Omdat het weer er voor de namiddag niet zo aangenaam uitzag, minder zon en nog meer wind, koos ik vandaag voor een klein ochtendritje.

https://www.strava.com/activities/10921751511

Vandaag de 3de fietsdag op rij, dat was geleden van in Zuid-Afrika. Het was wel weer stevig stoempen, deze keer vooral op de terugweg. Zware arbeid om terug thuis te geraken dus.
Het leek erop dat het maar een magere foto-oogst zou worden maar ik werd aan het slot nog op een wel heel bijzonder toemaatje getrakteerd 🙂 . Ik spotte langs het kanaal, op zowat een kilometer van gisteren, weer een ijsvogel. Nu zijn ijsvogels langs het kanaal, als je ernaar uitkijkt, wel niet écht uitzonderlijk. Ze zo mooi in beeld krijgen is dat al een beetje meer en nu dus 2 dagen op rij. Bovendien bleek deze een beetje hyperactief, hij fladderde van de ene tak op de andere en draaide alle richtingen uit, maar zonder echt weg te vliegen. Plots bleek dat er 2 waren en zij doken samen het water in. Ik heb eigenlijk geen idee maar veronderstel dat wat volgde deel uitmaakt van paar vorming. Hoe dan ook was het vrij spectaculair om zien. Achteraf merkte ik trouwens op de foto’s dat ik ook op de individuele beelden al 2 verschillende vogels scheen te hebben, de ene leek op zijn kop iets meer groenblauw.
De sluitersnelheid van de camera was wat laag voor de snelle bewegingen maar zoiets had ik dan ook totaal niet voorzien.

https://www.strava.com/activities/10917016939

Ook vandaag was het weer fietsweer, al stond er een best goed voelbare wind. Ik reed dus richting Veurne maar kwam er niet helemaal.

https://www.strava.com/activities/10910372794

Vandaag was het terug mooi fietsweer.
Ik schreef maandag dat er geen overlast op de weg was maar dat bleek vandaag niet helemaal te kloppen, 2 keer ben ik moeten terugdraaien. De 2de keer kon je bezwaarlijk een weg noemen maar overlast was het wel.
Langs het Ieperleekanaal blijft, tussen Drie Grachten en Steenstraat, langs de kant van het jaagpad nog amper een boom of struik over 😦 .

https://www.strava.com/activities/10903412302

Het weer was vandaag een heel stuk minder gunstig, er hing de hele tijd wel wat vocht in de lucht en af en toe vielen er ook wel echte druppels, dus koos ik voor een wandeling. Ik wou sowieso nog wel eens langs de Verdronken Weide om te zien of er daar ook al nieuwe gasten neergestreken waren. Het bleek achteraf gezien niet zo slim, het lag er wreed nat en vettig rondom en ik zag er geen spectaculaire nieuwkomers.
Langs het water wandelen is ook altijd een beetje hopen op een ijsvogel. Ik hoorde en zag er gisteren wel enkele langs het kanaal maar kreeg deze niet voor de lens. Vandaag hoorde ik niets en moest ik er goed voor zoeken, hij zat nogal ver tussen de takken, maar ik kreeg hem wel in beeld.
Alle besturen pakken er tegenwoordig graag mee uit hoe goed ze wel bezig zijn met het planten van bomen maar geen enkele zegt er bij hoeveel er ook verdwijnen. Het doet pijn om te zien hoeveel bomen er in heel de Westhoek de afgelopen winter weggesnoeid zijn en er nog altijd gesnoeid worden. Vooral klein hout, precies waar de vogeltjes zich best thuis voelen. De Natuurpunten en Co van deze wereld zullen wel weten waar ze mee bezig zijn maar ik er echt het voordeel niet van 😦 .

https://www.strava.com/activities/10895790304

Gisteren was nog eens een rustdag, meer vanwege de regen dan het rusten.
Vandaag was de moment om nog eens de fiets te nemen. Er was nergens overlast op de weg maar langs de kant stond toch op veel plaatsen veel water.
Ik zag vandaag niet alleen een ree maar hoorde er ook één. Terwijl er eentje in het veld naast het bos stond, hoorde ik er in het bos een andere blaffen. Verder zag ik een aantal nieuwe lentegasten: de scholekster, de wulp en de patrijs. Verder blijken ook de kieviten uitgevlogen te zijn uit hun winterkolonies.

