Na een 30 Km verliet ik vanmorgen de kust. De kustlijn maakt verder een aantal extreme kronkels en dit leek me de efficiëntste manier om die af te snijden. Dat betekent dan meestal ook bergop maar vandaag viel dat nog mee, de bergen zijn hier niet zo hoog en zo steil.
Bij Novigrad stond op mijn kaart een symbooltje voor een camping en dat leek me dus een geschikte plaats om naar toe te rijden. Het bleek ook wel een leuk plaatsje maar ik kreeg geen onbeperkt zicht om het echt in beeld te brengen. Het was wel een heel eind fietsen naar die camping, helemaal aan het andere einde van het stadje. Ik sta hier zo’n beetje aan een binnenzee, via een smalle doorgang verbonden met de “echte” zee. De camping is ook nog eens een “echte” camping en een beetje prijzig ook maar ik had hier weinig andere opties, alleen terugkeren naar het ongetwijfeld ook nogal prijzige hotel een beetje eerder.
Ik kwam vandaag een keer wat minder aan foto’s toe.

https://www.strava.com/activities/14983101582

Ik had gisteren een plaatsje met mooie schaduw maar vanmorgen was dat niet meer het geval, ik zat al te zweten bij het ontbijt.
Ik stopte vanmorgen inderdaad nog even voor wat extra foto’s van Trogir maar enkel van de buitenkant, ik ging dus niet terug het stadje in. Eigenlijk heb ik in die eerste dagen in Kroatië gezien wat ik zien wou. Er rest me nu dus enkel maar doorgaan, genieten van de mooie omgeving en zien wat er op mijn weg komt 🙂 . Vandaag was dat bijvoorbeeld Sibenik. Sibenik zou een interessant stadje moeten zijn, zo kondigden ze zelf aan, maar ik zag tijdens mijn passage niets dat me aanspoorde om er even te stoppen. Voorbij Sibenik ging ik de kleine weg richting kust op, in de overtuiging dat ik daar wel een “camp” zou vinden. Dat gebeurde dus ook, er was zelfs weer keuze over. Zo sta ik vannacht, samen met 5 motorhomes, in de voortuin van een huis 🙂 . Die motorhomes hebben het wel een stuk makkelijker met de harde ondergrond. Met de tent is het moeilijk kamperen in Kroatië, er is nergens ondergrond maar enkel rots en steentjes. Het werd er vandaag ook niet makkelijker op gemaakt met een vrij stevige wind. Die wind en ruim schaduw zorgden er wel voor dat het één van de meer dragelijke namiddagen in lange tijd was 🙂 .

https://www.strava.com/activities/14972935704

Split lag nog een ietsje verder dan dat ik ingeschat had. Het was een beetje gokken om de juiste route in en uit Split te vinden maar al bij al is het redelijk gelopen zoals ik vooraf in gedachten had. Split was schijnbaar van de Romeinen in plaats van de Venetianen en daar zijn ze blijkbaar trots op. Van Split ging het verder naar Trogir. Ik dacht dat ik van Split naar Trogis een mooie kustweg gevonden had, zo zag het er op kaart toch uit, maar dat bleek een misser te zijn, het was gewoon een eerder slechte en vooral vervelende weg te zijn. Nu, het alternatief was ook niet best, als ik daar al over mocht passeren. Trogir is een historisch stadje op een eilandje tussen het vaste land en een groter eiland. Het is ook één van de toeristische hotspots van Kroatië. Ik ging er eerst op zoek naar de camping om daarna nog even terug te keren naar het stadje. Ik had hier weer een super stevige prijs verwacht maar met 20 € kan ik op deze locatie best leven. Morgen moet ik bij vertrek weer over het eilandje, misschien stop ik nog wel eens even voor wat extra foto’s. Het valt bij al die historische stadjes, al van voor Kroatië, wel op dat blijkbaar alle mogelijke open plaatsen zoveel mogelijk moeten opgevuld worden met terrasjes. Het maakt het leven van de fotograaf er niet makkelijker op en die heeft het al niet zo makkelijk met al die smalle straatjes en moeilijk licht 😉 .

