Sinds 1 juli 2018 ben ik een jong gepensioneerd ex-militair, vandaar de 2018 in de titel.
Sindsdien vul ik mijn dagen met fietsen, wandelen, reizen en fotografie, liefst in combinatie met elkaar.
Ik had reeds een blog lopen maar ben daar schijnbaar op de limieten gelopen.
Wat vooraf ging: www.bloggen.be/dannyc2018
Het was vanmorgen op de “camping” first in first out. De familie, die er al voor mij stond, was voor mij weer weg terwijl de bikepackers, die later toekwamen, nog in hun nest lagen toen ik vertrok. Ik begon met nog eens door het stadje te rijden. Toen ik er gisteren doorreed leek het mij wel potentieel te hebben maar toen had ik er niet echt oog voor natuurlijk. Het bleek inderdaad wel potentieel te hebben maar was nog niet helemaal uitgepakt 🙂 . Om dat te begrijpen moet je de foto’s nog even afwachten. Daarna ging ik even terug richting noorden, naar Litomysl. Litomysl is ook weer een interessant stadje maar in dit geval ook een erg druk stadje. Daarna ging het weer terug oostwaarts. Ik vind dat ik er vandaag weer goed in geslaagd ben om een deftige route, over behoorlijk rustige wegen, aan te houden. Na mijn langere dag van gisteren, kon ik er vandaag wat vroeger mee stoppen. Ik twijfelde nog even vanwege de naam van de camping maar besloot om de kans toch maar te grijpen. Blijkt trouwens dat Ganesh Nederlands spreekt, een Nederlands koppel dat hier neergestreken is en een camping uitbaat dus. Een tijd na mij is er nog een Belgische fietsreiziger toegekomen, een kilometervreter. Ik heb momenteel een gemiddelde afstand van 82,5 kilometer per dag, voor hem is dat een kort ritje 🙂 . Je hebt ondertussen, voor de 2 dagen, al 63 foto’s tegoed 🙂 .
Vanmorgen wat vroeger opgestaan in een poging om alsnog de post van gisteren te uploaden. Dat is uiteindelijk ook gelukt maar door problemen met de zwakke verbinding, zelfs op dat ontiegelijk vroege uur, zijn de foto’s wat dooreengeschud. Daarna ben ik bij vertrek eerst nog even Hradec Kralove ingereden, de centrale marktplaats alleen al maakt zo’n bezoek de moeite waard. Wel is het ook weer een stadje op een heuvel met smalle kasseistraatjes. Tot voor een paar dagen was het nog de bedoeling van de Elbe nog te volgen tot aan zijn bron, in de bergen bij de Poolse grens. Ik heb het echter ondertussen wat gehad met de Elbe en heb dan maar besloten om de bergen bij Polen links te laten liggen. Ik zou wel de Elbe nog even volgen op de terugweg richting Pardubice maar dat liep als snel volledig fout, onder ook wel door wegenwerken. Er viel daarna heel wat improvisatie bij te kijken om richting Pardubice te blijven gaan zonder terug te keren, het paadje op foto 07032319 hoort bij mijn improvisatie. Uiteindelijk kwam ik terecht op de weg waarlangs ik gisteren nog die spookcamping zocht. Een eind verder zag ik dan een fietswegwijzer richting Pardubice en die besloot ik dan te volgen. Al snel bleek het echter weer om een fietsroute van Tsjechisch/Duits niveau te gaan. De eerste gelegenheid die ik zag, en dat duurde nog wel even, heb ik dat spoor dan ook verlaten om mijn eigen weg te vinden. Ook in Pardubice verdiend de marktplaats alleen al een bezoek. Na Pardubice zat mijn sightseeing voor vandaag erop en kwam het er op neer om een behoorlijke route in wat zuidoostelijke richting te vinden en daarbij op fietsbare afstand een camping te treffen. Ik vond dat ik daar vandaag nog behoorlijk goed in slaagde. Ik passeerde daarbij onder andere langs het verrassend opvallende plaatsje Chrast. Met het verlaten van de Elbe heb ik ook duidelijk de vallei verlaten. Ik dacht dat er aan die laatste klim geen einde zou komen maar uiteindelijk bereikte ik toch Borova, waar ik die camping zou treffen. De receptie was gesloten maar er hing wel een telefoonnummer aan. De man aan de telefoon wist me te vertellen dat ze geen service voor caravans of tenten boden, alleen chaletjes te huur. Het bord van de weg toonde nochtans duidelijk wat anders. Zonder caravans of tenten blijft er van de betekenis van camping, zoals ze ook wel aangekondigd werd, niet veel meer over natuurlijk. Hoe dan ook moest ik overgaan naar plan B, Policka nog 10 kilometer verder, dat dan hopelijk wel goed zou lopen. Bij het binnenrijden van Policka was er nog niets te zien dat naar enige camping verwees maar in het centrum vond ik een groepje “locals” waarvan er eentje wat Engels sprak en zij wisten me de goede richting te wijzen. Zo kwam ik dan terecht langs het plein van FC Policka. Zonder hulp was ik hier nooit geraakt want het staat ook niet aangegeven. Het is allemaal wat aftands en er stonden aanvankelijk maar 2 tenten, ikzelf en een jong gezin van 4, maar later kwam er daar nog eentje bij van een paar “bikepackers”. Toch vind ik het hier beter staan dan gisteren. Er is wifi zichtbaar maar ik ben te moe, en het is ondertussen wat laat, om uit te zoeken wat de toegang is.
