Het plan om Praag te verlaten was simpel, langs de andere van de Moldau terugkeren tot aan de eerste zijrivier en dan deze volgen om uit het kluwen rond Praag te ontkomen. Eén keer ging het bijna mis toen ik een fietsweg, aan de overkant van de weg, miste en ik op de autosnelweg dreigde terecht te komen maar dat werd snel gecorrigeerd. Uiteindelijk zou ik die zijrivier nog veel langer, in min of meerdere mate, volgen. Ik veronderstel dat het nog steeds dezelfde rivier is waarlangs ik nu kampeer.
In Karlstejn verwachtte ik een kasteel te treffen maar ik heb er geen opgemerkt.
Onderweg had ik op een toeristenkaart langs de weg al gezien dat er bij Roztoky enkele campings lagen, het was al snel duidelijk dat daar het eindpunt voor vandaag zou liggen. Tussen Roztoky en die campings lag wel nog een muurtje dat ik eerst over moest. Ik koos natuurlijk voor de eerste die ik tegenkwam.
Het contrast met 70 Km terug kon niet groter zijn. In Praag komt de hele wereld. Op de 2 campings op het eilandje alleen al merkte ik nummerplaten van zowat heel Europa, van heel Scandinavië tot Italië en met zelfs 2 Belgische mobilhomes, hier is het weer gewoon ik en de rest. Op de receptie was het te doen met enkele woorden Duits en wat gebaren. Er is ook geen wifi.
De camping had nog een verrassing in petto, even na 6 uur begon er een bandje te soundchecken en even voor 7 uur begonnen ze te spelen. Benieuwd hoelang dat gaat duren.

https://www.strava.com/activities/9449515060

Praag is dus echt wel een prachtige stad maar, zoals verwacht, groot en druk. Zeker toen ook nog de tourgroepen op gang kwamen, ik was alvast blij dat ik er op tijd aan begonnen was. Ik heb waarschijnlijk nog vanalles gemist maar vond het zo al wel genoeg. Zoals gezegd, naast erg druk is Praag ook erg groot. Wat ook opmerkelijk is bij Praag dat is dat het zich niet beperkt een klein centrum van de oude stad maar dat de opmerkelijke architectuur zich verspreidt over heel de stad, langs beide kanten van de rivier. Ik ben alvast wild gegaan met de foto’s 🙂 .

Ik had vannacht niet de rustigste nacht van de trip. Langs 2 kanten werd er muziek gespeeld en, min of meer, gezongen: vanaf de bar, die nog wat verder weg lag, en vanaf de vuurput, die erg dichtbij was. Tussenin zaten nog wat praatgroepen en luidruchtige kinderen bij de buren. Om 1 uur werd er nog altijd hier en daar heen en weer geroepen en gelachen. De buren hoorden bij de druksten, groot en klein. En toen het dan toch stiller werd, toen brak tegen 4 uur een pittig onweer uit. Ik kan dus niet zeggen dat ik goed of veel geslapen heb.
Vanmorgen was het weer lang twijfelachtig, gaan regenen of opklaren? Uiteindelijk sloeg de slinger door naar opklaren. Na de middag kwamen wel af en toe wind en wolken opzetten maar het bleef, vooralsnog, droog.
Ik begon de dag met nog een paar shots van het kasteel maar had verder een wat inspiratieloze dag, de rit ging verder door de graanzolder van Tsjechië richting Praag. Praag binnen rijden ging verrassend vlot. Wat me in Dresden niet lukte dat lukte me hier wel, ik zocht iets voor Praag de Vltava, de Moldau, op en kon zo langs de oever Praag binnenrijden. Het leek met best om dat langs de rechteroever te doen maar moest even voor de stad wel oversteken naar de andere kant, van daar zou ik mijn camping kunnen bereiken. Die camping ligt op een eilandje in de rivier en is maar vanaf de linkeroever bereikbaar. Ik zag daarvoor 2 potentiële mogelijkheden maar beiden bleken uiteindelijk niet te kunnen. Ik moest dus nog even een toertje rond maken.
Bij het naderen van de camping zag ik voor de tweede keer sinds ik België verliet nog Belgen. Ik hoorde ze “nog nen Belg” zeggen tegen elkaar toen ik hen passeerde, sinds Dresden rij ik met een Belgian Cycling shirt aan. Toen ik ingecheckt was op de camping kwamen zij daar ook toe. Het bleek een scouts groep uit Antwerpen te zijn, die in Tsjechië op kamp zijn en, minstens, vannacht ook op de camping verblijven.
Ik dacht van hier 2 dagen te blijven maar de eerste indruk is dat Praag wat groot en ingewikkeld gaat zijn voor mij en de camping lijkt nu ook weer niet de plaats voor een dagje niets doen. Voorlopig houd ik het dus maar op één dag morgen, daarna zien we wel.