https://www.strava.com/activities/14962487144

Gisteren kregen we geregeld een golf wind te verduren. Windstoten kon je het niet noemen maar af en toe ging hij toch wat steviger tekeer. Ik heb dan toch mijn tentje, dat ik wat nonchalant opgesteld had vanwege de harde ondergrond, wat extra gezekerd.
Vandaag mijn weg langs de kust verder gezet. De kust van Kroatië is lastig maar ook erg mooi.
Ik passeerde vandaag de zone waar onlangs een stevige bosbrand woede. Toen ik dat bericht las, dacht ik dat ik mijn volledige terugreis zou moeten herzien maar ze hadden de zaak al snel onder controle. Toch wel sterk werk gezien huidige de omstandigheden.
Omdat ik geen zin had om de problemen van Dubrovnik nog eens te herdoen in Split, besloot ik vandaag een stukje voor Split te stoppen en de stad bij de passage morgen voormiddag even te bezoeken. Omis leek me een geschikte plaats om te stoppen maar de goedkoopste plek die ze me op de camping konden aanbieden, kostte 42,50 €. Dat vind ik nog steeds teveel voor een tent dus ging ik weer verder. Een eindje verder lagen verscheidene “camp” langs elkaar. Iedereen met een stukje grond langs de zee houdt er camping 🙂 . Ik koos de eerste die me opviel, hij zal wel het beste bord gehad hebben 🙂 .

https://www.strava.com/activities/14952387763

Tijdens mijn camping dagen in de eerste helft van de reis begon en eindigde ik de dag nogal eens met een muts op en ik durfde ook al eens met wat kleren aan slapen vanwege de nachtelijke kou, gisteren sliep ik op mijn slaapzak in plaats van erin vanwege de nachtelijke warmte 🙂 .
Vanmorgen dus eerst op “zoek” gegaan naar de ferry. Ik was letterlijk net op tijd om de boot te nemen. Ik reed rechtstreeks aan boord en ze hebben dan een minuut of twee gewacht om te sluiten zodat ik nog snel een ticket kon gaan kopen terwijl zij alvast mijn fiets parkeerden 🙂 . De overtocht duurde een uurtje en voor zover ik kon zien werd hij maar door één boot uitgevoerd, als ik hem gemist had dan had ik dus zo’n twee uur mogen wachten op de volgende.
Aan de overkant ging ik dan nog een eindje verder tot ik een gelegenheid zag en vond dat het zo wel genoeg geweest was.

https://www.strava.com/activities/14942317666
https://www.strava.com/activities/14942311392

Ik zag vanmorgen bij het verlaten van Dubrovnik nog wel wat mooie beelden van het nieuwere Dubrovnik maar ik was teveel bezig met op een deftige manier de stad te verlaten om verder nog iets te doen met die beelden.
De zee voor Kroatië is bezaaid met ontelbare eilanden, grote en kleine, en bijna evenveel jachten. De route ging aanvankelijk over de grote weg maar met de drukte viel het nogal mee. Het komt gewoonlijk een beetje in golven, het snellere verkeer komt achter het tragere vast te zitten en zo vormen zich dus mini kolonetjes. Na 48 Km zag ik een kans op kleinere wegen. Bij Ston dook plots weer een kleine Chinese muur op.
Vanavond kampeer ik weer 🙂 . Niet op de leukste ondergrond maar wel met veel schaduw, al blijft het ook dan nog steeds puffen.
Ik heb hier ook gemerkt dat ik mijn route voor morgen moet herzien. Ik had gedacht van hier een beetje verder de brug terug naar het vaste land te nemen, ik ging over een eiland om de smalle Bosnische doorgang te omzeilen. Heel de omgeving rond die brug is echter autoweg geworden, dat staat zo nog niet aangegeven op mijn kaart. Ik had het wel al een beetje zien aankomen, aangezien ik al een tijdje parallel langs die autoweg reed. Ik zal nu morgen dus nog een eindje verder over het eiland moeten om dan de ferry te nemen.

https://www.strava.com/activities/14932398225

De prijs van de accommodatie vertaalt zich ook in de prijs van eten en drinken. Mijn blikje cola kostte me gisteren in een fastfoodtent, wel met echte hamburgers, 5 €. In de “echte” restaurants betaal je hetzelfde voor een flesje van 25 cl. Een flesje spuitwater van 0,5 l kostte me, vanmorgen in de stad, 3 €. Mogelijk betaal je dat bij ons in pakweg Brugge ook maar ik vind het toch nogal veel.
Omdat ik een eind buiten de stad zit, nam ik vanmorgen de fiets ernaartoe. Ik deed dat ook al vrij vroeg. Toch was het er al behoorlijk druk toen ik aankwam. Echt druk werd het echter pas tegen dat ik eindigde, kort voor de middag. Ik was toen wel klaar om terug naar het hotel te gaan en nog zo weinig als nodig buiten te komen 🙂 .
Dubrovnik is dus echt wel een bezoek waard maar het komt met een serieuze prijs. Het voelt toch allemaal een beetje als wettelijk diefstal aan: de prijs van het hotel, de prijs van eten en drinken … Voor de 40 € muurwandeling heb ik trouwens maar bedankt.
Ik heb het dus bezocht terwijl ik toch in de buurt was 😉 maar om er speciaal voor te komen zou ik zeggen, alleen als je echt geld op overschot hebt 🙂 .

