Sinds 1 juli 2018 ben ik een jong gepensioneerd ex-militair, vandaar de 2018 in de titel.
Sindsdien vul ik mijn dagen met fietsen, wandelen, reizen en fotografie, liefst in combinatie met elkaar.
Ik had reeds een blog lopen maar ben daar schijnbaar op de limieten gelopen.
Wat vooraf ging: www.bloggen.be/dannyc2018
Waar ik er de voorbije dagen vroeg moest aan beginnen om met enige zekerheid droog te blijven, daar moest ik er vandaag lang op wachten. Er was nog altijd wel een mogelijkheid op een bui maar dat leek me wel mee te vallen, ik zou uiteindelijk droog blijven tijdens mijn wandeling langs de Verdronken Weide en de Vesten. Op de Vesten kon ik nog eens ijsvogeltje vangen. Ik zag ze de voorbije dagen wel vaker, zowel langs de Vesten als het kanaal, maar zonder ze in beeld te krijgen. Vandaag is dat dus weer voor even rechtgezet š .
Fietsen kwam vandaag, op basis van de weerberichten, nooit in beeld. De voormiddag leek de veiligste optie voor een droge tocht en dus begon de dag met een ochtendwandeling, mijn klassieke tochtje langs de Verdronken Weide en de Vesten.
De slinger ging deze voormiddag lang heen en weer tussen fietsen en wandelen, naargelang het komen en gaan van de bewolking, maar na de middag sloeg hij toch definitief door naar het fietsen. Ik zag vandaag toch terug wat meer vogels. Daarbij waren ook weer 2 ooievaars samen, ik zou het echt mooi vinden om volgend jaar ergens in de buurt het geklepper van een ooievaarsnest te horen. Ik geloof dat het al een tijdje geleden was dat ik nog eens een gemiddelde van 25 KmH haalde en dat met toch wel de camera mee, die het ritme toch wel wat vertraagd door het uitkijken naar en het stoppen voor foto’s. De wind moet toch wel gunstig gestaan hebben š .
Vandaag begon weer met een ochtendrit, mijn klassieke ritje rond Lier. Ik kreeg deze keer de ree op mijn āviewpointā in Grobbendonk beter in beeld dan eerder deze week. Het is niet dat je ze daar zomaar te zien krijgt, ik weet waar er mogelijk zitten en ga dan altijd even door het bosje om te kijken of er zijn. Ik zag er in dezelfde omgeving, maar een stuk verder, trouwens nog twee. Deze zag ik wel gewoon vanaf de weg maar ze stonden zo ver dat je er ook weer goed voor moest uitkijken om ze op te merken. Na de middag maakte ik dan nog een wandelingetje met moeder.
Op een behoorlijk doorregende dag zag ik toch een kans voor een wandeling. Het bleef niet helemaal droog maar er viel ook niets dramatisch, in tegenstelling tot een beetje verder schijnbaar.
Ook vandaag begon weer met een ochtendrit. Het was niet zo gepland, ik liet de rit maar evolueren naarmate ze vorderde, maar ik passeerde langs Tielen Heide. Tielen Heide is het terrein waar ik als prille twintiger, zoals veel andere jongeren, de militaire basisregels oefende š . Omdat er voor na de middag sprake is van stevige buien, hoewel het er momenteel niet zo naar uit ziet, komt er vandaag geen extraatje meer bij.
Vandaag begon de dag weer met een ochtendrit. Het was de bedoeling om langs het anti-tankkanaal te rijden maar dat bleek niet te kunnen. Het verbindingsstukje tussen Albertkanaal en anti-tankkanaal was afgesloten met een simpel omleidingsbordje, zonder meer. Ik kwam zo op een paadje dat al snel wel heel erg technisch werd en dat ik tenslotte toch maar voor gezien hield en dus terugkeerde. Dan bleek er een andere en duidelijk betere optie te zijn. Ik was echter niet de enige die voor het verkeerde pad koos, op mijn heenweg kwam ik een andere fietser tegen die me al meldde dat het daar āniet goed kwamā. Aan het eind van het verbindingsstukje bleek dat ook het pad langs het anti-tankkanaal afgesloten was, schijnbaar wordt het pad enigszins verhard. Ergens vind ik dat wel jammer, het was een mooi natuurpad dat doorgaans wel goed te fietsen was. Bij erg nat weer werd het wel zwaar modderig. Toen ik telkens weer op afsluitingen stootte, besloot ik mijn originele plan maar te laten varen en te gaan improviseren. Ik merkte wel sporen van andere fietsers die de verboden genegeerd hadden maar ik besloot daar niet aan mee te doen. Toen ik wat verder de bordjes van de Vlaanderen-/Kempenroute opmerkte, ben ik die maar een eindje gevolgd tot ik een geschikte plaats vond om huiswaarts te keren. Moeder wachtte na de middag nog op een telefoontje, met 89 jaar gebeurd dat nog langs een vaste lijn š , en dus voegde ik er in de namiddag maar solo wandelingetje aan toe. Zelfs de bossen worden tegenwoordig ācamera bewaaktā.
Gisteren ben ik aan het einde van mijn rit langs de apotheker gereden voor een muggenspray, zo kon ik vandaag terug gewoon voor een ochtendwandeling gaan. Ik had eigenlijk voor iets milders willen kiezen maar moest wel een ātropicalā met 50% deet nemen, al de rest was uitverkocht. Ook dit was trouwens het laatste flesje in voorraad, ik ben dus echt niet de enige die last van de muggen heeft. De ree van Grobbendonk liet zich vandaag niet zien maar die van het Heiken wel nog eens. Dankzij mij spray kon ik zelfs rustig wachten tot ze haar kop uit het gras haalde en ook nog terwijl ze me wat stond in te schatten š . Na de middag deed ik weer een ritje met moeder.