Ik heb gisteren al zo’n beetje het doek over Laos laten vallen maar er moest natuurlijk nog wel een stukje, te beginnen over het water om terug naar “het vaste land” te keren en weer richting 13 te gaan. Ik had gisteren aan het “haventje” van Don Det gemerkt dat het daar wel eens druk kan zijn om de “ferry” te nemen en dus regelde ik een boot vanaf Don Khone. Dat is dan een privé boot in plaats van een reguliere ferry en dus ook wat duurder maar het waren toch mijn laatste uitgaven in Laos en ik had het geld nog op zak, ik kon bovendien vlak bij het guesthouse aan boord gaan. Het bleek ook wel een leuk tochtje en ik had dus eventuele drukte vermeden.
Bij het vertrek aan de overkant kom je direct in een andere wereld terecht, eentje zonder andere toeristen, en dat merk je onmiddellijk aan de interactie met de omgeving. De hello’s en sabaidee’s gingen weer gretig over en weer 🙂 .
Na 20 kilometer bereikte ik mijn volgende grensovergang. Hier bood de Cambodjaanse kant wel de te verwachten administratieve rompslomp, met 5 loketten om controles te doen en stempels te zetten 🙂 . Het ging echter ook wel rustig en vlot, ik was dan ook de enige “klant”. Toen ik klaar was werd er wel een lichting backpackers gelost om in de omgekeerde richting te gaan.
Over de grens werd de 13 de 7 maar het bleef dezelfde saaiere weg. Ik kon zelfs lange tijd gewoon in het midden van de weg rijden, het grensverkeer stelt hier niet veel voor 🙂 . Ik zag enorme bananenplantages maar geen bananen 🙂 . Er wordt momenteel in Cambodja veel land verbrand, bewust en gecontroleerd. Soms is het gewoon de kant van de weg, anders is het al eens een grotere oppervlakte en eventueel ook met bomen. Het doel is niet echt duidelijk, ik geloof niet dat er overal iets op volgt.
Stung Treng lijkt me vooral een groot marktstadje, langs alle kanten lijkt het wel markt. Er zijn ook terug meer toeristen te vinden, ik veronderstel vooral als laatste halte naar Laos.

Vandaag dus een ritje rond Don Khone gemaakt, een zeer gesmaakt ritje. Je ziet in het eiland niet veel reliëf maar er zijn toch nogal wat watervallen. Het was erg rustig en ik ben dan ook nog eens over en weer Don Det gereden. In Don Det is op zich wat minder te zien behalve de drukte rond de “haven”. Don Det wordt meer gezien als het alternatieve voor jongeren of “would-be” jongeren, daar lopen er hier ook nogal wat van rond.
De namiddag verliep weer rustig in de omgeving van mijn guesthouse, een beetje de wereld zien passeren 🙂 .
Met de zonsondergang viel ook een beetje het doek over Laos, morgen naar Cambodja.

Ik keerde vanmorgen terug om de Mekong weer over te steken, deze keer met de reguliere ferry. De kleinere optie was sneller geweest, er vertrok er eentje met een scooter terwijl ik op de ferry stond te wachten op de afvaart. De reguliere ferry was echter ook een ervaring op zich. Uiteindelijk stonden er 4 goed geladen voertuigen op de schuit, eentje ervan goed geladen met goed volk 😉 .
Ik koos dus weer voor het saaie in plaats van het slechte, volgens mijn intel was het volgende deel nog slechter dan het vorige dat ik oversloeg. Ik kruiste op die “saaie” 13 overigens nog 2 fietsers. Je bent hier dus al lang niet meer alleen als fietsreiziger, je komt ze niet alle dagen tegen maar toch wel geregeld. Gisteren op het einde van de rit bijvoorbeeld nog een Duitser die naar hetzelfde guesthouse onderweg was.
Het is overigens ook weer niet zo dat er op de 13 helemaal niets te zien is, het is alleen wel een saaie weg. Wat echter telkens veel goed maakt is het enthousiasme rondom, vooral van klein natuurlijk maar ook van groter en ouder. Niet alleen op deze weg overigens maar overal waar je komt en dus zeker op de wat meer afgelegen plaatsten.
Aan het eind ging ik weer met een “ferry” de Mekong over. Ik ben hier in het gebied van de 4.000 eilanden maar doe er maar één echt, morgen maak ik een rondje rond dit eiland. Ik doorkruiste er ook al wel op weg hierheen. Van eiland naar eiland ging ik over een brug. Veel van die 4.000 zijn overigens maar een struik groot 🙂 .
Mijn guesthouse is OK maar niet super. De wifi is bijvoorbeeld beperkt, ik zit ook op het einde en daardoor ver van de router. Ik geloof niet dat ik voor de beste prijs/kwaliteit verhouding koos maar anderzijds ben ik wel terug in hoog toeristisch gebied en liggen de prijzen dus automatisch wel wat hoger.