Vanmorgen mijn rit langs de baai van Kotor nog een eindje verdergezet, tot aan de Kroatische grens.
Ook in Kroatië rijzen de bergen recht uit de zee, mocht ik al snel ondervinden.
In Dubrovnik had ik al snel mijn beoogde herberg gevonden maar ze hadden geen plaats voor vannacht, morgen zou wel lukken maar vannacht niet. Hij wees me wel een paar andere hostels maar je moet die dan wel vinden. Het helpt ook niet dat het hier overal op en af gaat en zowat alles enkele richting is. Ik durf die al wel eens te negeren, eventueel over het voetpad, maar hier kan dat gewoon zelden. Uiteindelijk vond ik wel één van die hostels, nadat ik er wel eerst al eens voorbij gereden was. Ze is vanop straat niet te zien en staat ook op geen enkele manier aangeduid. Dat helpt natuurlijk ook niet om accommodatie te vinden, Google Maps staat vol met hotels en andere toestanden maar je ziet ze niet. Hoe dan ook, de hostel had wel plaats voor mij maar vroeg 64 € per nacht voor een bed. Ik vond het er sowieso al niet zo aangenaam uitzien en die prijs was er volgens mij behoorlijk over. Dus ging ik verder op zoek, op en af en volgens de enkele richting. Op een paar plaatsen zag ik wel “sobre”, gewoonlijk de leukste en meest betaalbare plaatsjes, maar die waren allen, in totaal een vijftal, volgeboekt. Ik had al een paar keer een wegwijzer richting camping gezien en besloot daar dan maar naartoe te gaan. Het was sowieso de bedoeling om in Kroatië terug te gaan kamperen, alleen hier nog niet. Ik vond uiteindelijk ook die camping maar daar vroeg men 50 € om op de grond te slapen, op een camping die er ook al niet zo goed uitzag. Dat ging dus ook weer niet door. Ik kreeg stilaan de neiging om Dubrovnik over te slaan en gewoon verder te rijden maar besloot nog in één omgeving, waar Google weer een aantal “kleinere” hotels zag, te gaan zoeken. Daar vond ik dan toch een plaats waar men “nog één kamer had”, voor wat het waar is 😉 , en ik besloot om, nadat ik “20% korting” kreeg dan toch de nog altijd belachelijke prijs te betalen. Bovendien is de kamer niet eens zo bijzonder, zelfs eerder bij de zwakkere categorie, en de wifi behoorlijk waardeloos.
Ik reed uiteindelijk na aankomst in Dubrovnik nog 12 Km om accommodatie te vinden. Dubrovnik mag dan wel bijzonder zijn maar voorlopig zou ik zeggen: niet doen.

