik buitenkwam zag ik echter een donkere lucht afkomen en ik zat al snel terug binnen. Het was nodig ook, het werd een echte stortbui met een pittig windje. Het bleef verder de hele voormiddag wel vochtig maar niet meer zo erg. Rond de middag werd het stilaan droger. Die regen had, in tegenstelling tot de wind van een paar dagen geleden, wel zijn invloed op de omgevingstemperatuur. Gisteren zag ik nog 34° op mijn GPS, deze voormiddag was dat nog 14°. Hij spoelde vermoedelijk eindelijk de hittegolf weg, die op 1 juni in Hongarije begon. Ruim 5 weken heb ik zitten puffen en zweten terwijl ik vanmorgen mijn adem kon zien. Met wat zon werd het na de middag wel weer wat warmer maar ik geloof niet dat het tot boven de 25° ging, de officiële limiet in België dus.
Bij het binnenrijden van Ljubljana ging ik eerst nog even langs bij Decathlon om mijn gasvoorraad terug aan te vullen, in principe zit ik nu wel goed voor de rest van de reis. Terwijl ik naar mijn hostel zocht hoorde ik nogal wat Vlaams, eerst een groep jongeren en even later een groep ouderen 🙂 . Logeren doe ik in de Academie voor Visuele Kunsten, dat tijdens het zomerverlof dienst doet als herberg. Na installatie nam ik, terwijl ik nog even een supermarkt opzocht, een paar fotootjes van waarschijnlijk de grootste landmerken van Ljubljana, het standbeeld van Preseren en de drievoudige brug, die net om de hoek van mijn herberg liggen. Zo centraal logeer ik vandaag dus.

https://www.strava.com/activities/15034227901

Mijn laatste nachtje aan de kust was niet zo goed maar mijn laatste nachtje in Kroatië was fantastisch. Een kleine onderbreking door wat luidruchtige buren die terug thuis kwamen maar verder zalig doorgeslapen en dat gebeurt me niet zo dikwijls. Vanmorgen zou ik me zelfs bijna overslapen hebben.
Ik begon vandaag voor een keer met een stevige afdaling? Door de combinatie van afdalen en schaduw was het zelfs een behoorlijk fris begin, niet fris als in koud maar fris als in aangenaam. Afdalen betekent in deze streken wel dat er ook weer opnieuw moet geklommen worden. Tot dusver zijn de bergen in Slovenië wel minder steil dan in Kroatië.
De afstand naar Lubljana was nog wat groot om in één keer te doen, zeker in deze omgeving, en dus worden het twee kortere ritten. Door hier al te stoppen wordt de rit van morgen wel een stuk langer dan die van vandaag maar ze hebben hier een camping en daar wou ik dan toch gebruik van maken. Ze hebben hier zelfs echte grond om op te kamperen, gedaan met rotsen en kiezels om op te slapen 🙂 .

https://www.strava.com/activities/15023663003

Mijn laatste nachtje aan zee werd geen leuk nachtje, het werd behoorlijk stormachtig met zware windstoten. Het kondigde zich in de loop van de avond al wel wat aan en dus maakte ik voor het slapengaan nog een rondje om de tent om, met behulp van een steen, de belangrijkste piketten wat steviger in de harde ondergrond proberen te krijgen. Ook de fiets legde ik voor de zekerheid alvast maar zelf neer. Ik geloof dat het allemaal echt wel nodig was, het werd namelijk helemaal geen aangename nacht waarin de wind langs alle kanten aan de tent duwde of trok. Ik voelde af en toe zelfs mijn hoofd wat omhoog gaan van de wind die onder de tent kroop. Hoe dan ook, man en materiaal hebben het alweer zonder schade doorstaan.
Vanmorgen was er veel twijfel, in deze omstandigheden de weg op gaan leek geen goed idee maar een extra dag kamperen onder diezelfde omstandigheden ook niet. Het opvallende was trouwens dat het, met uitzondering van die wind, echt mooi weer was met een stralend blauwe hemel. Uiteindelijk besliste ik dus om toch te vertrekken. Al was dat op zich ook al niet simpel, ik moest van bij de zee terug de muur naar de weg op.
In Slovenië ben ik vandaag nog niet geraakt, met de combinatie van het gedoe met de wind vannacht en vanmorgen en een loodzwaar parcours zat dat er echt niet in. Het begon dus al bij vertrek om terug op de weg te geraken. Daarna volgde wat meer standaard werk maar wat ik in Hrelijn onder de wielen geschoven kreeg was eigenlijk echt niet te doen, met de koersfiets een uitdaging maar met de reisfiets een nachtmerrie. 10 Km klimmen waarbij de cijfers geregeld naar en een stuk boven de 10% gingen. Ik ben verscheidene keren, op plaatsen waarvan ik zag dat ik wel terug zou kunnen vertrekken, gestopt om even op adem te komen en heb ook wel eens gedacht dat ik nooit boven zou geraken. Ook bij de kleinere beklimmingen zaten geregeld zulke pittige stukjes tussen. Ik haalde vandaag een gemiddelde snelheid van nog geen 11 KmH en daar had deze keer geen enkele stadsdoorgang mee te maken. Zelfs mijn trage duurlopen gingen in mijn marathondagen sneller dan dat 🙂 .
“Camp” ’s zijn er hier in de bergen niet en dus kwam ik weer op een kamer terecht, nu ook in Kroatië eentje aan een meer gangbare prijs. Het is hier ook duidelijk een stuk minder toeristisch.
Morgenvroeg dan toch Slovenië.

