Sinds 1 juli 2018 ben ik een jong gepensioneerd ex-militair, vandaar de 2018 in de titel.
Sindsdien vul ik mijn dagen met fietsen, wandelen, reizen en fotografie, liefst in combinatie met elkaar.
Ik had reeds een blog lopen maar ben daar schijnbaar op de limieten gelopen.
Wat vooraf ging: www.bloggen.be/dannyc2018
Net toen ik opstond vielen vanmorgen de eerste druppels. Het zou niet de hele tijd blijven regenen maar er bleef wel altijd wat vochtigheid in de lucht. De wind leek van zuidwest naar zuidoost gedraaid te zijn, waardoor hij me iets minder hinderde. Behalve naar het zuiden schuif ik ook stilletjes op richting westen. Ik verliet vandaag de kust en koos voor de gemakkelijkheidsoptie. In Horsens nam ik de weg 170 en die zou me helemaal tot Duitsland moeten brengen. De volgende keer dat ik de zee zie zal zijn wanneer ik nog eens naar Nieuwpoort fiets š . Het werd weer een eerder kortere rit maar in Kolding besloot ik om nog eens voor het comfort van een herberg te kiezen. Ik moest er nog even wachten voor de receptie openging maar daar maakte ik geen probleem van, net toen ik er aankwam gingen de hemelsluizen nog eens stevig open en ik kon er droog onder een afdak wachten. Het zag er ook niet naar uit dat die sluizen nog dikwijls zouden terug sluiten, wat de beslissing voor de herberg alleen maar bevestigde. Veel foto’s werden er niet gescoord vandaag. Dat kwam niet alleen door het weer maar ook, moet ik toegeven, omdat de gemakkelijke optie niet noodzakelijk de boeiende optie is š .
Het ging vandaag verder zoals gisteren: langs bos, heide, graan en af en toe de zee. Vandaag kwam er daarbij ook nog een veerboot bij kijken. Bij Als werd het even lastig. Ik heb er nog niet veel over gezegd, omdat ik er nog niet veel last van had, maar er staat in Denemarken al de hele tijd een stevige westenwind. De eerste dag had ik hem dus een behoorlijk stuk in de rug, dan heb ik dus niet geklaagd over de paar stukjes tegenwind. Gisteren had ik hem vooral van rechts en dan viel het nog wel mee. Vandaag had ik hem ook grotendeels van rechts maar bij Als draaide de weg in die richting om rond de Mariagerfjord te rijden, hier had ook wel een veerbootje gekund. In werkelijkheid moest ik dus 12 Km tegen de wind opboksen š¦ . De finish daarentegen was snel, terug richting zee š . De Denen hebben hun prioriteiten juist: de tent boven en de rest mag er ook op. Vandaag betreft het wel een camping in verval, er is hier niet veel volk te bespeuren, maar het sanitair is wel goed en proper. Na mij arriveerde alvast nog een fietser.
Vandaag ging het dus richting zuiden, veel andere keuze was er niet š . Het is de bedoeling om nu langs de oostkust van Jutland verder te gaan maar zonder de uitsteeksels mee te pakken. Ik probeerde eerst nog zicht op de haven van Skagen te krijgen maar slaagde daar niet echt in. Ik hield er wel nog enkele foto’s van omgeving Skagen aan over. Ik kon wel zien dat ook in Skagen de supercruisers aanleggen maar ook daar kreeg ik geen goed zicht voor een beeld op. Na mijn rondje Skagen ging het dan tot kilometer 24 over dezelfde route terug als gisteren. Ik was blij dat ik gisteren al langs de Tilsandede Kirke passeerde, niet alleen was het er toen beter weer voor maar vandaag waren er ook een paar bussen vanaf het cruiseschip onderweg naar daar. Voorbij kilometer 24 ging het dan een 30 kilometer langs de grote weg, veel alternatief was er niet. Er lag dan wel een goed fietspad langs maar het bleef toch wat vervelend. Frederikshavn klinkt mooi maar had ook niet veel bij te brengen. Even voorbij Frederikshavn ging het dan verder over kleine wegen maar ook dat werd niet het meest indrukwekkendste stuk van de reis. Er liggen geen duinen in de weg maar ook hier krijg je de zee maar sporadisch van ver te zien. Ik passeerde onderweg een jong gezien met zoon en dochter van, ik schat, rond de 8 en 10 jaar respectievelijk, elk met hun eigen bagagetassen aan de fiets. Vader nam wel de meeste bagage voor zijn rekening met een extra aanhangwagentje. Het zou een mooi beeld gegeven hebben maar ik besloot om hun privacy te respecteren en gaf ze dus gewoon maar een āthumbs upā tijdens het passeren š .