https://www.strava.com/activities/14911953697

Om te beginnen nog een verhaaltje over gisteren. Toen ik mijn stadsbezoek gisterennamiddag wel genoeg vond, moest ik nog een hele tijd zoeken om mijn hotel terug te vinden in het labyrint van het stadje en uiteindelijk ook de weg vragen. Op de weg van mijn zoektocht was ik ook nog bij een winkeltje gestopt om wat drank te kopen, ik moet ’s namiddags en ’s avonds zorgen dat mijn vochtpeil terug op niveau komt. ’s avonds besloot ik dan voor het gemak, en ook een beetje voor de 10% korting die ik als hotelgast kreeg 🙂 , om gewoon in het restaurant van het hotel te eten. Terwijl ik daarbij op het terras zat, viel plots mijn oog op het winkeltje waar ik mijn drankvoorraad kocht. Een voorraad die ik nog wel zeker een half uur mee rond het stadje zeulde op weg naar mijn hotel 🙂 .
Dan vanmorgen: ik besloot om eerst rustig naar de hoofdpoort te wandelen en me daar pas klaar te maken voor vertrek, dat betekent dan vooral goed insmeren. Daar viel me een vrouw op die ostentatief een plastiek bloem hoog hield, een stadsgids die op haar klanten stond te wachten dus 🙂 . Verder: aangezien het stadje volledig verkeersvrij is, kunnen de voorraden niet verder dan de stadspoort geleverd worden. Van daar gaat het dan met allerhande stootkarren en zelfs winkelkarretjes verder de stad in 🙂 .
De rit ging vandaag verder langs de baai van Kotor, nog altijd mooi maar deze keer over de grote weg en niet altijd echt langs het water. De drukte maakte het ook niet altijd evident om te stoppen voor een foto maar gaandeweg beterde het wel wat. Het was vandaag weer een kortere rit, naar het volgende “ te ziene” stadje: Herceg Novi. Onderweg was er ook nog Perast, ook verkeersvrij, maar ik vond het aan beide zijden van het stadje een heel gedoe en drukte op de parkings. Dat gedoe en de drukte ontnam me de zin om er even te stoppen. Ik kreeg later, vanaf de overkant, nog een zicht op het stadje, foto 11, en had niet het idee dat ik wat onoverkomelijk gemist had maar misschien zat het er wel in de details. Ook de oude stad van Herceg Novi is weer verkeersvrij maar het zou ook moeilijk anders kunnen met die trappen langs alle kanten 🙂 . Ik kwam hier weer terecht bij een reisbureautje om een kamer te vinden. Ik kon nu al 2 maal ondervinden dat de officiële toeristeninfo’s daar totaal waardeloos voor zijn, zij lijken zelfs geen enkel hotel te kennen. Ik ben vandaag wel wat gelukkiger met het resultaat, al kan ik achteraf gezien over gisteren eigenlijk ook niets slechts zeggen.

https://www.strava.com/activities/14900641106

Eén van de “sights” van Citenje is het Mausoleum van dichter-prins Petar Njegos. Het ligt echter boven op de berg, nog eens zo’n 25 Km verder en 1.000 meter hoger. Naast de beklimming langs een kleine bergweg, volgen ook nog eens 461 treden. Je zal begrijpen dat ik er niet geweest ben.
Onmiddellijk na vertrek mocht ik alweer klimmen. Even voorbij de top kreeg ik nog eens een echt “wauw” gevoel, bij het zicht over de baai van Kotor. Het zicht was zo groots dat het eigenlijk niet in beeld te brengen is. Daarna volgde een lange afdaling, waarbij dat uitzicht telkens weer uit een andere hoek terug in beeld kwam. Het was wel een afdaling die heel gecontroleerd te nemen was, steil en bochtig over een smalle weg. Het zicht was zo mooi geweest dat ik besloot om helemaal rond het schiereiland te rijden in plaats van de directe weg naar Kotor te nemen. Aanvankelijk leek dat geen goed idee geweest te zijn, ik kwam in een enorme drukte terecht met geeneens zicht op zee. Gelukkig had ik voldoende plaats om tussen de heen en terug files door te fietsen. Het was pas voorbij Tivat, nog één van Montenegro’s luxe badplaatsen, dat het rustiger en meteen ook mooier werd.
Kotor is een oude stad die ooit nog door de Venetianen gesticht werd, die Venetianen deden dat nog wel meer rond de Adriatische zee geloof ik 🙂 . Die oude stad had een ommuring die tot hoog de berg op ging. Het lijkt wel een kleine Chinese muur 😉 .
Alles bevindt zich hier eigenlijk binnen de oude stad, die verkeersvrij is. Ik besloot om er niet teveel energie in te steken en de eerste de beste gelegenheid te nemen en de prijs daarvoor te betalen. De gelegenheid waar ik binnenging bleek niet zelf kamers te hebben, al hoewel het voor mij toch die indruk wekte, maar een soort reisbureautje te zijn. Zij belden voor mij wel een hotel en begeleidden me, met de fiets aan de hand dus, naar de plaats. Voor het eerst kreeg ik wel het gevoel van een beetje in de zak gezet te zijn en wat boven de prijs betaald te hebben. Anderzijds werd er me wel een dienst geleverd, die ik zeer waarschijnlijk bij betaalde in de kamerprijs, en is de plaats, naast indrukwekkend, ook een enorme toeristische hotspot en is de prijs gewoon in verhouding.

https://www.strava.com/activities/14889120890