https://www.strava.com/activities/9437566534

Om 7 uur was het nog overwegend grijs maar tegen 9 uur was het alweer bakken in de zon. Toch leek het wat beter mee te vallen dan de voorbije dagen, de wind leek wat frisser. In de schaduw van de bossen was het zelfs wel eens aangenaam om te fietsen maar bergop rijden tussen de open velden bleef zwaar, zeker toen in de namiddag de wind leek weg te vallen. De wegen lijken hier wat meer glooiend in plaats van bergachtig maar het valt dikwijls toch fel tegen.
Ik maakte vandaag nog eens een ommetje voor een “must see” kasteel. Toen ik enkele dagen geleden het kasteel van Sternberk ging bekijken bleek dat eigenlijk een vergissing, hoewel het best het zien waard was. Het must see kasteel was echter dat van Cesky Sternberk. Inderdaad een indrukwekkend bouwsel maar zodanig groot dat het moeilijk in beeld te brengen is. Aanvankelijk was het de bedoeling om nog door te gaan richting Praag maar toen ik hier was vond ik het eigenlijk al wel genoeg. Gelukkig vond ik op een kaart op het pleintje enkele campings in de buurt, ik koos voor de eerste die ik zag. Het is een beetje een alternatieve camping met enkel tenten. Het liep ondertussen wel goed vol, vooral met groepen kanoërs en rafters die de Sasava afvaren, het ziet er ondertussen behoorlijk als een festivalcamping uit. Het nadeel van groepen is dat die gezellig samen gaan zitten praten en daarbij al vlug wat luider worden. Vanaf de bar klinkt ondertussen de schlagermuziek. Mijn fiets is het enige voertuig op de camping 🙂 , de boten liggen aan de kant en eventuele voertuigen blijven op de parking aan de rand.
Engels is op de camping erg beperkt, ik heb geen moeite gedaan om te vragen of er zelfs maar wifi beschikbaar is.

