Volgens mijn routeboek moest ik kort na vertrek een oude Khmer tempel kunnen vinden. De bijhorende “lotusvijver” heb ik, ondanks de routebeschrijving die op weinig zinnigs sloeg, gevonden maar van de oude tempel heb ik geen spoor gezien. Nu was die lotusvijver ook wel leuk om te vinden, blijkbaar was dat een “place to be” 😉 . Ik vond er ook wel een nieuwer tempeltje.
Er speelde nog altijd wel eens luide muziek links of rechts maar minder vaak dan gisteren.
Ook vandaag waren er weer 2 veerdiensten maar iets minder lang dan gisteren. Voor de eerste stonden de auto’s een paar honderd meter aan te schuiven. Er gingen nochtans 3 stevige veerboten constant heen en weer, niet echt volgens schema maar volgens het principe van vol is vertrekken. Zo kon het dus gebeuren dat de ene de andere bijna inhaalde 🙂 . Tussen de 2 veerdiensten moest maar de punt van een eilandje overgestoken worden. Bij de volgende was het dus weer dezelfde drukte, ook hier met 3 gelijke veerboten.
Het nadeel van vooraf reserveren is dat je naar een specifiek hotel moet zoeken en niet gewoon ter plaatse de zaken kunt bekijken. Als dat hotel dan ook nog een beetje achterin ligt, dan wordt het nog wat moeilijker. Ook al omdat ik geen plaatselijke simkaart kocht en dus geen roaming heb om even op Google Maps te kijken. Ik download wel de boekingsbevestiging op mijn telefoon, met adres van het hotel natuurlijk, die kan ik dan zonder verbinding openen en dat blijkt voldoende om richting te vragen. Als je al voldoende in de buurt bent toch tenminste.

Om te beginnen: een gelukkig 2026 🙂 , vandaag is dus het 2de nieuwjaar.
Het leek alsof ik op deze nieuwjaarsdag extra vroeg vertrok maar dat was omdat ik een eindje verder moest om te ontbijten. Als dat in de buurt is dan kan ik eerst gaan ontbijten en mij daarna klaarmaken om te vertrekken. Als het echter wat verder weg is dan pak ik meteen alles en vertrek dus al voor mijn ontbijt, dat dan wel snel volgt.
Er stonden vandaag weer 2 grotere overzetten op het programma, één kort na vertrek en eentje kort voor aankomst, naar verluid zouden ze telkens goed moeten geweest zijn voor zo’n 3 Km. Er stond op deze nieuwjaarsdag nogal wat wind, gelukkig uit een behoorlijk goede richting 🙂 , en dat zorgde tijdens de overtochten voor nogal wat golfslag. Vooral de tweede, kleinere, leek er nogal last van te hebben, het leek bij momenten amper vooruit te komen 🙂 .
Er waren op nieuwjaar toch nogal wat bijeenkomsten, telkens begeleid met te luide muziek en daarbij ook wel eens karaoke. Ook zag ik nogal wat mensen met reistassen en/of cadeaus op de scooter, overigens ook de voorbije dagen al. Die met reistassen zijn dan meestal mensen die richting de stad getrokken zijn en met nieuwjaar voor een paar dagen naar de familie “op den buiten” trekken. Ik trof voor mijn lunch ook wel een paar restaurantjes die niet meer bedienden, waarschijnlijk om zelf een familiebijeenkomst te houden of er naartoe te trekken. Voor veel andere mensen is het op nieuwjaar echter gewoon “business as usual”.
Bij mijn hotel had ik zoals verwacht geen problemen. Sterker nog, de receptioniste was me als het ware al aan het inchecken voor ik had kunnen uitleggen dat ik een reservatie had. Er was dus sowieso nog wel plaats.

