Mijn laatste nachtje Oostenrijk was lang niet zo zalig als het nachtje ervoor. Het verschil kon niet groter zijn, waar het de nacht ervoor rustig en stil was daar was het vannacht wreed rumoerig en druk. Ook toen de bij de camping horende café bistro zijn deuren sloot, gingen ze gewoon door aan hun caravan. Het was tegen middernacht toen het eindelijk wat stiller werd. Ik veronderstel dat dit het verschil tussen “berg mensen” en “see mensen” is, de ene zoekt de rust en de stilte terwijl de andere het moet hebben van de “gezelligheid” en de drukte 🙂 .
De dag begon stralend blauw maar al vlug werd de lucht vanuit Zwitserland donkerder blauw. Dat trok evenwel gewoon over en het werd weer een best mooie fietsdag, met wat wind natuurlijk.
Door de kronkelingen in de route, dat krijg je als je op route rijdt 😉 , was het best nog een eindje fietsen tot in Zwitserland. Ik zit dus terug met wisselkoersen en ook een beetje met een andere taal 😉 .
Goodyear draaide rondjes boven de Bodensee, ik veronderstel met toeristen.
Ik ging vandaag een stukje op de grens, waar deze zigzagt tussen Kreuzlingen Zwitserland en Konstanz Duitsland. Voorbij Kreuzlingen reed ik trouwens niet meer langs de Bodensee maar langs de Rheinsee, het begin van terug de Rijn dus.
Er waren meerdere opties maar ik timede mijn camping goed vandaag. Net na dat ik mijn tentje opgesteld en alles binnen had, vielen de eerste druppels. Het duurde dan nog wel even voor het echt doorzette maar er passeerden wel degelijk verscheidene buitjes. Ondertussen schijnt terug de zon.
Ondertussen zie ik stilaan het einde dichterbij komen, ik schat nog een 2 weken. Voor velen is dat een volledig verlof natuurlijk maar voor mij dus het begin van het einde 😉 .

https://www.strava.com/activities/15166193257

Vannacht een zalig rustige nacht gehad, zonder regen.
Na die zalige nacht volgde een zalige fietsdag, al kreeg ik na de middag wel weer te maken met een tegenwindje. De eerste 20 Km gingen super vlot 🙂 . Bij Bludenz kwam ik dan langs een riviertje terecht dat ik, tot mijn genoegen, stroomafwaarts mocht volgen. Even voorbij Feldkirch kwam ik dan bij de Rijn terecht, alvast tot Straatsburg rij ik nu terug op “roadbook”. Ik had ook naar de bron van de Rijn kunnen rijden maar die ligt in Andermatt op 1.400 meter hoogte. Bovendien moet je daarna over de Oberalppass, met ruim 2.000 meter, voor je terug bij de Rijn kan aansluiten. Bedankt maar nee dank u dus. Ik had ook naar het naburige Liechtenstein kunnen rijden, om dat ook als land te kunnen afvinken 😉 , maar voor zover ik weet ligt dat ook op een berg … op nieuw bedankt maar nee dank u dus.
De Rijn vloeit hier in de Bodensee om aan het andere einde weer verder te stromen. Eigenlijk zou je dus kunnen zeggen dat de Bodensee maar een verbreding van de Rijn is 😉 .
Ik zit wel nog net in Oostenrijk, gisteren was dus toch mijn laatste nachtje niet.