https://www.strava.com/activities/9430949540

Het weer blijft tropisch, nog voor het vertrek zat ik al zwaar aan de drank 😉 .
Het was vanmorgen de bedoeling van om Jindrichuv Hradec heen te rijden maar door een afslag te missen moest ik er toch doorheen. Het bleek een goede meevaller te zijn, best een mooi stadje.
Ik moest daarna weer even mijn route herleggen. Even dacht ik om het “op zijn Belgisch” toch te proberen maar een risico van 12 Km leek me toch wat groot. Uiteindelijk maakte het in het geheel toch niet zo’n groot verschil, denk ik. Ondertussen zag ik het weer veranderen en werd het de vraag: waar en wanneer gaat het losbarsten en waar ben ik dan. Het zou voor mij tot één bui beperkt blijven, eerder kort maar toch wel vrij pittig. Omdat het ook nog even stevig ging waaien, ben ik toch maar even aan de rand van het bos gaan schuilen. Daar stond ik uit de wind en daardoor meteen redelijk droog.
Nu ik in Tsjechië was moest ik toch zeker ook eens langs Tabor passeren. Net zoals Nove Mesto is Tabor niet de grootste culturele naam van Tsjechië maar sportief betekent hij, voor ons Belgen, toch ook wel wat. Om te beginnen is Tabor geen makkelijke stad om met de fiets te benaderen, met een kluwen van grote en snelle wegen eromheen. Als je het dan toch benadert hebt is het niet makkelijk om er met de fiets binnen te rijden, het ligt als een muur langs het water. Boven is het dan leuk en interessant maar toch wel veel minder indrukwekkend dan vele andere plaatsen. Bij het verlaten van Tabor viel me opnieuw de vele grote wegen en ook de commerciële centra rondom Tabor op, het lijkt dus vooral een industrieel en commercieel centrum te zijn.
Op de camping werkt de wifi weer met een pop-up scherm waarop je de “terms” moet “agreeën” om verder te kunnen maar op mijn laptop verscheen dat scherm niet. Op mijn telefoon wel maar ook daar valt de verbinding telkens uit. Ik had dus de hoop alweer opgegeven, tot de pop-up plots toch verscheen. Het bleek zelfs plots een best goede verbinding te zijn.
Er is ondertussen ook al behoorlijk wat meer dan dat ene buitje gepasseerd.

https://www.strava.com/activities/9424361903

Het blijft tropisch.
Na 30 kilometer bereikte ik Telc, de reden om deze richting uit te komen. Hier in de buurt had ik ook eventueel een camping moeten vinden, en zou ik ook gevonden hebben. Het zou dus toch weer nog een heel eind bovenop de rit van gisteren geweest, Jihlava was dus een goed idee. Ik moet eerlijk zeggen dat het Grand Hotel ook wel een leuke afwisseling was op het kamperen, de dag ervoor was ook wel binnen maar dan toch eerder nog kamperen 🙂 . Je kon in het hotel ook nog wel zien dat het ooit wel Grand geweest is, alleen is het wat blijven hangen in die tijd.
Ik zou er vandaag een keer wat vroeger een einde aan maken, daarvoor zou ik in Strmilov een camping vinden. Alleen was er in Strmilov geen spoor van een camping. Ik was dan ook in het centrum naar aanwijzingen gaan zoeken. Uiteindelijk kon ik op enkele kaarten op het plein, waaronder bijvoorbeeld eentje met de fietsroutes van de streek, inderdaad wel zien waar de campings zich bevonden, in tweevoud. Toen ik terug uit het centrum op de grote weg kwam zag ik ook meteen een wegwijzer naar één van hen, als ik op de grote weg was gebleven had ik dus geen problemen gehad.
Ik was nu dus wel goed op tijd en best nog fit om een blog te maken maar er is hier geen wifi, toch weer uitstel dus.