Het zijn momenteel korte ritjes door de delta maar met soms grote overzettrajecten. Vandaag had ik er twee veerdiensten. De eerste had ik net maar de tweede zag ik net vertrekken en die vaarde maar zowat om het uur, een lange overtocht die met maar één boot bediend werd.
Vanaf de veerboten kon ik vandaag, in de verte, de zee zien. Er staan hier ook windmolens in de zee 🙂 , zou daar hier ook zoveel om te doen zijn? 😉
Er wordt gezegd dat het in de nieuwjaarsweek tamelijk druk kan zijn en dat sommige zaken sluiten, er wordt dus ook aangeraden om in deze periode goed op voorhand uw overnachting te boeken. Dat deed ik dus voor deze week, al voor mijn vertrek thuis. Ik kreeg voor de boeking voor vandaag ook een boekingsbevestiging maar het hotel bleek toch de hele week gesloten. De poortwachter, de enige die aanwezig was op heel het terrein, moest dus toch even mijn ongenoegen ervaren, al kon de arme jongen er natuurlijk niets aan doen. Gelukkig kon ik een eindje verder wel terecht en ik kwam er ook echt goed terecht, een deftige kamer voor een deftige prijs 🙂 .
Voor morgen ben ik er alvast wat geruster in, daarvoor had ik ook rechtstreeks email contact in plaats van een geautomatiseerde bevestiging.

Vandaag dus wel terug de fiets genomen, voor niet bepaald de gezondste rit van de reis waarschijnlijk.
Het kostte me om te beginnen 10 Km om weer uit de stad te komen maar daarna beterde het niet veel. Ik had vandaag eigenlijk een GoPro moeten dragen en wat filmpjes schieten. Het valt op geen andere manier te beschrijven of te tonen hoe het was, met honderden scooters op een eerder smalle weg die afgezoomd is met winkeltjes en stalletjes en daar af en toe ook nog een wagen en zelfs een echte vrachtwagen tussen. Als ervaring was het wel de moeite, maar waarschijnlijk dus niet zo gezond 🙂 .
Tijdens het wachten op één van de twee veerboten, kon ik kruipende moddervisjes opmerken.
Ik weet niet of het ook echt bij het nieuwjaarsritueel hoort maar ik merk al de hele week op hoe grondig de scooters momenteel wel gekuist worden. We spreken dan niet over een gewone poetsbeurt maar echt volledig grondig van onder tot boven en van binnen, onder het zadel dus, en van buiten.

Vandaag een keer een fietsloze dag. Ik zag nochtans wel enige koersfietsen op de straat, niet allemaal even stijlvol misschien maar ze waren er wel.
Mijn dag begon met eerst een meer praktische zaak, ik zocht al eens de dozenmaker op die aan het einde van de reis voor mij een doos voor mijn fiets zal maken, voor de terugvlucht.
Saigon heeft een grote kathedraal maar ze is in onderhoud, de opera overigens ook. Het historische postkantoor niet. Ik weet niet echt waarom dat postkantoor meer historisch zou zijn dan de kathedraal of de opera maar het moet wel één van de meest gefotografeerde postkantoren ter wereld zijn.
De overgang naar het nieuwe jaar is ook de gelegenheid om het fotoalbum aan te vullen, merk ik al een hele week. Dat kan door een beroepsfotograaf maar evengoed gewoon met de telefoon 🙂 .
Ik merkte ook dat bij alle opgestelde taferelen nogal wat paarden voorkwam maar het is dus het jaar van het paard dat nadert.

