Vandaag begonnen we met krokodillen en nijlpaard safari per boot maar er waren ook wel wat leuke vogels te zien onderweg. Na de middag waren we “vrij”. Omdat de wifi in de lodge het plots fantastisch deed, werkte ik eerst een paar dagen achterstand weg. Daarna ging ik voor een wat latere lunch met aansluitend een, niet geregistreerd, wandelingetje. De foto oogst was vandaag weer bijzonder groot en de selectie moeilijk, bleef dus een erg groot aanbod.

Ook vandaag begon ik met een vroeg ochtendwandelingetje. Het was wat minder spectaculair dan gisteren maar toch weer mooi. Na het ontbijt passeerde de grote apen horde. Gisteren, toen ik mijn camera op die moment niet bij had, waren ze overigens vroeger. Ik vreesde al even dat ze vandaag zouden overslaan.
Het grijze weer was weer terug, met na de middag af en toe een buitje. Dat was wat minder erg omdat er toch een grote bustransfer, terug naar Zuid Afrika, op het programma stond. We reden daarbij wel nog even om langs het Hluwehluwe Park om daar een picknick lunch te nemen, een lunch die wel stevig verstoord werd door enkele almaar opdringerigere apen. Overigens hoorde deze die zijn tanden liet zien daar niet bij, die zat maar verveeld gapend toe te kijken 🙂 .
We zitten nu in een lodge waar er ik terug elektriciteit heb en er wifi is, maar niet op mijn laptop. Ik heb wel verbinding met het lokale netwerk maar met mijn laptop kom ik niet verder. Het begint behoorlijk frustrerend te worden 😦 .

Mijn dag was vandaag al geslaagd voor het ontbijt. Ik werd vroeg wakker en besloot dan maar een kleine wandeling te maken. Ik ontmoette daarbij, vlak bij ons overnachtingsplaats, in het bos een groep nyala’s. Eén van de vrouwtjes passeerde me zodanig dichtbij dat ik, als ik mijn arm zou uitgestoken hebben, haar had kunnen strelen.
Na het ontbijt namen we de bus naar de top van een pas, om van daar terug naar het park te rijden. In het park maakte ik nog een klein extra lusje. Voor een goed begrip: er leven geen grote jagers in het park, behalve krokodillen en nijlpaarden maar die worden pas na zonsondergang actief.

De dingen gingen niet helemaal als gepland vandaag. Het begon al met het ontbijt dat wat langer duurde dan gehoopt. Er was dan ook maar een heel kleine staf, één in de keuken en één om te beginnen. Ook onderweg zorgden wat incidenten, het ene al een ietsje dramatischer dan het andere – zoals een verloren telefoon die uiteindelijk toch nog gerecupereerd kon worden, er voor dat het niet helemaal ging zoals voorzien. Daardoor werd onze rit uiteindelijk beperkt tot 22 Km. Toch werd het weer een erg late dag, met aankomst ruim na zonsondergang, omdat er ook nog een lange transfer aan te pas kwam.
Ik heb, naast een wifi probleem, ondertussen ook een elektrisch probleem. Ik kom met mijn laptop niet meer aan de elektriciteit wegens een stopcontacten conflict. Ik heb wel een multi adapter bij maar kom ook daarmee hier niet terecht. Ik kan dus ook mijn, vele, foto’s niet behandelen.

Vandaag begon met een korte ochtendwandeling van goed 3 Km. Het doel van de wandeling is een keer niet echt om groot wild tegen te komen maar we zagen toch een familie giraffen en neushoorns. De wandeling liep wel wat uit, waardoor onze verdere plannen een klein uur vertraging hadden.
Kregen we gisteren al de kers op de taart, dan kregen we vandaag nog een extra portie slagoom er bovenop in de vorm vaan een luipaard op de weg naar de uitgang van het park. Naar mijn inschatting lag ze aanvankelijk nog te bekomen van een jacht en begon ze daarna aan haar pas gevangen lunch, eerst dacht ik aan impala maar bij het nader bezien van de foto’s lijkt het misschien meer op een jong wrattenzwijn. Daarmee heb ik de “big 5” compleet. Het Krugerpark is overigens het enige park waar je ze alle 5 kan zien. Ikzelf zag mijn nijlpaard vorig jaar al maar enige medereizigers, die vanmorgen voor de extra “game drive” gekozen hadden in plaats van de wandeling, zagen ze alle 5 hier op 3 dagen. Nog een kleine bedenking, als we geen vertraging opgelopen hadden door de uitgelopen wandeling dan hadden we nooit een luipaard gezien. Vertragingen zijn dikwijls erg irritant maar soms komen ze ook wel eens goed uit 🙂 .
Na het verlaten van het park reden we richting Eswatini, oftewel Swasiland, waar we net voorbij de grens de fiets namen voor een eerder kort ritje, maar wel bergop 🙂 .

