Sinds 1 juli 2018 ben ik een jong gepensioneerd ex-militair, vandaar de 2018 in de titel.
Sindsdien vul ik mijn dagen met fietsen, wandelen, reizen en fotografie, liefst in combinatie met elkaar.
Ik had reeds een blog lopen maar ben daar schijnbaar op de limieten gelopen.
Wat vooraf ging: www.bloggen.be/dannyc2018
Vandaag weer de fiets genomen om “op jacht” te gaan maar die jacht viel nog altijd wat tegen. Ik kreeg al wel wat meer te zien dan de afgelopen dagen maar het was niet altijd in beeld te brengen, het zat dikwijls nogal ver weg van de weg of op een of andere manier wat geblokkeerd.
Na 2, wat beleving betreft, wat teleurstellende ritten wandelde ik vandaag eens langs de Verdronken Weide om te zien of daar wel nog leven zat. Het was ook hier eerder triest, in de verte op het droge enkele lepelaars maar verder weinig te zien. Zelfs kleine vogels waren er amper te zien of te horen. Ik had ook het idee dat er grondwerken uitgevoerd waren maar misschien leek dat maar zo door de lage waterstand.
Na 3 wandeldagen was het dringend tijd om terug de fiets te nemen 🙂 . Ik hield het wel bij het eerder kortere ritje langs de Blankaart. Het was in het begin ook weer even wennen aan de andere fiets met een andere houding en karakter maar vooral ook zonder bagage 🙂 . Het was vreselijk stil op de Blankaart. Wat klassieke eenden en ganzen en één kleine zilverreiger, meer heb ik er eigenlijk niet gezien. Ik ging ook nog even aan het arendsnest kijken of daar nog iets te zien was maar door de begroeiing was zelfs het nest zelf niet meer te zien. Wat er wel was, dat was een erg vervelende wind 😦 .
Vandaag weer de verplaatsing terug naar de Westhoek gemaakt, met als begin een wandeling langs het Schupleerpad. Het Schupleerpad leverde vandaag niets op, net zomin als de rest van de wandeling overigens. Een fazant moest enigszins de meubels redden 🙂 . Het Schupleerpad bleek overigens, door het hoge natte gras, niet altijd even droog als dat het gisteren op het eerste zicht leek.
Vanmorgen begonnen met een ochtendwandeling, erg veel leven was er niet te zien maar met een ree met jong en een ijsvogel was mijn ochtend al wel weer goed. Ik deed vandaag voor het eerst het Schupleerpad, een wandelpad dat geopend werd tijdens mijn fietstrip. Het was dikwijls nogal smalletjes maar ging wel mooi door de natuur en ik spotte er ook een tweede ijsvogel. Ook een mooi alternatief voor mijn wandelingen van en naar Herentals dus, wanneer het mogelijk te nat is voor het watergevoelige stuk langs de Nete. Na de middag maakte ik dan nog een wandelingetje met moeder.
Na 3 maanden fietsen was het tijd om nog eens te wandelen 😉 . Ik nam vandaag de trein naar de Kempen om al een keer bij moeder te passeren en vond dat het weer goed genoeg was om naar Vorselaar te wandelen, er was nog wel kans op een buitje maar het zou nog wel meevallen. Ik heb dat buitje inderdaad ook gehad maar het viel nog wel mee 🙂 . Gezien de omstandigheden koos ik voor de properdere route.
Thuis! De laatste loodjes wogen echter toch nog zwaar. Vannacht was er weer eentje met veel regen maar tegen de ochtend werd het droger. Vandaag dus de laatste etappe naar Ieper. Voor de kortste route had ik nog eens beroep gedaan op Route You en dat hield weer een stukje Frankrijk in. Die route had ik eigenlijk al van Mons maar gisteren verliet ik ze omdat ze me niet zo erg beviel. Vanmorgen verliet ik dan voor dezelfde reden het kanaal, de ondergrond beviel me niet meer zo goed. Ik was blij toen ik in Menen kwam, terug op bekend gebied. In Menen deed ik dan wel iets dat ik al jaren niet meer deed, de grote weg naar Ieper nemen. Dat is blijkt nog een verdomd lange en lastige weg 🙂 . Even na 3 uur kwam ik dan, na ruim 3 maanden, terug thuis, bij de Menenpoort.
Vanmorgen was het droog en best mooi, al stond er wel een koude wind. Na vertrek veranderde dat beeld al snel en werd de lucht donkergrijs maar het bleef wel weer droog tijdens de rit. Gisteren stak ik de Maas over en vandaag was het de beurt aan de Samber, ik ben dus door het land van Samber en Maas gefietst 🙂 . Er waren natuurlijk nog wel wat klimmetjes maar beduidend minder dan de afgelopen dagen. Wat een beetje vreemd is als je een stad passeert die zich Bergen laat noemen 🙂 . De lastigheid zat vandaag vooral in het wegdek, het was dikwijls gewoon verschrikkelijk. Ik had er een extra fotoreeks moeten aan wijden. Bij het benaderen van Mons kwam ik langs de N40 terecht. Ik had daar wel een soort fietspad maar dat was nog erger dan de weg zelf. Het is wel duidelijk dat Georges-Louis een voetballer is en geen wielrenner 😉 . De Walen doen niet aan wifi op de camping. Ik deed 3 Waalse campings, Bertrix was Nederlands grondgebied maar er was er ook nog eentje op de heenweg, en geen van de 3 bood wifi aan. Morgen de laatste etappe.
De camping in Bertrix was echt wel een Nederlandse enclave, ik heb er geen woord Frans gehoord. Af en toe was er wel eens een Vlaams accent maar verder alleen Nederlands. Vandaag weer een zwaar golvend parcours en sommige van die golven waren echt wel pittig. Ik deed vandaag ook nog een stukje Frankrijk, er staat hier een serieuze bult op Frankrijk. Naar het einde van dat Frans stukje kreeg ik een stevige afdaling, het bleek naar de Maas te zijn. Even voorbij de Maas kreeg ik de eerste van die erg pittige klimmetjes. Voorbij Philippeville moest ik de N40 op om de camping te bereiken. Dat werd wel wat minder aangenaam, ik waande me even terug in de Balkan 😉 . In Philippeville zat er een man te bedelen aan de deur van de supermarkt, een heel vriendelijke man die iedereen gedag zei en meestal ook een goedendag terugkreeg. Aan mij vroeg waar ik mee bezig was en daarna waarom ik daarmee bezig was, daar zag hij dus het nut niet van in 🙂 . De camping bleek een heel stuk meer uit de richting te liggen dan dat ik ingeschat had, een heel stuk en 2 pittige stijgingen. De camping is alles wat je na een eerste blik verwacht. Ze is erg klein en de voorzieningen zijn naargelang maar tot zover ik al ervaren heb wel zeker zo goed als die van Bertrix, alleen is de wifi hier helemaal afwezig. Hier hebben ze overigens wel sympathie voor de fietser, voor de prijs van Bertrix kan ik hier 5 nachten staan en dan heb ik nog wat over. Het was toch weer een stevige rit vandaag. Ik ben dikwijls bang geweest voor regen maar hield het toch weer droog … tot het opstellen van mijn tent, terwijl ik daarmee bezig was viel er toch een eerste buitje. Daarna klaarde het weer op maar er bleven later wel geregeld buitjes passeren.