Het pleintje waar ik gisteren nog enkele van de tafereeltjes trok, werd ’s avonds sfeerrijk verlicht maar ik had toen mijn camera niet meer mee. Er werden duidelijk ook nog wat optredens verwacht op het podium maar daarop heb ik niet gewacht, ik wordt toch oud 😉 .
Mijn hotel was echt wel goed maar het verkeer in My Tho lijkt nooit echt rustig te worden en de geluiden werden niet buiten gehouden. Toch had ik wel een best goede nacht 🙂 .
Ook in Vietnam wordt er online gekocht maar de lokale “PostNL” is net iets anders dan bij ons 🙂 .
Men klaagt bij ons over lintbebouwing maar eigenlijk weten ze niet eens echt wat dat is. Ik reed vandaag 20 Km aan een stuk door lintbebouwing, als was de 2de helft technisch al wel deel van de stad waarschijnlijk.
En zo heb ik vandaag dus mijn eindbestemming bereikt maar nog niet definitief. Morgen blijf ik nog wel een dagje maar daarna maak ik nog een toertje rond de delta.
Eerst ga ik me hier in Saigon nog even in luxe baden, zoals daarnet effectief een bad 🙂 en straks in een “echt” restaurant eten 🙂 .
Ik heb dus besloten om “Saigon” te gebruiken in plaats van het officiële Ho Chi Minh City, ik vind het gewoon makkelijker en beter klinken. Overigens zie je het hier ook wel in het straatbeeld, mijn hotel is bijvoorbeeld Oscar Saigon Hotel en lid van Saigontourist Group, bij niet officieel gebruik.
Vogels hebben hier toch wel last van de vervuiling van de rivieren, ik weet niet wat zijn bedoeling is maar zijn vod lijkt me niet echt vogelgeschikt.

Vanmorgen de veerboot dus een kilometertje verder gaan zoeken dan mijn roadbook vermeldde. Om nog wat verder te gaan op de verouderde informatie van mijn roadbook, op mijn bestemming van vandaag meldde het een nieuw hotel in opbouw in 2019. Als je je informatie niet meer geüpdatet hebt sinds voor covid, dan geef je inderdaad wel voorbijgestreefde informatie.
Ik heb de afgelopen dagen al wel vaker gebruik gemaakt van veerdiensten. Die zijn dan zodanig strak georganiseerd dat er geen mogelijkheid is om ze in beeld te brengen. Het zijn meestal maar korte stukjes en ze gaan constant, behoorlijk volgeladen, op en af. Vandaag had ik er eentje van een andere categorie, eentje die maar één keer per uur overvaart. Er vaarde maar één boot en de overtocht duurde hier zowat een half uur. Onderweg kon ik zien dat de Vikingen ook tot in de Mekong geraakt zijn 🙂 .
Het was vandaag weer wisselend bewolkt maar wel droog, toch wat de neerslag betreft 😉 . De warmte is meedogenloos 🙂 .

Het was vanmorgen stevig werken om Can Tho te verlaten. Eerst was er de drukte om door te komen en daarna de brug om over te komen, dat was toch nog eens even klimmen. Dat klimmen zou nog wel eens vaker voorkomen met al de bruggetjes over watertjes links en rechts, heel kort maar telkens wel even echt steil.
Het zou trouwens een best stevige dag worden met een behoorlijke wind, die niet van achter kwam, en altijd dat slechte asfalt. De wegen zijn wel allemaal verhard maar daarom niet beter.
Ik kreeg vandaag zelfs wat regendruppels. Het is dan meteen alle hens aan dek bij al die verkoopstalletjes, om de koopwaar af te dekken. Ikzelf had het idee dat ik wel de goede richting uitging en dacht nog niet aan bescherming. Bij een volgend buitje trok ik wel de cover over de cameratas. Voor mezelf vond ik het nog steeds niet nodig, ik werd nog altijd natter van het zweet dan van de regen 🙂 .
In Vinh Long brengen ze het hele bloemengedoe naar nog een niveau hoger maar verder vind ik de omgeving een eerder armzalige indruk maken. Ik vond er wel een goede americano 🙂 .
De info in het roadbook van dit deel van de reis, sinds Phnom Penh, is wel erg gedateerd en dan vooral wat accommodatie betreft. Hotels die er niet, of niet meer, zijn en inbegrepen ontbijten op plaatsen waar er nooit ruimte kan geweest zijn om deze op te dienen. Hier werd zo bijvoorbeeld het hotel “Cuu Long A” aangekondigd. Nu was het nooit mijn bedoeling om er te overnachten want “met een restaurant met terras aan het water” leek het mij op voorhand al een beetje boven mijn prijsklasse. Dat blijkt het echter al even niet meer te zijn, het blijkt een doorkijk hotel en restaurant geworden te zijn. Het staat dus leeg en duidelijk al een hele tijd. En het is zo dus niet het eerste voorval in dit roadbook. Nu is dat wat accommodatie betreft helemaal geen probleem, er is er genoeg van en je moet gewoon maar je keuze maken. Vandaag weer erg goed in mijn eigen prijsklasse 🙂 . Lastiger wordt het echter als er een ferry aangekondigd wordt waar er geen meer is. Ik zag bij mijn verkenning echter wel de terminal aan de overkant en meteen ook waar ik die ferry wel moet kunnen nemen 🙂 .