Ook op mijn huidige plaats de wifi te zwak voor foto’s maar daar was ik al voor verwittigd. Het is niet zozeer het lokale netwerk maar ze zitten aan het einde van de kabel waarmee het internet hier toekomt. De foto’s zullen dus nog even moeten wachten en over 2 dagen, 3 als je die van morgen ook nog meetelt, zullen het er veel zijn 🙂 .
Bij een nieuwe poging zijn de foto’s er toch doorgeraakt.
Het weer van deze morgen leek wel een doorslag van dat van gisteren, na een natte nacht volgde een erg wisselvallige voormiddag, met echter als bonus nog wat behoorlijk pittige rukwindjes er bovenop. Nu, ik was al blij dat er deze voormiddag geen stortbuien uitvielen want daar zag het er soms echt wel naar uit. Kutna Hora bleek inderdaad wel een bezoekje waard. Als stadje op een heuvel en met smalle kasseistraatjes volgens een ingewikkeld stratenplan was het ook wel een moeilijk stadje om met de zware fiets te bezoeken. Toen ik klaar was met Kutna Hora ging ik terug naar het noorden, richting de Elbe. Bij Tynec … vond ik het spoor van de Elbe weer terug, letterlijk het spoor dus. Ik besloot er niet aan te beginnen en naar de weg te keren, die was trouwens ook rustig genoeg. Even voor Hradec Kralove ging ik opzoek naar een camping maar ik kon ze niet vinden. Uiteindelijk bleek ik een spookcamping na te jagen, er stonden wel enkele caravans in het wild maar van een camping kon er geen sprake zijn. Ik moest dus nog wat verder om aan de andere kant van Hradec Kralova een echte camping te vinden. Terwijl de stad passeerde was ik eigenlijk wel een beetje klaar met naar een camping te rijden en toen ik een hotel zag dat me wel geschikt leek, ging ik even informeren naar een kamer. Ze waren echter volzet, het was dus sowieso geen optie. Ik reed dus verder voorbij de stad naar de camping. Het is weer één van die campings met een te zwak netwerk, er is wel wifi maar je slaagt er niet in om verbinding te maken. Het netwerk is trouwens niet het enige dat nogal zwak is op de camping, het sanitair is ook wel erg beperkt voor de grote van de camping. Voor een camping waar ik zolang naar toe reed viel ze toch nogal tegen. Toch blijkt ze erg populair, vooral bij families. Kinderen hebben hier ruimte en activiteit genoeg om zich dagen veilig bezig te houden.
