Sinds 1 juli 2018 ben ik een jong gepensioneerd ex-militair, vandaar de 2018 in de titel.
Sindsdien vul ik mijn dagen met fietsen, wandelen, reizen en fotografie, liefst in combinatie met elkaar.
Ik had reeds een blog lopen maar ben daar schijnbaar op de limieten gelopen.
Wat vooraf ging: www.bloggen.be/dannyc2018
Vandaag toch alweer de fiets genomen, wel de lichtere versie voor een korter ritje. Langs het kanaal zag ik nog eens een ijsvogeltje maar het vloog net wat vroeg weg, op de fiets heb je toch altijd wel wat meer tijd nodig om de camera ter hand te hebben. Ik hield er wel een wat schimmig beeld in de vlucht aan over. Daar is dus nog werk aan, aan ijsvogels in de vlucht š . Aan de Blankaart zelf was eigenlijk niets te zien, zelfs geen ganzen. Ik geloof niet dat ik al eens langs de Blankaart passeerde zonder zelfs maar ganzen te zien.
De fiets heb ik vandaag maar laten staan maar ik maakte wel een wandelingetje, langs de Verdronken Weide dus. Veel watervogels zag ik daar niet maar het zat er wel vol leven.
Ook vandaag ging het langs een standaard route, langs kanalen en de Leie tot Bissegem en van daar richting Ieper. Normaal maak je wel een beetje een āentreeā door de Menenpoort als je in Ieper aankomt. Tegenwoordig is dat wat minder maar je kan er al wel terug door, bij mijn vertrek was dat nog niet het geval. En dan nog even āuitpakkenā met de cijfers š : ik reed 4458 Km in 54 fietsdagen, dat maakt 82,5 Km per fietsdag. 4 dagen fietste ik niet.
Ik ben deze keer niet blijven hangen bij moeder maar meteen doorgegaan. Ik ga binnenkort wel eens voor een wat langere periode terug naar de Kempen. Vandaag ging het terug over bekende wegen, langs het Albertkanaal en de F4 naar Gent, een beetje saai na 8 weken op onbekend terrein š . In Antwerpen werd ik nog eens herinnerd aan mijn allereerste militaire (? š ) ervaringen, in 1981-82 als milicien aan boord van de MSI’s. Al ging het in mijn geval om de M475 Tongeren en de M485 Andenne maar ze maakten allemaal deel uit van hetzelfde Squadron.
Het was vanmorgen weer winderig, kil en vochtig. De vochtigheid ging er enigszins uit maar de rest bleef. In Nederland is schijnbaar het jachtseizoen begonnen, er werd vanmorgen vroeg alvast hevig geschoten in de omgeving van Someren. Precies op de middag stak ik de grens over en kwam ik stilaan op bekender terrein. Hoewel ik in Retie, na een middagpauze, toch een klein slippertje maakte. Zo kwam ik, na precies 8 weken, een eerste keer thuis, thuis bij moeder. Ik heb natuurlijk nog wel 2 dagen te gaan tot mijn andere thuis, in de Westhoek
In Xanten heb ik de Rijn definitief achtergelaten. Ik begon met nog een korte blik op het stadje. Daarna ging ik de nostalgische toer op. Van de kazerne is niets meer te vinden, dat is al een eeuwigheid een woonwijk. Met de radarsite had ik minder voeling, en ze ligt boven op de berg, die heb ik dus, letterlijk, links laten liggen. De Launching Area, mijn werkplaats, heb ik wel nog eens opgezocht. Toen ik hier de laatste keer passeerde lag ze er nog net zo bij als we ze 20 jaar eerder achtergelaten hadden, zij het een beetje in verval. Nu is dat niet meer het geval. Er staan nog een paar torens maar de rest is een zonne-energie site geworden. Vandaag zal ze alvast niet veel opgeleverd hebben š . Daarna volgde ik mijn oude route richting Venlo. In Venlo werd het wat moeilijker en niet alleen omdat het ondertussen weer stevig was gaan regenen. Vroeger nam ik daar de autosnelweg maar dat kan nu dus niet meer, zo fit ben ik niet meer dat ik daar mee wegkom š . Vanaf de brug over de snelweg moest ik dus mijn weg zoeken. Aanvankelijk deed ik dat via het knooppuntensysteem, in Nederland staat bij vele knooppunten een kaartje van de omgeving waar je dan je volgende paar stappen kan op uitstippelen. De knooppunten kiezen echter zelden voor een directe route en toen ik het kronkelen en draaien moe was begon ik weer zelf mijn weg te zoeken. Vroeger reed ik makkelijk in 2 uur van Xanten naar huis, nu is dat 2 dagen š . Normaal was het de bedoeling van naar de jeugdherberg in Valkenswaard te rijden maar toen ik die gisteren eens wou checken, mijn ervaring van Xanten in gedachte, leerde ik dat het geen jeugdherberg meer is. Ze zorgt nu enkel nog voor groepsverblijven. Omdat ik geen 2 dagen na mekaar op, een duur, hotel wou gaan besloot ik das van toch nog een nachtje te kamperen. Dat betekende wel dat ik vandaag in Nederland nog moest gaan winkelen want ik had geen voorraden meer voorzien. In Nederland zijn de supermarkten ’s zondags echter algemeen open en een Jumbo kom je altijd wel tegen. Even was er nog twijfel toen het op de middag weer zo stevig ging regenen maar toen het in de loop van de namiddag weer wat minder werd besloot ik om toch bij mijn kampeerplan te blijven. Het is er nochtans, net als voor het fietsen, niet echt aangenaam weer voor: koud, nat en winderig. Net toen ik bij de camping kwam begon het weer echt te regenen en het is nog niet gestopt. Ik kom enkel mijn tentje uit voor het hoogst noodzakelijke. En zeggen dat ik met een hittegolf vertrokken ben š . Ik sta wel goed uit de wind, daar heb ik totaal geen last van. Het zou natuurlijk ook kunnen dat die gewoon weggevallen is.