Vandaag hebben we het park wat uitgebreider bezocht. Gelukkig hadden we niet meer hetzelfde grijze en vochtige weer als de afgelopen dagen, na de middag werd het zelfs best warm.
We begonnen met een transfer door het park, van een lodge aan de ene kant naar eentje aan de andere kant. Dat was al erg mooi maar de kers op de taart moest dan nog komen. In de latere namiddag/vooravond maakten we een rit met een echte safaritruck, met onderweg onder andere een prachtige leeuwin.
De dag was vandaag bijzonder lang en leverde bijzonder veel foto’s op, meer foto’s dan ik nog vlug even kon behandelen. Ik heb nu dus echt gewoon achterstand in posts.

Het zag er bij aanvang een stuk beter uit dan gisteren maar het zou toch weer een kille, vochtige ochtend worden. Na de middag klaarde en droogde het wel op. We zagen onderweg onder andere een groep bavianen maar wel aan de overkant van de vallei, wat ver weg om ze echt scherp te krijgen dus.
Het doel van vandaag was het Krugerpark. We hebben het nog niet echt bezocht maar kregen, op weg naar de lodge voor vannacht, al wel een mooi voorsmaakje van de volgende dagen.
De dagen zijn hier wel goed gevuld en het avondeten kan al snel een 3 uur duren. Voor mij worden het dan, met daarna nog mijn foto’s en dergelijke, ook best lange dagen dus.
Dat de post met wat vertraging komt is echter omdat er op de kamer geen wifi was en tegen dat ik klaar was, was het niet meer de moment om nog ergens anders wifi te gaan zoeken.

Afrika is koud en nat! Onze plannen zijn vanmorgen in het water gevallen. We zijn dan naar een oud mijnstadje in de buurt geweest, eentje met fotografisch veel mogelijkheden maar niet in de huidige omstandigheden. Toen wen dan maar een koffietje gingen drinken, had de staf van het hotel/restaurant/café bij de drukte 😉 toch tijd om ons op wat entertainment te trakteren. Rond de middag is het dan wat beginnen beteren en zo hebben we na de middag toch nog een, nog altijd wat vochtig, ritje kunnen maken.
Vorig jaar in Kenia – Tanzania vonden mijn medereizigers het wat vreemd dat ik, naast de dieren, ook nog op de vogels joeg. Dit jaar is dat niet het geval, deze keer is er zelfs eentje bij die al die vogels ook nog bij naam kent.

Na een wreed lange dag ben ik uiteindelijk goede aangekomen in mijn hotel.
Het begon gisteren met een bus en een trein richting Zaventem, waar ik naar goede gewoonte veel te vroeg aankwam. Als je met een bus én een trein reist moet je echter wel wat extra marge nemen, bij beide kan het wel eens fout lopen. Bovendien begon British Airways ook nog eens erg laat met de check-in. Voor bemande check-in posten moet natuurlijk betaald worden, hoe minder en hoe korter hoe goedkoper ook natuurlijk. Het blijkt ’s zaterdags ’s namiddags ook wel erg stilletjes te zijn in Zaventem, je hebt voor verscheidene zaken dus ook wat minder tijd nodig. Van Zaventem ging het naar Londen Heathrow. Het was al even geleden dat ik daar nog passeerde maar het is nog steeds een klote luchthaven om over te stappen, mega groot en de communicatie is niet altijd even overtuigend. Ook over de service van BA in het algemeen ben ik niet overtuigend onder de indruk maar over het vliegtuig naar Johannesburg was ik dat wel een beetje. Het was de eerste keer dat ik met een dubbeldekker vloog, de A380 van Airbus. Je ziet daar als passagier niet veel van, ik zat op de bovenverdieping maar je merkt aan niets dat er nog een verdieping onder zit. Ook hier vond ik de service van BA er niet boven uitspringen maar het vliegtuig heeft wel ruime zitplaatsen. In Johannesburg werd ontvangen door de “ploegleider 🙂 “ van African Bikers, samen met al 11 medereizigers. 2 kwamen er nog wat later dan ik bij. Ik zal de volgende dagen doorbrengen in het gezelschap van 10 Duitsers (leider niet inbegrepen), 1 Nederlandse, 1 Tsjechische en 1 Engelsman. De andere niet Duitstaligen wonen wel al geruime tijd in Duitsland. African Bikers is dan ook een van oorsprong Duitse organisatie.
Van Johannesburg ging het dan nog 400 Km verder over de weg. Alles samen was het goed voor 30 uur onderweg, een wreed lange dag dus.

Vandaag nog eens naar de Kempen gereisd, voor een kort bezoekje aan moeder. Morgenmiddag reis ik al verder, via Londen naar Johannesburg. Gezien de bagage die ik daarvoor mee heb, kon er van een wandeling naar huis deze keer geen sprake zijn. Het weer was er overigens ook niet echt naar. De trip naar de Kempen verliep alvast vlot, volgens schema 🙂 .