Het was vanmorgen dus inderdaad vroeg dag om de boot van 8 uur te nemen. Naar goeie traditie hoorde ik wel weer tot de vroegere vogels bij de check-in š . Ik heb me dan aan boord maar getrakteerd op een stevig ontbijt, Engelse stijl in plaats van Noors š . In Denemarken reed ik eerst nog even naar het noorden, zo ver ik kon naar het noorden zelfs. Ik fietste dus naar Grenen, het noordelijkste puntje van Denemarken waar Skagerak en Kattegat elkaar ontmoeten. Zo heb ik toch nog een beetje een Noordkaap š . De wandeling naar het uiterste puntje heb ik niet gemaakt. Je zou daar de 2 stromingen zien botsen maar uit ervaring weet ik dat het nu ook weer niet zo spectaculair is. Onderweg naar het noorden stopte ik ook even bij de āTilsandede Kirkeā, de verzande kerk dus. Er zou hier al een kerk gestaan hebben sinds de 13de eeuw maar ze werd in 1795 gesloten omdat ze onbruikbaar werd door het drijfzand. Ze werd daarop afgebroken maar de toren werd recht gelaten en later wit geverfd, de originele kerk was in rode baksteen, om als merkteken vanuit zee te dienen. Nadat ik mijn āNoordkaapā bereikt had, vond ik het wel genoeg en zocht ik de camping in de buurt op. Er was ook nog de optie om er een kleine 15 Km bij te doen tot de volgende camping, die ik ook al gepasseerd was, maar dat vond ik vandaag niet meer nodig. Misschien had ik het beter wel gedaan want hoewel op zich wel goed, is het in vele zaken een zootje. Niet in het minste de wifi, als de staf op de receptie zelfs niet weten hoe hun wifi werkt dan kunnen ze ook weinig bijdragen. De GPS synchroniseert nu overigens helemaal niet meer met de app, het blijft dus bij de gegevens die ik op de GPS zelf kan aflezen.
De rustdag begon met een grote was, zo kom ik toch enigszins proper terug in Denemarken š . Na de was nam ik nog een uurtje rust en tegen de middag fietste ik rustig tot in het centrum. Kristiansand is een behoorlijk modern stadje en op de zondag erg rustig. Ik schreef een tijd geleden, bij het verlaten van Geiranger, dat ik pas bij de grens van Duitsland terug op het spoor van 15 jaar geleden zou komen maar dat klopt dus niet helemaal. Deze keer fietste ik meteen een stuk verder maar de vorige keer bleef ik de eerste avond nog hier. Het was toen een stuk drukker dan vandaag. Het was toen op 17 mei, Noorwegens nationale feestdag, en er was een massa volk op de been voor de bijhorende parade. Ik verkende vanmiddag ook meteen de rit richting de veerboot naar Denemarken, het wordt vroeg dag om morgen de ochtendboot te nemen en dat is het alvast goed om de precieze route te weten š . Ik heb me ook nog eens laten gaan op mijn laatste dag Noorwegen, mijn lunch kostte zoveel als mijn overnachtingen hier. Het ijsje heb ik deze keer buiten beeld gelaten š .
Vandaag weer een zomerse dag maar af en toe dreven er wel wolken over. De eerste 25 Km van vandaag waren nog erg druk en soms wat ingewikkeld, daarna kon ik op kleinere wegen terecht. Ik moest daarvoor wel een kleine technische ingreep doen. Volgens mijn kaart moest er in Feset een afslag zijn en volgens mijn schermpje was ik precies op de juiste plaats maar er was geen zijweg te zien. Er was wel een gat in de vangrails, naar de parking van een kerk, maar die was afgesloten met een ijzeren ketting. Aan de andere kant van die parking liep wel weg die de goeie richting leek uit te gaan. Mogelijk was er dus een beetje verder, achter de bocht, wel een kruispunt maar ik besloot niet te gaan zoeken en opende, en sloot, dus maar even de ketting naar de parking. Vanaf dan kwam ik weer in het echte Noorwegen terecht en hier is dat het Noorwegen van de fjorden en dus ook van de veerboten. Bij de eerste kwamen we net op tijd aan en konden zo de boot op, ikzelf en een Nederlands koppel dat de noordzeeroute aan het rijden is. De noordzeeroute neemt de veerboot vanuit Frederikshavn naar Goteborg en vervolgt van daar ver zijn weg richting Oslo en verder naar Bergen, vanwaar je even moet vliegen naar de Shetlandeilanden omdat er geen boot meer vaart. Dit terzijde, verder dan wij 3 waren er nog 4 voetgangers aan boord. De auto’s stonden blijkbaar aan te schuiven voor een andere bestemming. Ook voor de 2de veerboot was ik net op tijd en daar was het mogelijk nog belangrijker want die vaart met een beperkte dienstregeling: om het uur, ’s zaterdags maar 3 keer en ’s zondags niet. Bovendien vaart hij dit jaar nog maar sinds maandag, gelukkig dat ik niet wat rapper gereisd heb š . Het alternatief is een hele rit rond enige fjorden. Ik had voor vandaag net de voorlaatste overvaart. Na de 2de overtocht werd het tijd om een camping op te zoeken. Ik had een paar mislukkingen maar kwam uiteindelijk goed terecht. Ik kwam vandaag niet hoger dan 100 meter maar verzamelde wel weer ruim meer dan 1.000 hoogtemeters. De laatste loodjes wegen ook in Noorwegen zwaar š .