Dusseldorf doet, in tegenstelling met Keulen, niet aan nachtvluchten. Precies om 6 uur herbegonnen ze maar toen was het ook meteen spitsuur š . Mijn tentje droog inpakken is niet helemaal gelukt maar het was wel beter dan de afgelopen dagen. De eerste 12 Km gingen nog rustig door het groen, daarna kwam ik aan mijn eerste haven/industrie/stedelijk gebied. De volgende camping kwam overigens na 8 Km. Ik heb ze maar vanop afstand gezien, ze lag een beetje weg van mijn route, maar achteraf ben ik blij dat ik voor de eerste optie koos. Ze leek me vanop die afstand niet zo uitnodigend. Vanaf de stedelijke haven industrie begonnen natuurlijk weer de problemen. Ik besloot de officiĆ«le route voorlopig maar te vergeten en zelf mijn gang te gaan. In Krefeld ging ik daarbij wel wat uit de richting maar vond die ook wel weer terug. Krefeld is overigens ook een naam uit het verleden. In Krefeld was er een vestiging van de Metro, in die tijd de Duitse tegenhanger van de Makro, waar we BTW vrij konden aankopen. In Duisburg ging ik onder de A40 ā E34 door. Hoe dikwijls zou ik in mijn 4,5 jaar, langs deze kant, voorbij de Rijn niet over die brug gepasseerd zijn? Lang had ik het idee dat ik vandaag eindelijk nog eens een droge fietsdag zou krijgen maar vanaf 2 uur zag ik het achter mij opbouwen en het zou geen klein buitje worden. Ik zou ook niet op tijd op mijn doel zijn om eraan te ontkomen. Een 3 kwartier later haalde het me inderdaad in. Ik had ook niet direct een schuilplaats en het waren druppels die je wel degelijk voelde. Uiteindelijk vond ik toch een schuur om even te schuilen. Het was echter zoals een tijdje geleden in mijn jachtpostje, na de bui zou het niet direct stoppen met regenen, ik moest er, nadat het felste voorbij was, dus toch door. Mijn doel voor vandaag was de jeugdherberg in Xanten. Xanten was 2 jaar mijn standplaats, de laatste 2 jaar van het 51ste Smaldeel van de 9de Wing Missiles. De grootste troef van Xanten, dat op zich ook wel een leuk stadje is, is het Archeologisch Park. Ik heb nog geweten dat het gebouwd werd, niet de originele versie maar wat er nu staat š . Toen ik in 1987 in Xanten aankwam, toen was er een open ruimte met Romeinse restanten. Tijdens de 2 jaren dat ik daar was is men begonnen met daar een themapark rond te bouwen en daarbij de restanten āwat uit te breidenā š , tot wat het nu is dus. Als ik me niet vergis was Xanten de meest noordelijke vesting van de Romeinen. De jeugdherberg bleek echter volzet te zijn en dus ging ik naar het centrum op zoek naar een kamer. De Tourist Info bleek nog open te zijn en zij hielpen me verder op weg, naar een kamer die eigenlijk net even boven mijn prijsklasse ligt. Het hotel is wel OK maar je zou denken dat het voor die prijs wel zijn internetverbinding op orde heeft. āongelimiteerd download, upload en quotaā maar je moet er wel eerst op geraken en eens je er bent is het met meer vallen dan opstaan.