Om 5 uur werd ik een eerste keer wakker door een stevige regenbui. Toen ik omstreeks 7 uur opstond was het droog en tijdens het ontbijt klaarde het behoorlijk op maar bij het inpakken leek het alweer terug naar regen te gaan. Om maar te zeggen dat het wisselvallig was vandaag en dat zou zo de hele voormiddag blijven. Na de middag klaarde het mooi op. Ik ben vanmorgen toch begonnen met een stuk terug te keren, tot aan een fietspad dat ik gisteren opgemerkt had. Daar zou ik dan bekijken waar dat fietspad me heen zou leiden. Het leidde me uiteindelijk al snel terug naar de Elbe. Nu , ik had sowieso dat ik me nog wel een paar dagen door de Elbe zou laten leiden. Even verder moest ik een keuze maken tussen welke oever ik zou nemen. Ik had er een slecht voorgevoel bij maar omdat ik nog moest winkelen, en ik daarvoor aan de overzijde de meeste mogelijkheden zag, koos ik toch voor de hoofdroute aan de overkant. Mijn voorgevoel bleek al snel te kloppen. Wat een mooi lopend fietspad was, veranderde in een miserie van slechte paden zonder enige meerwaarde rondom. De Duitsers en de Tsjechen hebben duidelijk een andere visie op een fietsroute dan ik 😉 . Bovendien zag ik, eens de keuze gemaakt, geen alternatieve uitwijkmogelijkheid. Even dacht ik een mogelijkheid te zien maar het bleek om een brug te gaan waartoe ik geen toegang kreeg. Ik zou zo dus ruim 12 Km blijven voortdoen. Bij Kolin trok ik weer van de Elbe weg, niet alleen om een camping te vinden maar ook omdat ik gelezen heb dat Kutna Hora een plaatsje is dat je gezien moet hebben en nu ik er toch zo dicht bij was … . Ik volgde ondertussen fietswegwijzers richting Kutna Hora maar in de stad liep het toch ergens fout, ook al niet geholpen door wegenwerken. Ik koos dan maar voor de gewone weg, die ook wel vrij kalm was. Ik hoop dat het morgenvroeg deftig weer is om het stadje te bezoeken want aan het einde van een rit rest me daar niet zoveel ernergie meer voor 🙂 . Fietsen is best populair in Tsjechië, op verschillende niveaus, maar ook skeelers komen opvallend vaak in beeld. Deze namiddag zag ik aan de overkant zelfs een langlaufer zijn training afwerken.
Vandaag was het terug aan de bewolking. Na vertrek zouden er ook geregeld wat druppels vallen, niets dramatisch echter. In Melnik komen de Labe/Elbe en de Mltava/Moldau samen. Normaal gaat dan de tot dusver langste en grootste rivier door en komt de kleinere er gewoon bij maar dat schijnt hier niet zo te zijn, de grotere Moldau komt in de kleinere Elbe die verder doorloopt. De meesten kiezen hier om verder langs de Moldau naar Praag te gaan maar ik vind het nog wat kort achter mijn break om al richting Praag te gaan en koos er dus voor om de Elbe verder te volgen. Een eindje verder stuitte ik op zo’n probleem van niet te kunnen lezen wat ze schrijven. Er stond van alles geschreven over cyclisti maar ik had geen idee wat. Een oranje pijl is echter behoorlijk internationaal en ik besloot om die dan maar te volgen. Bleek dat de fietsomleiding verbazend goed verder werd aangegeven. Toch maakte ik een interpretatiefoutje bij een meervoudige splitsing en probeerde ik te vroeg terug naar de Elbe te keren. Toen ik uiteindelijk bij het goede punt aankwam stond daar wel degelijk weer een oranje pijl. Even verder besloot ik dan wel zelf om terug te keren en weer voor de weg te kiezen, op dit pad ging ik geen kilometers verder ploeteren. Bij Brandys … dacht ik een camping te vinden maar er was geen spoor van te bekennen. Ik moest het dus een eind verder gaan zoeken, weg van de Elbe. Misschien dat er verderop langs het water ook nog wel mogelijkheden waren maar ik zag geen betrouwbare opties op fietsafstand. Mogelijk laat ik hiermee ineens het hele Elbe plan varen maar ik vind niet direct een ander plan, evengoed keer ik morgen dus toch gewoon terug naar de Elbe. Net terwijl ik mijn tentje aan het opstellen was, ging het echt regenen. Nog steeds niets dramatisch maar wel aanhoudender en onaangenaam. Het internet hier werkt met een inlogscherm maar dat krijg ik niet, noch op Edge noch op Firefox, en ik heb momenteel geen moed om er energie in te steken. Het zal dus weer met wat vertraging komen.