https://www.strava.com/activities/15155050648

Het is gisteren blijven buien en ook vannacht vielen er geregeld pittige exemplaren. Al brengt een tentzeil altijd wel wat extra dimensie, het klinkt altijd wel wat erger dan het is. Vanmorgen is het weer net op tijd gestopt met regenen om de dag te beginnen, met de ondertussen klassiek optrekkende wolken. Vandaag bleef het daar echter bij, het betrok niet terug.
Eigenlijk had ik vandaag op moeders nostalgie willen werken. Jarenlang trokken zij telkens weer naar dezelfde plek in Elmen, tot het voor vader niet meer kon. Nu had ik daar dus ook even willen gaan kijken maar toen merkte ik op mijn kaart dat daar een stevige pas tussen zat, de Hahntennjoch met 1.850 meter hoog. Voor Elmen had ik dus de keuze tussen een zware pas of een lange omweg en aan geen van beide had ik nog veel behoefte, ik ben dus niet in Elmen geraakt. In de plaats daarvan ging ik nog een eind verder langs de Inn. In Landeck leek er een eind te komen aan de mooie bewegwijzering, ik zag alleszins geen verdere bestemming meer. In Landeck begon het ook weer te klimmen. Nu had ik er altijd wel op gerekend dat ik wel terug zou moeten klimmen maar ik dacht misschien wat minder hoog en wat minder steil en dat leek ook zo te zijn. Op de pas vond ik ook terug wegwijzers en verliet ik weer de grote weg. Zo ging het vrij gemoedelijk omhoog naar St Anton, al kreeg ik op de hoogte ook nog te maken met een best stevige tegenwind. In St Anton bleek dat de pas daar echter nog maar begon, er volgde dus toch nog een marteling. Misschien had ik toch via Elmen kunnen rijden maar ik heb toch nog het Idee dat die Hahntennjoch nog een stuk langer en steiler is. Deze kwelling was eerder kort en krachtig, alles samen goed 4 Km echt steil, maar dus toch wel weer wreed lastig.
Ik kampeer vandaag zowat bij de boer. Al heeft die boer een relatief grote camping met veel vaste gasten, allemaal met een extra dakje boven hun caravan om in de winter de sneeuw op te vangen. Toen ik hier aankwam was de boer het gras aan het afrijden en daar zag iemand wel een potentiële prooi in maar ik heb hem geeneens zien duiken. Verder is het echt wel een leuk plaatsje, voor mogelijk mijn laatste nacht Oostenrijk.
Opvallend hier: er gaat een kabelbaan omhoog maar ik zie geen skipistes naar beneden komen. Ook opvallend: nadat de kabelbaan gestopt werd bleven er geen cabines hangen, die worden dus waarschijnlijk allemaal verzameld in het boven- en het onderstation.

https://www.strava.com/activities/15144922203

Gisteren begon het wat voor slapenstijd al te regenen, ik heb die dan maar wat vervroegd. Jammer genoeg gaat niet iedereen daar dan in mee 🙂 . De nacht was dus weer nat, de dag werd weer grijs. Op de middag ging het wat regenen maar dat viel al bij al nog wel mee. Een uurtje later kon het regenjasje weer terug uit.
Het ging vandaag langs Innsbruck maar daar heb ik niet erg naar gekeken, ik was vooral bezig met er vlot door te rijden. Op zich was dat wel niet zo moeilijk, gewoon westwaarts langs het water 🙂 . Mijn fietsweg zat verder zowat de hele tijd geprangd tussen de autosnelweg, de spoorweg en de rivier. Dat hinderde wel wat om foto’s te maken, er stond altijd wel iets in de weg. De laatste 15 Km veranderde de rivier wel van karakter, van een vlot stromende rivier naar een echte bergrivier.
Om nog even aan te tonen hoe veranderlijk het weer hier is: de laatste kilometer ging het terug regenen maar na dat ik goed en wel ingecheckt was, kon ik mijn tentje onder een stralende zon opstellen. Alles kon dus weer mooi uitdrogen, voor dat het ondertussen alweer behoorlijk aan het regenen ging.