Mijn rit vandaag begon en eindigde met steden en industrie en die zijn zelden goed nieuws. Na een paar kilometer bereikte ik al Keulen centrum. De passage van Keulen stad ging super vlot, inclusief een laatste oversteek van de Rijn. Vanaf Keulen gaat het dus alleen nog over linkeroever. Na de stad kwam nog wel de industrie, op linkeroever is dat hoofdzakelijk Ford. Ford heeft er zelfs zijn eigen tramhaltes: Ford Zuid, Midden en Noord in de volgorde dat ik ze passeerde. Verderop passeerde ik ook nog een grote zone Ineos. Na 20 Km was ik officieel nog steeds in Keulen, hoewel het aan de overkant ondertussen Leverkusen was. In Zons maakte ik een klein ommetje, het is een best leuk oud vestingstadje. Ik vond er ook een bakkerij voor een koffiestop. De timing kon niet beter zijn, niet zozeer omdat het net middag was maar omdat er, precies toen ik mijn bestelling plaatste, een heuse stortbui losbrak. Het zou de enige van de dag zijn. Het regende nog wel, voor en na de bui, maar zo storten dus niet meer. Na 50 Km naderde ik Neuss, officieel geen deel van het Rurhgebied maar al wel deel van de aaneensluiting van steden en industrie. Vanaf hier liep het volledig fout met de route, eerst tussen de industrie maar ook later in de stad. Uiteindelijk zocht ik mijn eigen weg terug naar en langs de Rijn. Eigenlijk wou ik vandaag nog net een beetje verder fietsen, over goed 5 Km moet er nog een camping liggen, maar toen ik hier passeerde zag ik verderop weer echt donkere wolken naderen en dan leek het me beter om mijn tentje op te stellen voor het begon te regenen. Dus werd dit het eindpunt. Die eerste wolken zouden nog wel overwaaien, en het zou dus nog even duren voor het weer ging regenen, maar die 5 Km zullen morgen ook het verschil niet maken. In principe is dit de laatste camping van de reis. Ze nadert stilaan het einde en ik voorzie voor de volgende dagen geen campings meer. Het zou mooi zijn als ik morgen nog eens een droog tentje zou mogen inpakken. Gisteren lag ik onder de vertrekroute van de luchthaven van Keulen, vandaag van die van Dusseldorf š¦ .
Mijn hotel gisteren was mooi maar slecht gelegen. Mooi omdat ik er gisteravond, erg lekker, en vanmorgen kon eten met mooi panorama zicht op Koblenz en omgeving. Slecht omdat je voor dat zicht natuurlijk naar boven moet š . Ik zag het pas vanmorgen, de Duitsers zetten schijnbaar slechts borden bij de afdaling, maar de klim naar mijn hotel bleek nog steiler dan die naar de vesting. Je zal begrijpen dat ook daar gisteren nog behoorlijk wat sleurwerk kwam bij kijken. Toen ik terug langs de Rijn op weg was, merkte ik een camping op. Aan de overkant en net voorbij de monding van de Moesel maar ze zou wel makkelijker bereikbaar geweest zijn dan de vesting of mijn hotel. Ze bleek ook in mijn gidsje te staan maar dat had ik dus niet gemerkt. De rit van vandaag komt niet erg hoog op de lijst van mooiste ritten, daarvoor ging het teveel langs en achter grote autowegen en spoorlijnen. Op de middag passeerde ik Linz am Rhein. Daar stak ik ooit, 6 weken geleden š , de Rijn over. Even later werd alles weer door een grijze sluier van regen gevat. Het zou de eerste van vele buitjes blijken te zijn. Ik kon wel weer droog opstellen en koken kon ik onder een half open maar overdekte ruimte. Ik eindigde in voormalig Belgisch gebied. Troisdorf en Spich waren niet ver verwijderd maar ik week niet af om te gaan kijken hoe het er nu aan toegaat aan de Belgische Allee. De rit leek me zo al lang genoeg. Ik had normaal wel moeten kamperen bij kilometer 95 maar daar bleek het weer om zo’n vervallen caravanpark te gaan, mijn gidsje blijkt toch niet 100 % betrouwbaar wat campings betreft. Ik ging dus nog een stuk verder naar plan B bij Westhoven, ook niet onbekend bij veel, wat oudere š , Belgen. Achteraf gezien, als ik toch tot Westhoven doorging dan had het via Spich waarschijnlijk ook niet veel verder geweest. In het slechtste geval had ik ook nog kunnen doorgaan tot Keulen centrum, wat ook niet zoveel verder meer is.