https://www.strava.com/activities/15015860213

5 Km voorbij het stadje bleek er toch nog een camp te zijn. Daarna volgde weer een hele tijd niets maar voorbij de “berg” doken er terug geregeld camp’s op. Ik besloot echter om door te fietsen tot het plaatsje waar ik op mijn kaart al een symbool voor een camping gezien had. Ik kampeer dus weer, voor een laatste nachtje aan zee. Morgen trek ik door de bergen naar Slovenië.
Het was een bijzondere route vandaag maar ik kwam toch weer tot erg weinig foto’s.

https://www.strava.com/activities/15004608928

De foto’s beginnen vandaag met 3 exemplaren van gisterenavond.
Bij het vertrek van vanmorgen zag ik toch nog enige behoorlijke zichten op Novigrad, klimmen gaat nu eenmaal trager dan dalen 🙂 .
De brug die ik na 18 Km onder de wielen kreeg, die kon ik gisteren al zien vanop de camping. Een beetje verder kwam ik terug op een echte kustweg, al noemen ze de smalle zeestrook hier kanaal. Die zeeweg is trouwens dezelfde weg die ik gisteren verliet maar die daar verder gaat via Zadar alvorens de oversteek te maken. Die weg zou ik blijven volgen tot ik er genoeg van had voor vandaag, aan zee zou er keuze genoeg moeten zijn. Dat was aanvankelijk ook zo maar geleidelijk aan werd die keuze kleiner en de camp’s vielen helemaal weg. Ook de andere aanbiedingen, in kleine dorpjes die steevast onder het wegniveau lagen, werden steeds minder en vielen dan voor lange tijd ook weg. Op de landengte aan de overkant was trouwens helemaal niets te zien. Er loopt een weg over, zag ik op mijn kaart en aan de brug die er tussen zat, maar verder dus niets te zien
Ik zou dus moeten blijven doorgaan tot Karlobag, een wat groter plaatsje dat ik sowieso al een tijdje als uiterste doel gesteld had. De illusie om hier te kamperen had ik al even opgegeven en dus ging ik maar meteen op zoek naar een kamer. Na een paar teleurstellingen keerde ik richting een hotel dat ik al gezien had. Op de receptie was niemand te zien maar de ober van het bijhorende restaurant / cafe wist me te zeggen dat er om 3 uur, een half uur later, iemand zou zijn. Toen er om 3u15 nog steeds niemand was, besloot ik om weer verder op zoek te gaan. Zowat iedereen doet hier trouwens kamers of appartementen maar er is nergens iemand te vinden en toen ik toch een bel vond, kon ik er weer niet terecht. Ik keerde nog eens terug naar het hotel, waar de receptie nog steeds verlaten was, en dan naar het tegenoverliggende toeristeninfo maar ook daar konden ze me met enkele telefoontjes niet aan een plaats helpen. Nog eens bij het hotel naar de verlaten receptie gekeken maar deze keer kwam ik er een andere ober tegen die me wel aan een kamer kon helpen, een naar mijn zin veel te dure kamer maar ik ken de gangbare prijzen in Kroatië niet en gezien alle volzette opties moet het wel een populair plaatsje zijn 😉 .

