Het Vietnamese nieuwjaar komt er dus aan en daar horen veel bloemen en rode versieringen, eventueel een bonsai en het nodige poetswerk bij. Opvallend daarbij vind ik dat ze hun nieuwjaar vieren maar wel met onze jaargang, ze wensen elkaar dus al voor de tweede keer een gelukkig 2026 want ons nieuwjaar vieren ze ondertussen ook al duchtig mee 🙂 . De grotere plakaten en doeken voor een gelukkig 2026 zijn waarschijnlijk gewoon nog blijven hangen 🙂 .
Ik passeerde vandaag enkele Cao Dai kerken/tempels. Cao Dai is een lokale religie, lokaal als in Zuidelijk Vietnam, die begonnen is in 1926. Ze combineert zaken uit het Boeddhisme, Confucianisme, Taoïsme, Spiritualisme en Christendom. De toen voorkomende religies in de streek dus.
Ik fiets de hele dagen door kleine en middelgrote plaatsjes maar overnachten doe ik momenteel in echte steden. Can Tho vond ik wel weer wat interessanter dan Long Xuyen gisteren maar dat kan ook te maken hebben met waar ik precies terecht kom. Na aankomst, en opfrissen, ga ik de min of meer directe omgeving wel wat verkennen maar een uitgebreid stadsbezoek doe ik niet 🙂 . Ik kwam vandaag wel weer in een wat hogere prijsklasse terecht maar Can Tho is ook wat toeristischer. Vooral uitstapjes op het water lijken daarbij populair.
Ik kreeg in het slot eindelijk nog eens het gevoel dat ik echt nog wel kan fietsen 😉 . De wegen hier bollen niet echt goed maar op het einde kreeg ik eindelijk nog eens degelijk asfalt en wat wind in de rug 🙂 .
dannyc2018 