https://www.strava.com/activities/15133233859

Eerst nog even wat details van gisteren. Ik zei dat het regende toen ik aankwam, dat is ook zo maar ik kreeg kort daarna wel een droog intermezzo om mijn tentje op te zetten en een paar uur later zowaar zon om op mijn gemak buiten te koken en te eten. Tegen slapenstijd, dat is bij mij vrij vroeg, ging het wel terug regenen.
Terwijl ik mij op de weide installeerde bedacht ik me dat het wel een mooie “ree omgeving” was, een groot dicht bos met een grote grasvlakte erlangs. Toen ik vanmorgen vroeg opstond voor een WC bezoek, had ik dan ook mijn cameraatje bij de hand en inderdaad met succes. Het was, zo vroeg en met een grijze hemel, wel nog vrij duister voor de foto’s. Toen ik een half uurtje later definitief opstond heb ik ze niet meer teruggezien. Het werd ook al wat drukker rond de camping met nogal wat honden daarbij.
De dag begon weer grijs met nog wat regen, wat echter allemaal weer mooi optrok. Dat leek wel weer tijdelijk want de lichte bewolking werd alweer snel terug dikker en donkerder. Het zette deze keer echter niet door en het werd een dag van wisselende bewolking met slechts enkele miezerige druppels. Ik was met regenjasje vertrokken maar heb het al vroeg terug uitgedaan en niet meer terug aangetrokken.
Het “duistere” deel van de rit bleek ook niet echt het mooiste deel, ik leek zo’n beetje door industrieel Tirol te fietsen. Het was toen ik de Inn bereikte dat het weer en de omgeving meteen weer een stuk mooier werden.
Ze hebben hier overigens, ook gisteren al, wel een echt goed fietswegwijzer systeem. Maar zelden zo goed gezien.
Na aankomst kreeg ik weer een mooi stukje zon, zo kon alles weer mooi opdrogen.

https://www.strava.com/activities/15121485882

Na die stevige bui klaarde het gisteren helemaal terug op voor de rest van de avond. Ik was daar ook weer niet onverdeeld gelukkig mee, de schaduw was volledig opgebruikt op mijn plekje 🙂 .
Er stonden veel fietsen op de camping gisteren, de meesten wel achteraan op de auto of de camper 🙂 . Je had ze van alle soorten maar ook opvallend veel koersfietsen, de Grossglockner schijn toch een zekere aantrekkingskracht te hebben.
De dag begon weer erg grijs, met om 6 uur wat regen om de tent nog even nat te maken 🙂 , maar het klaarde ook weer op. Ik ging vandaag echter in de verkeerde richting, de blauwe hemel bleef achter mij en ik reed in de richting van de donkere wolken. Om 10 uur begon het te regenen.
De skiliften in de omgeving van Saalfelden waren operationeel, voor de MTB downhillers. Vorige maand had in de omgeving overigens nog een manche van de wereldbeker mountainbiken plaats.
Ik passeerde ook onverwacht in Hochfilzen. Voor de gemiddelde Belg zegt dat niets maar voor een biathlon liefhebber betekent dat wel iets. Het plaatsje is zo klein dat ik het op de kaart niet eens opgemerkt had maar minstens één keer per jaar trekt het dus een massa volk. Naar het stadion ben ik niet geweest, dat ligt wat hoger op de berg en ik vind dat ik al hoogtemeters genoeg maak. Ik was overigens ook niet zeker dat ik er met de fiets wel mocht geraken. Langs de weg, die er naartoe leek te leiden, stond een fietsverbod over 2 Km en ik had geen idee hoever dat stadion eventueel lag. In Hochfilzen leek het op te klaren maar dat was van korte duur, in St Johann regende het terug en dat deed het bij aankomst nog steeds.
Ik had eigenlijk in Scheffau willen stoppen maar die camping was volboekt. Ze leek me overigens ook niet erg op tenten gericht, ik heb het niet kunnen vragen want de receptie ging pas een kwartier later open en ik heb er niet op gewacht. Het ging dus nog even verder naar Söll. Ook deze camping was eigenlijk volzet maar ik mocht wel nog een plekje kiezen “op de weide”. Ik heb wel op ergere plaatsen gestaan dan “op de weide” 🙂 . De campings liggen hier wel op de berg.