https://www.strava.com/activities/9417916230

Vandaag weer tropisch.
Omdat ik niet langs dezelfde weg wilde vertrekken als dat ik gekomen was, nam ik de ietwat langere route langs de andere kant. Natuurlijk moest ook langs hier weer geklommen worden natuurlijk, stevig geklommen zou blijken.
Het kabbelende riviertje voor de deur zou iets verder een stevig stuwmeer blijken te zijn.
Ik passeerde vandaag langs Nove Mesto. Nove Mesto is misschien niet de grootste culturele naam in Tsjechië maar wel één van de sportiefste. Elk jaar passeert hier het circus van de wereldbeker mountainbike en in de winter komt het biatlon wel eens langs. Bij het naderen van de stad kon ik in de verte ook nog een skischans opmerken. Verder is het ook wel een best leuk stadje natuurlijk, met een opvallend kerkje. In frissere omstandigheden zou ik mogelijk even langs het biatlonstadion gepasseerd zijn maar het lag een drietal kilometers de verkeerde kant uit, en waarschijnlijk ook nog wel een stuk de berg op, en na de zware rit van gisteren en de stevige start van vanmorgen had ik de energie niet voor die extra inspanning. Ik deed in Nove Mesto wel een stevige poging om dat energiepeil terug wat op te krikken, met een dubbele koffie en een lekkere, stevige wafel 🙂 . De zwaarste beklimmingen waren na Nove Mesto wel achter de rug maar het bleef wel de hele tijd op en neer gaan en elke stijging was weer lastig. Al ging het wel stilaan terug beter, dankzij de koffie en de wafel? 😉
Een potentiële camping, zonder garanties want die heb je eigenlijk nooit, zou vandaag weer erg ver worden dus had ik al op voorhand beslist om, indien mogelijk, naar een hotel uit te kijken. Nove Mesto vond ik na 38 kilometer echt nog wel te vroeg maar verder bleek er niets te zijn. Na 77 kilometer zag ik wel iets maar dat bleek gesloten te zijn van 1 tot 10 juli, wat een idee om je hotel te sluiten in de piek van het hoogseizoen. Het zou dan in principe Jihlava worden, toch een behoorlijk grote plaats dus dat moest wel lukken. Ter plaatse bleek dat toch nog wel tegen te vallen maar ik vond uiteindelijk toch een plaatsje in het “Grand Hotel”. Het is waarschijnlijk een beetje meer Grand van naam dan van werkelijkheid maar ik heb wel een mooi kamertje voor een schappelijke prijs.
Ik ben hier natuurlijk ook nog eens uit gaan eten, koken op mijn kamertje leek me geen goed idee 😉 , niet zomaar pizza maar echt eten met soep, aardappelen, groenten en vlees 🙂 .
Ik ben ook vanavond weer best moe maar slaagde er toch in om de blog nog in orde te krijgen.

https://www.strava.com/activities/9412774144

Vandaag waren we weer terug in de tropen 🙂 .
Vanmorgen weer begonnen met een ommetje langs een kasteel, dat van Bouzov, waarbij ik wel heel erg dicht kwam bij waar ik een paar dagen geleden nog was. Ik heb nog gedacht van terug richting Policka te rijden voor de camping maar besloot het toch maar niet te doen, zo bijzonder was het nu ook weer niet. Het kasteel van Bouzov is er echt wel eentje uit de prentjesboeken, al van kilometers ver zie je het ook boven op zijn berg. De file voor tickets om het kasteel van binnen te bezoeken, zo veronderstel ik toch want het was me niet helemaal duidelijk, was me wat lang maar ik kon wel tot op het binnenplein. Af en toe werd de hele boel ook nog eens geblokkeerd voor foto’s en video’s van trouwpartijen, de volgende stond ook al te wachten, wat de zaak natuurlijk ook niet vooruit hielp.
Na Bouzov ging het verder in overwegend zuidoostelijke richting. In de loop van de namiddag werd het snel duidelijk dat mijn beoogde camping wat ver zou zijn. Na 80 kilometer probeerde ik bij een hotel waar “Bikers” welkom waren maar ik was blijkbaar een verkeerde soort biker. Nu, de man had schijnbaar maar 2 kamers bij zijn restaurant en die bleken beiden bezet. Een eind verder zag ik in een dorp een verwijzing naar een hotel op 1 Km. Die eventuele 2 extra kilometers zou ik dan ook maar riskeren en dus ging ik eens informeren. Nu was die ene kilometer wel wreed zwaar en bleken het uiteindelijk inderdaad 2 extra kilometers, ook dit hotel was volzet. De volgende kilometers kwam ik niets meer tegen en dus zat er niets anders op dan maar door te rijden naar de camping. Daar bleek echter een festival plaats te hebben, de hele omgeving stond overvol met tentjes maar het mijne wilden ze er niet meer bij hebben. De man aan de ingang beweerde echter dat er 4 a 5 kilometer verder nog een camping zou zijn, nog een eindje verder dus. 5 kilometer verder was er niets te merken van een camping. Ik zag wel een kleine wegwijzer naar een “basecamp” en besloot daar eens een kijkje te gaan nemen. Wat ik vond was een kleine bar/bistro onderaan een rotspartij. Een camping was er niet maar de uitbater van de bar had wel een plaatsje waar een tentje kon staan, waar klimmers wel eens gebruik van maken, en waarbij ik de faciliteiten van zijn bar zou kunnen gebruiken. Uiteindelijk werd het het zoldertje van zijn bar, waar ook al eens klimmers overnachten. Ik zou er later zelfs nog 2 bikepacker collega’s bij krijgen.
Deze rit was duidelijk veel te zwaar, de zwaarste in lange tijd, met naast de afstand ook nog pakweg 1.800 hoogtemeters en daardoor pakweg 8 uur in het zadel.
Ik had hier buiten mijn potje kunnen gaan koken maar het was ondertussen zo laat en ik was zo moe dat ik het maar bij pizza en bier gehouden heb. Ik was ook te moe voor een blog en heb dus naar zijn wifi niet eens geïnformeerd.