Vandaag was de zon volop terug aanwezig, niet op de kracht van de vorige weken maar wel met een mooi blauwe lucht. Ik bleef op de Elbe/Labe route maar verliet die wel even voor een zijstapje naar Terezin, oftewel Theresiënstadt. Theresiënstadt werd in de 18 eeuw gebouwd door Keizerin Maria Theresia als een gigantisch fort met massieve versterkingen, tegen de Pruizen, maar maakte vooral “naam” als getto/concentratiekamp van de Nazi’s. Daarenboven installeerde de Gestapo een gevangenis in “het kleine fort”, een apart onderdeel van de originele versterkingen. Het kleine fort is het meest zichtbare restant van de Nazikampen, naast de begraafplaatsen. Weinigen overleefden de gevangenis of de getto, wie niet ter plaatse stierf onder de erbarmelijke omstandigheden werd weggevoerd naar de vernietigingskampen. Verder is Terezin nu een geheel gewone Tsjechische stad natuurlijk. Als uitvinders van de pils, kweken de Tsjechen ook hoppe natuurlijk.
Ook vandaag was het weer wisselend bewolkt met een eerder fris windje. Dresden verlaten was veel makkelijker dan het binnenrijden, gewoon langs de Elbe. De Elbe, die aan de grens overigens de Labe werd, zal trouwens nog een tijdje mijn leidraad blijven. Iets na de middag kwam ik in Tsjechië. Aan de overkant zou het iets vroeger geweest zijn, de grens liep nog even net in het midden van de rivier. Het is duidelijk dat het nu even iets moeilijker wordt, als je niet verstaat wat ze zeggen of schrijven 🙂 . Ik zal ook wel eens een vrije interpretatie van de plaatsnamen geven, ze gebruiken hier tekens die niet standaard op mijn klavier staan 🙂 . Er is wel wifi op de camping maar hij geeft mij geen internet op de laptop. ’s ochtends vroeg lukt het wel, waarschijnlijk kwestie van belasting van het net.
Gisteren had ik het nog over de tropische temperaturen. ’s avonds brak er een stevig onweertje uit en dat veranderde schijnbaar de zaken voor even(?), vandaag was het wisselend bewolkt met een eerder fris windje. Ook schreef ik gisteren dat ik Dresden wel een mooie en aangename stad vond maar aangezien ik ze dus al eens eerder bezocht ( https://pbase.com/dannyc/dresden2013 ), deed ik vandaag vooral niet teveel. Een beetje rondgewandeld, wat op een bankje gezeten, iets gegeten, … . Ik ben ook wel blij dat ik ze al eens eerder bezocht want momenteel staat er nogal wat in de steigers wegens renovatie. Je mag ook niet vergeten dat Dresden, net als Ieper maar dan zowat 40 jaar later, na de oorlog volledig plat lag. Verder heb ik veel gerust en wat vooruit gekeken naar de plannen voor Tsjechië. Ik vind het echter moeilijk plannen, er lijkt ook nogal veel te doen en te zien om het met de fiets allemaal te halen 🙂 .
Vandaag dus aangekomen in Dresden. Ik was hier al eerder, 10 jaar geleden onderweg naar Polen, maar ik vond het wel een mooie en aangename stad om eindelijk een break te nemen, na 2 weken ben ik er wel aan toe. Ik heb het nog eens gecheckt (https://www.bloggen.be/dannyc2013/), hoewel ik toen een veel noordelijkere route volgde bleek mijn laatste etappe voor Dresden ook in Bad Lausick te starten, ik verbleef dus waarschijnlijk al eens op de camping van gisteren. Ik nam toen de grote weg, die me onder andere langs Colditz bracht. Bij mijn generatie vooral bekend van de TV serie van de vroege jaren 70, met onder andere een jonge David McCallum, en het gezelschapsspel. Ik herinner me die passage omdat het een totaal verregende dag was, waarbij ik die dag niet verder kwam dan 2 snelle foto’s van Colditz (https://pbase.com/dannyc/image/151940310 en https://pbase.com/dannyc/image/151940311). Ik dacht eigenlijk van deze keer, onder hopelijk wat betere omstandigheden, iets meer van het stadje te bekijken. Gisteren zag ik echter een mooie lijn over landelijkere wegen en ik besloot daar de voorkeur aan te geven. Aan het slot werd die