https://www.strava.com/activities/15111141324

Omstreeks 4 uur nog wakker geworden met regen maar bij het opstaan was het toch al aan het opklaren. Het zou wat wisselend worden vandaag, warm en frisjes naargelang de zon of de schaduw. Boven de 2.000 meter toch vooral frisjes, zonder schaduw.
Vandaag dus de Grossglockner, ik kan zeggen dat het wreed was. Ik heb gewoon veel gepauzeerd en af en toe toch ook wat getwijfeld. Puristen rijden bij de 2de top nog even heen en terug naar de echte top, die wat hoger is dan de eerste, maar ik ben al lang geen purist meer 🙂 . Tijdens de afdaling kwam ik veel fietsers tegen, vooral met de koersfiets, en die leken niet allemaal sneller te rijden dan dat ik dat deed. Dan moet ik er wel bij vertellen dat de andere zijde de moeilijkere schijnt te zijn. Dat geldt dus ook voor de afdaling, ik was niet alleen blij om boven te zijn maar ook om terug beneden te zijn. En ik ben vooral blij dat ik er droog overgekomen ben 🙂 . Aanvankelijk zag het er aan de andere zijde mooier uit maar ondertussen valt er op de camping een stevige bui. Het is op sommige plekken even alle hens aan dek 😉 .
Aan de andere kant van de Grossglockner ligt Bruck. In mijn herinnering, in verband met mijn nostalgische reeksje, was dat in 1980 de bestemming van onze laatste gezinsvakantie, voor mijn jongere broer en ik ons eigen ding gingen doen en mijn oudere broer gewoon thuis bleef. Na de passage lijkt het me echter wel dat het in het naburige Fusch moet geweest zijn, dat ook wel een belletje doet rinkelen. Het was van daar dat we een daguitstap over de Grossglockner naar Heiligenblut maakten. Ik weet niet hoe het toen was maar tegenwoordig kost dat 45 € om met de auto over de Grossglockner te rijden, het is dan wel een dagticket en je kan dus zo vaak heen en weer als je wil. Je moet wel voor 9 uur thuis zijn, De pass is open van 05.00 tot 21.00 uur.
Zell am See doet ook een belletje rinkelen in verband met een gezinsvakantie maar ik kan het niet met zekerheid zeggen. Ik zit niet echt in Zell am See, wel bij de See maar aan de andere kant.
Ik ben dus heel over de pass gekomen en het was de moeite maar ik weet niet of ik, met de kennis van nu, nog dezelfde beslissing zou nemen. Anderzijds had de langere optie meer hoogtemeters maar dan gespreid over meer bergen en meer kilometers, makkelijk is het dwars door Oostenrijk sowieso niet 🙂 .

https://www.strava.com/activities/15099864191

De dag begon weer zwaar bewolkt en eerder frisjes. Na de middag werd het al eens wat zonniger en warmer.
Vanmorgen moest ik een definitieve beslissing nemen in een zaak waar ik al een paar weken over twijfelde. Mijn volgende doel is Zell am See. Op de directe route van de Weissensee naar Zell am See ligt echter de Grossglockner, een stevige knoert. Mijn hart zei “gewoon doen”, mijn hoofd zei “ho maar”. Met de tropische temperaturen van de Balkan zou ik er niet aan begonnen zijn maar in de huidige omstandigheden besloot ik uiteindelijk van toch mijn hart te volgen.
Vandaag kwam ik dus al tot Heiligenblut. Officieel begint de klim schijnbaar vanaf hier maar eigenlijk ben je dus al een hele tijd bezig. Ik passeerde al eens eerder in Heiligenblut, ik meen in 1980 maar ben eerder al mis geweest 🙂 . In mijn herinnering was het veel groter, eigenlijk stelt het weinig voor.
De camping ligt hier in een put, kwestie van me morgen nog wat extra hoogtemeters te geven 🙂 .