https://www.strava.com/activities/9406907270

Het was niet mooi kamperen gisteren maar er was wel een mooi moment 🙂 .
Ook vanmorgen was het nog grijs en nat. Om 10 uur stopte uiteindelijk de regen en begon het stilaan op te klaren.
Ik nam vandaag wel de fiets om naar de stad te rijden maar dat was echt het registreren niet waard, ik kampeer net aan de rand van de stad. Olomouc blijkt inderdaad een stad waar je wel even rustig de tijd mag nemen.

Gisteravond samen gegeten met mijn Belgische collega en onze Nederlandse gastheer en -vrouw. Het was een gezellig en lekker alternatief voor mijn camping potje. Kemp Ganesh bleek dus een voltreffer, het was er erg mooi en rustig kamperen. Zelfs wegrijden van de camping bleek erg mooi 🙂 . Het nadeel van in een vallei te kamperen is wel dat je er de volgende morgen ook weer uit moet komen. Ganesh had trouwens geen enkele link met een hippie verleden in India maar wel met een beeldje op een rommelmarkt in Nederland, waarvan ze maar na de aankoop te weten kwamen dat het Ganesh voorstelde.
Mijn eerste doel van vandaag was Sternberk, waar een interessant kasteel zou staan. Er is ook een interessant kasteel maar het is zo moeilijk in beeld te brengen met al de rest er omheen 😉 . Verder bleek er trouwens ook nog een indrukwekkende kloosterkerk.
Na Sternberk volgde mijn einddoel voor vandaag, Olomouc, waar ik dus een camping hoopte te vinden. Ik was er niet helemaal gerust in, aangezien het in de informatie die ik vond een resort genoemd werd maar er zou wel mogelijkheid zijn om te kamperen. Uiteindelijk bleek het ter plaatse om een doodgewone camping te gaan. Ik zal hier een nachtje extra blijven. Olomouc schijnt een erg mooie stad te zijn, het wordt vergeleken met Praag, hoorde ik gisteren ook nog van de Nederlanders. Morgen zal ik het dus eens rustig bezoeken met een lichtere fiets 🙂 .
Ik flirtte vandaag de hele tijd met de regen. Ik kreeg ook wel wat druppels maar het bleek allemaal net langs me heen te passeren. Toen ik van Sternberk verder ging leek het helemaal opgeklaard te zijn maar verder onderweg kwamen er toch weer nieuwe wolken aanzetten. Het zou uiteindelijk losbarsten, een uurtje na aankomst hier. Ook even niet aangenaam maar gelukkig had ik vandaag geen super lange rit 🙂 .

https://www.strava.com/activities/9393007405