Het Vietnamese nieuwjaar komt er dus aan en daar horen veel bloemen en rode versieringen, eventueel een bonsai en het nodige poetswerk bij. Opvallend daarbij vind ik dat ze hun nieuwjaar vieren maar wel met onze jaargang, ze wensen elkaar dus al voor de tweede keer een gelukkig 2026 want ons nieuwjaar vieren ze ondertussen ook al duchtig mee 🙂 . De grotere plakaten en doeken voor een gelukkig 2026 zijn waarschijnlijk gewoon nog blijven hangen 🙂 .
Ik passeerde vandaag enkele Cao Dai kerken/tempels. Cao Dai is een lokale religie, lokaal als in Zuidelijk Vietnam, die begonnen is in 1926. Ze combineert zaken uit het Boeddhisme, Confucianisme, Taoïsme, Spiritualisme en Christendom. De toen voorkomende religies in de streek dus.
Ik fiets de hele dagen door kleine en middelgrote plaatsjes maar overnachten doe ik momenteel in echte steden. Can Tho vond ik wel weer wat interessanter dan Long Xuyen gisteren maar dat kan ook te maken hebben met waar ik precies terecht kom. Na aankomst, en opfrissen, ga ik de min of meer directe omgeving wel wat verkennen maar een uitgebreid stadsbezoek doe ik niet 🙂 . Ik kwam vandaag wel weer in een wat hogere prijsklasse terecht maar Can Tho is ook wat toeristischer. Vooral uitstapjes op het water lijken daarbij populair.
Ik kreeg in het slot eindelijk nog eens het gevoel dat ik echt nog wel kan fietsen 😉 . De wegen hier bollen niet echt goed maar op het einde kreeg ik eindelijk nog eens degelijk asfalt en wat wind in de rug 🙂 .

Vandaag was er geen vrees voor regen, de blauwe hemel was terug en daarmee natuurlijk ook de hitte.
De Fransen lieten hier, destijds met hun uittocht, nogal wat katholieken achter. Ik dacht dat die vooral in het Centrale Hoogland zaten maar blijkbaar ook nogal wat in de Delta.
Long Xuyen is een echt grote stad met bijhorende logies maar toch had ik wat meer moeite om een geschikt te vinden, ik had hier wat last om ze in te schatten. Uiteindelijk vond ik er toch eentje op mijn standaardniveau van zo’n 8 € 🙂 . De ontvangst gebeurde via de vertaal app 🙂 .
Tijdens mijn zoektocht merkte ik ook een Starbucks op. Ik ben geen echte fan maar zocht hem later toch terug op, in principe moest ik daar toch op een echte “americano” kunnen rekenen. Ik ging maar meteen voor een medium en zou niet willen weten hoe groot een large wel is 🙂 . Ik keerde dus voor een uurtje terug naar het westen 🙂 , die tijd had ik ook nodig om mijn koffie op te krijgen 🙂 .