https://www.strava.com/activities/14994722894

Na een 30 Km verliet ik vanmorgen de kust. De kustlijn maakt verder een aantal extreme kronkels en dit leek me de efficiëntste manier om die af te snijden. Dat betekent dan meestal ook bergop maar vandaag viel dat nog mee, de bergen zijn hier niet zo hoog en zo steil.
Bij Novigrad stond op mijn kaart een symbooltje voor een camping en dat leek me dus een geschikte plaats om naar toe te rijden. Het bleek ook wel een leuk plaatsje maar ik kreeg geen onbeperkt zicht om het echt in beeld te brengen. Het was wel een heel eind fietsen naar die camping, helemaal aan het andere einde van het stadje. Ik sta hier zo’n beetje aan een binnenzee, via een smalle doorgang verbonden met de “echte” zee. De camping is ook nog eens een “echte” camping en een beetje prijzig ook maar ik had hier weinig andere opties, alleen terugkeren naar het ongetwijfeld ook nogal prijzige hotel een beetje eerder.
Ik kwam vandaag een keer wat minder aan foto’s toe.

https://www.strava.com/activities/14983101582

Ik had gisteren een plaatsje met mooie schaduw maar vanmorgen was dat niet meer het geval, ik zat al te zweten bij het ontbijt.
Ik stopte vanmorgen inderdaad nog even voor wat extra foto’s van Trogir maar enkel van de buitenkant, ik ging dus niet terug het stadje in. Eigenlijk heb ik in die eerste dagen in Kroatië gezien wat ik zien wou. Er rest me nu dus enkel maar doorgaan, genieten van de mooie omgeving en zien wat er op mijn weg komt 🙂 . Vandaag was dat bijvoorbeeld Sibenik. Sibenik zou een interessant stadje moeten zijn, zo kondigden ze zelf aan, maar ik zag tijdens mijn passage niets dat me aanspoorde om er even te stoppen. Voorbij Sibenik ging ik de kleine weg richting kust op, in de overtuiging dat ik daar wel een “camp” zou vinden. Dat gebeurde dus ook, er was zelfs weer keuze over. Zo sta ik vannacht, samen met 5 motorhomes, in de voortuin van een huis 🙂 . Die motorhomes hebben het wel een stuk makkelijker met de harde ondergrond. Met de tent is het moeilijk kamperen in Kroatië, er is nergens ondergrond maar enkel rots en steentjes. Het werd er vandaag ook niet makkelijker op gemaakt met een vrij stevige wind. Die wind en ruim schaduw zorgden er wel voor dat het één van de meer dragelijke namiddagen in lange tijd was 🙂 .

https://www.strava.com/activities/14972935704

Split lag nog een ietsje verder dan dat ik ingeschat had. Het was een beetje gokken om de juiste route in en uit Split te vinden maar al bij al is het redelijk gelopen zoals ik vooraf in gedachten had. Split was schijnbaar van de Romeinen in plaats van de Venetianen en daar zijn ze blijkbaar trots op. Van Split ging het verder naar Trogir. Ik dacht dat ik van Split naar Trogis een mooie kustweg gevonden had, zo zag het er op kaart toch uit, maar dat bleek een misser te zijn, het was gewoon een eerder slechte en vooral vervelende weg te zijn. Nu, het alternatief was ook niet best, als ik daar al over mocht passeren. Trogir is een historisch stadje op een eilandje tussen het vaste land en een groter eiland. Het is ook één van de toeristische hotspots van Kroatië. Ik ging er eerst op zoek naar de camping om daarna nog even terug te keren naar het stadje. Ik had hier weer een super stevige prijs verwacht maar met 20 € kan ik op deze locatie best leven. Morgen moet ik bij vertrek weer over het eilandje, misschien stop ik nog wel eens even voor wat extra foto’s. Het valt bij al die historische stadjes, al van voor Kroatië, wel op dat blijkbaar alle mogelijke open plaatsen zoveel mogelijk moeten opgevuld worden met terrasjes. Het maakt het leven van de fotograaf er niet makkelijker op en die heeft het al niet zo makkelijk met al die smalle straatjes en moeilijk licht 😉 .

https://www.strava.com/activities/14962487144