lijn wel wat waziger maar zolang ik oostwaarts bleef gaan, en de grotere wegen wat zuidelijker bleef ontwijken, zou ik wel aan de Elbe komen en zo zou ik mooi Dresden kunnen binnenrijden. Op een bepaald moment kwam ik echter toch op een baantje dat in zuidelijke richting bleek te draaien en kwam dus toch op de grotere wegen terecht. Op een bepaald moment werd ik daar echter dan weer geboycot met “verboden voor fietsers” borden. Dat probleem had ik blijkbaar 10 jaar geleden ook maar toen reed ik schijnbaar met een GPS die routes berekende, mijn huidige GPS doet dat niet en deze keer was ik dus op eigen improvisatie gewezen. Ook hier bleef het moto weer zoveel mogelijk het oosten aanhouden en uiteindelijk is het nog behoorlijk goed gegaan, vind ik. Hoe dan ook deed ik over de hele dag wat teveel kilometers, ruim 10 meer dan vorige keer. Gelukkig ligt Dresden in het dal en waren de laatste niet meer de zwaarste 🙂 . Ik was, na inchecken – afladen – douchen, nog net op tijd om te genieten van het “all you can eat” avondmaal in de jeugdherberg, dezelfde als vorige keer. Dat avondmaal is echt goede kost met zelfs echte groenten 🙂 . Kleine terugblik op de eerste 2 weken, ik lijk wel terug in Thailand aan het fietsen: veel bergop, tropische temperaturen en één regendag tussendoor 🙂 . Je kan je niet voorstellen wat ik vandaag al gedronken heb 🙂 .
De camping van gisteren was echt wel opmerkelijk. De meeste campings tot dusver hadden vooral vaste verblijfsplaatsen en een aantal toerplaatsen extra maar die van gisteren was een echte reiscamping met bovendien opvallend veel tenten en ook veel kleine kinderen. Er verzamelden ook nogal wat fietskampeerders. Ik ben er natuurlijk nog wel eens tegengekomen maar gisteren waren er toch behoorlijk wat. Mijn naaste buren waren een jong koppel met een peuter in de remorque, de jongen krijgt alvast een goeie start in het leven 🙂 . De camping lag ook mooi langs een riviertje maar aan de andere kant van de rivier liep wel een spoorweg 😦 . Om te slapen heeft hij me wel niet gestoord, ik was overigens ook blij terug tussen de vogels te liggen.
Ik kreeg gisteren de opmerking dat ik “kort” langs het Gedenkmonument voor Buchenwald gepasseerd was, het is jammer maar ik wist echt waar Buchenwald eigenlijk precies lag. Achteraf heb ik nog even gecheckt op de kaart en mits een wat zuidelijkere route zou ik er inderdaad langs gekomen zijn, mogelijk een wat langere en ingewikkeldere route misschien maar zeker te doen. De dingen liepen niet echt zoals gepland vandaag. Ik zag geen echt directe route dus zou het wat meer puzzelen worden. Het liep echter al meteen fout toen ik in Naumburg de weg richting Schönburg niet echt vond en toen ik hel uiteindelijk dan toch vond bleek hij “gesperd”. In België zou ik misschien geprobeerd hebben of ik er met de fiets niet langs zou kunnen maar in Duitsland heb ik dat maar niet gedaan. Ik dacht dan een alternatief spoor te zien dat parallel met de weg liep maar dat ging ook helemaal in het honderd, ik reed er zo een hele tijd in het rond en moest tenslotte toch voor de grote weg richting Zeitz kiezen. Een eind verder langs die weg kon ik dan toch op landelijke wegen terecht en dat kon ik een beetje boven Zeitz verder zetten via een weg die niet op mijn kaart stond maar wel een goede wegwijzer had. Achteraf gezien bleek de route die ik deed misschien toch wel de betere optie, niet noodzakelijk de kortste maar wel de betere. Na al een lange rit duurde het in Bad Lausick dan nog een eeuwigheid te duren voor ik bij de camping terecht kwam. Er zou wel een korter wegje geweest zijn maar dat heb ik gemist en dus deed ik nog wat extra kilometers rond 😦 . Bovendien kwam ik dan ook nog op één van die campings zonder wifi. Eigenlijk hebben ze trouwens geen van allen wifi, in Duitsland hebben ze Wlan 🙂 .
dannyc2018 