https://www.strava.com/activities/10888714642

De dag begon erg druk vanmorgen, schijnbaar hadden ze gisteren een hele vlucht Italianen in het hotel gedropt en die verschenen zowat allemaal tegelijk aan het ontbijt.
De hele voormiddag hadden we nog vrij maar zoveel viel er in Svolvaer nu ook weer niet meer te verkennen. Op de middag volgde dan weer een busrit, terug naar de luchthaven. Van deze kant was het wel wat minder ver. Nu lijkt het dat al die busritten zo lang en oervervelend zijn, en dat is ook wel een beetje zo, maar de omgeving waar je door rijdt blijft wel altijd even schitterend.
Als alles vlotjes verliep verwachtte ik dat ik nog net met de laatste trein zou thuis geraken. Het ging echter allemaal meer dan vlot. Het begon er al mee dat we in Evenes met een 45 minuten voorsprong konden vertrekken. Dat is het voordeel van zo’n kleine luchthaven: het vliegtuig stond klaar, de passagiers waren allemaal aanwezig en er vertrokken toch geen andere vluchten dus konden wij gewoon vervroegd weg. Ook in Zaventem ging de bagage afhandeling van een eerder kleine vlucht op een eerder rustige zaterdagavond bijzonder vlot. Hierdoor zat ik al in de trein op een moment dat we normaal nog in de lucht moesten hangen en kwam ik uiteindelijk 2 uur vroeger dan verwacht thuis. Een héél lange reisdag werd dus een gewoon lange reisdag 🙂 .

Vanmorgen gingen we de boot in, op jacht naar zeearenden. Het is wel een beetje valsspelen, ze gooien wel wat aas uit en de vogels kennen het systeem ondertussen voldoende om te weten wanneer er gratis snacks te krijgen zijn 🙂 , maar het was toch prachtig en indrukwekkend. Ongetwijfeld één van de hoogtepunten van de reis. De ervaring van het zien was voor een keer nog mooier dan de foto’s maken. De verplaatsingen waren wel niet zo comfortabel. Het ging er af en toe stevig aan toe, door de combinatie van snelheid en golven, maar ook dat was wel eens een leuke ervaring.
Na de middag wandelde ik dan naar de Lofoten kathedraal in Kabelvag, het volgende stadje. Dat had gisteren eigenlijk onze eerste stop moeten zijn maar er was net een ongeval gebeurd en we konden er daardoor geen halt houden. Aangezien Svolvaer niet zo groot is om te ontdekken en de kathedraal wel binnen wandelafstand lag, ging ik dus vandaag op bezoek. Eigenlijk nog een meevaller, het licht was vanmiddag veel beter dan gisteren ochtend.
Terwijl ik in Kabelvag was, was er een reddingshelikopter actief. Van een passerende Noor begreep ik dat er een bootje zou gezonken zijn, vermoedelijk één van de kleinere vissersbootjes.
Zo zit de reis er zo ongeveer weer op. Het was maar een korte pakketreis, met zijn voordelen en nadelen, maar het was toch de moeite. Morgen volgt nog een lange, héél lange, reisdag.
Ik had vandaag een hoop werk om van een 200-tal arendenfoto’s een behoorlijke selectie te maken 🙂 .

Gisteren hebben we onderweg ook de mensen van Malangen terug opgepikt en we zijn nu dus een groep van 25 die de dagen die ons nog resten hetzelfde programma hebben. Vandaag was dat een bustoer op de Lofoten, weer een lange busdag dus maar wel met wat meer fotogelegenheid. Toch blijft het wel een toer met een zeker schema, af en toe rij je dus toch potentieel mooie plaatjes gewoon voorbij. Nu kan je met een bus op de eerder smalle wegen natuurlijk ook niet zomaar overal stoppen. Ook zonder die extra plaatjes kom ik vandaag trouwens weer op een stevige selectie 🙂 .
Op de Lofoten gaat het vooral over bergen en vissen. De bergen rijzen hier soms recht uit zee op tot tegen de 1000 meter hoog. De vis betreft vooral kabeljauw en dan zeker deze die ze tot stokvis maken. Ik zag deze al eerder maar dan in juni, wanneer het zowat tijd is om te “oogsten”. Momenteel is het de tijd om te vangen en op te hangen. Het grootste verschil is de geur, de reeds gedroogde vis van juni is eerder geurloos terwijl er onder de vers opgehangen wel een pittig geurtje hangt.
De winter lijkt hier op veel plaatsen al bijna voorbij. Al voelde het vanmorgen, door een nog snedigere wind, wel meer winters aan dan in Tromsø. Ironisch genoeg wist de gids op onze bustoer te vertellen dat ze tot een week geleden een best stevige winter hadden met veel sneeuw en ijs. De afgelopen week kregen ze echter alleen nog veel regen, wat dus veel winter wegspoelde. Het voordeel is wel dat je gerust buiten kan komen zonder hulpstukken 🙂 .

Vandaag was weer een lange transfer dag, naar de Lofoten. Het was deze keer wel een mooie rit, door prachtige Noorse winterlandschappen. De ene moment rij je nog langs de fjorden en even later zit je volop in de bergen of op de toendra, en dat wisselt allemaal even vlotjes af. Het bleef echter wel gewoon een verplaatsing en dus zonder foto’s, behalve enkele tijdens een korte lunchstop.
Het was dus een prachtige rit, ze toonde Noorwegen in zowat al zijn (winter) variëteiten, maar 8 uur op de bus blijft wel lang.