https://www.strava.com/activities/15090224176

Toen ik gisteren op de camping kwam, toen stond daar een groepje tenten in een cluster waar verder niets te zien was. Later op de avond bleek het om een groepje van een Vlaamse jeugdbeweging te gaan. Er werd algemeen wel vrij veel Vlaams gesproken in Slovenië.
Vandaag werd een zwaar bewolkte dag, er werd niet alleen met lange mouwen gekampeerd maar ook met lange mouwen gefietst. Naar het einde toe leek het op te klaren maar dat was valse hoop, de laatste kilometers kreeg ik nog een bui over me en ook het opstellen van de tent gebeurde in de regen. Later is het dan wel weer opgeklaard.
De oversteek naar Oostenrijk was kort maar krachtig, vooral de eerste paar kilometers waren wreed. De afdaling aan de andere kant was al even steil, wat ik al evenmin erg leuk vind. Oostenrijk is het eerste land waar ik “terug” kom, ik ben nu dus echt op de terugweg 🙂 .
De Weissensee past ook weer in mijn nostalgisch lijstje, het was één van de bestemmingen van de busreizen die ik in Bled al vermelde. Het is ook van hier dat we die daguitstap naar Bled maakten maar ik had blijkbaar het jaartal fout, het schijnt in 1983 geweest te zijn. Als ik me niet vergis was Karinthië en de Weissensee onze eerste keuze maar was het voor onze eerste reis, in 1981, al volzet. Het volgde dus wel 2 jaar later.
Foto’s zijn er in de omstandigheden deze keer nog niet van gekomen, hopelijk morgen wel bij vertrek.
De Weissensee is ook de plaats waar in de winter elk jaar honderden Nederlanders komen schaatsen, nu het in Nederland nog zelden hard genoeg vriest voor natuurijs. Mogelijk is één van die Nederlanders eens blijven plakken, hij ontving mij bij aankomst in de receptie 🙂 .

https://www.strava.com/activities/15079209154

Het is ondertussen beduidend frisser kamperen geworden, er komen weer extra lagen met lange mouwen aan te pas. Ook is mijn nutella terug gewoon choco in plaats van chocosaus en mijn douchegel is terug gel in plaats van douche olie 🙂 , maar dat heeft dan weer meer met de dagtemperaturen te maken.
Verder was het weer van vandaag te vergelijken met dat van gisteren, misschien wat minder wolken in de voormiddag maar wat meer in de namiddag.
Een kort ritje vandaag maar hierna volgt de oversteek, letterlijk 😉 , naar Oostenrijk en die wou ik er vandaag toch niet meer bijnemen. Dat korte ritje was wel weer erg mooi, met een passage door het Triglavski Nationaal Park. Er was maar één stuk dat wat minder mooi was 😉 . Ik kan Slovenië overigens erg aanraden voor een rondreis. Ik reed er dit jaar slechts in een, vrij, rechte lijn doorheen maar verder oostwaarts heb je bijvoorbeeld ook nog Maribor en Ptuj die zeker de moeite zijn en in het westen heb je nog een mooi stukje kust met bijvoorbeeld het erg mooie Piran.
Kranjska Gora past ook weer in mijn nostalgische reeks, in 1996 kwam ik hier langlaufen. Omdat onze compagnie nog onder UN-mandaat vertrokken was, kregen we tijdens onze zending in Bosnië 10 dagen verlof maar die moest wel in “het theater” doorgebracht worden. “Het theater” is militair jargon voor de conflictzone. In praktijk betekende dat eigenlijk Kroatië, de meesten brachten het ook door aan de Kroatische kust of één van de eilanden door, maar ik kon “het theater” wat verder uitrekken tot ex-Joegoslavië, hoewel Slovenië nooit bij het conflict betrokken was en Kranjska Gora bovendien dus nog maar net binnen Slovenië ligt 🙂 . Hoe dan ook werd het goedgekeurd en ik had hier een leuke week. Ik weet niet of het hier nu nog zou kunnen, de alpijnse pistes kunnen met kanonnen voorzien worden van kunstsneeuw maar ik geloof niet dat ze hier voor het langlaufen zoveel moeite doen en ik geloof ook niet dat er in de vallei nog dikwijls genoeg natuurlijke sneeuw ligt voor langlaufpistes.
Vandaag kampeer ik hier op een “Eco” camping. Dat betekent zo ongeveer wat je ervan verwacht: beperkte elektriciteit, voor het sanitair, en geen wifi. Verder is het wel een leuke plek en het sanitair is goed in orde. De meeste gasten lijken trouwens collega fietsers te zijn.

https://www.strava.com/activities/15079234599