Vandaag mijn weg langs de Mekong verder gezet. De eerste 9 Km gingen over dezelfde weg als gisteren. Het kwam er gisteren niet uit maar Champassak heeft duidelijk ook een hele geschiedenis onder de Franse bezetting. Het is niet duidelijk welke van de villa’s nu nog/weer bewoond zijn en welke gewoon leeg staan. De hoeveelheid Franse toeristen in de hele streek valt trouwens enorm op, irritant veel Fransen eigenlijk 😉 , “Indochine” is nog altijd een beetje van hen hé 😉 .
Sommigen kunnen hier tenminste toch een deel van hun velden voldoende irrigeren om rijst te kweken.
Na 42 Km stak ik de Mekong over om aan de overkant verder te gaan. Aan dezelfde kant zou ook kunnen maar volgens wat ik kon lezen en horen zou dat niet helemaal mijn ding zijn en als het dan niet echt noodzakelijk is … . Het nadeel is wel dat de grote weg Nr 13 wel echt saai is 😦 .
Aan het slot stak ik terug de Mekong over om te logeren. Langs de weg Nr 13 was niets te zien. De oversteek hier gebeurde met een veel kleinere “ferry” maar daar kon ik geen beeld van nemen, het was aankomen en aan boord gaan.
Ik logeer hier terug in een “doorgang guesthouse”, met de helft van het niveau voor de helft van de prijs. Er is wel goede wifi maar ook hier is mijn upload pagina niet te bereiken. Ik hoop dat dit niet voor de rest van Laos zo blijft want de achterstand wordt wel groot, ik heb voor die 3 dagen al 120 foto’s in de wachtrij staan 🙂 .

Het is goed vertoeven in Anouxa Gueshthouse in Champassak, mooi rustig langs de Mekong. Deze keer heb ik duidelijk wel een goede keuze gemaakt. Alleen bloggen lukt niet. De wifi is OK maar de posts geraken niet door, vermoedelijk door een obstakel in het systeem.
Va,morgen maakte ik een uitstap naar Wat Phou. Wat Phou is de ruïne van een Khmer tempel en bij uitbreiding stad. Het is UNESCO Werelderfgoed en dus de grote attractie van de streek. De Khmer heeft een negatieve klank gekregen door de Khmer Rouge in de jaren 70 in Cambodja maar het Khmer Rijk was ooit een rijk dat het grootste deel van Zuidoost Azië besloeg en er zijn dan ook over dat hele gebied restanten van tempels en steden, sommigen groter en meer bekend dan anderen. Het gaat dus om veel meer dan het grootste en meest bekende Angkor Wat. Er wordt geopperd dat Wat Phou van voor Angkor Wat dateert en dat ze van hieruit naar daar zouden getrokken zijn maar ik vond daarvan geen bevestiging. Hoe dan ook, als het om oude tempels of ruïnes gaat dan ben ik sowieso verloren wat foto’s betreft 🙂 . Ik hou van het grote geheel maar ook van elk detail 🙂 . Wat Phou bezoeken kostte maar zoveel als de Tadfone watervallen.
De namiddag bracht ik relaxend in de tuin door, kijkend naar wie en wat er passeerde. Er passeerde overigens nog wel meer maar zonder zoomlens is het moeilijk iets te schieten 😉 .

Hiermee begint een serie van gepostdateerde berichten. De laatste dagen in Laos geraakte ik niet meer op de server voor mijn berichten, in Cambodja lukt dat schijnbaar wel.
Mijn logement vannacht kon niet meer verschillen met dat van gisteren. Van buiten zag het er nog erg goed uit maar de kamer was toch een beetje in verval, wel proper maar niet alles functioneerde even goed als dat je zou wensen 🙂 . De rust was ook al ver te zoeken, vlak langs die grote weg, al viel het ’s nachts uiteindelijk nog wel mee. Het koelde hier ’s nachts overigens behoorlijk af. Ook bij het vertrek was het, met zo’n 18°, nog best fris maar dat veranderde wel snel.
Vandaag weer een wat langere rit maar ook wat makkelijkere, de eerste 45 Km kon ik zowat “freewheelend” doen. Ik keerde weer richting Pakse en al die hoogtemeters van de afgelopen dagen mocht ik nu dus terug dalen. In Pakse ging ik niet terug de stad in maar stak meteen de Mekong over om aan de overkant mijn weg verder te zetten.
Ik maakte tijdens de afdaling een zijstapje naar de Tadfone watervallen maar dat was eigenlijk een beetje wettelijke diefstal 😉 . Iemand plaatste daar een resort en vraagt nu inkom om naar de watervallen te gaan zien. Bovendien bleken ze dan ook nog lang niet zo indrukwekkend als verwacht, droog seizoen, en liggen ze richting de zon, wat het zicht ook niet zo goed uitkomt. Er moesten zich nog wat watervallen langs de weg bevinden maar daarvoor zag ik geen aanwijzingen en die heb ik dus niet gevonden.
Vanavond keer ik wel terug naar de rust, vlak aan de Mekong, in een mooie en goed functionerende kamer. De prijs ligt allicht wel wat bovengemiddeld maar ook hier telt weer de locatie mee. Ik blijf hier voor 2 nachten, morgen maak ik van hieruit een uitstapje.

Het was goed vertoeven in Tad Lo Lodge, even mooi rustig buiten zitten. De andere fietsers bleken een koppel en hun persoonlijke fietsgids te zijn.
Vandaag weer een stevige rit, ik bleef nog wat hoogtemeters verzamelen. Het waren deze keer 1.100 m met als hoogste punt op 1.300 m. Eigenlijk was het vanaf kilometer 8 de hele tijd omhoog fietsen. De rit was wel een stuk korter dan gisteren.
Ook vandaag nog veel witte mensen op scooters tegengekomen, het lijkt hier wel een rage 😉 .
Paksong is eigenlijk een lange, brede doorgangsweg met aan beide zijden allerlei handelsactiviteit, inclusief guesthouses en restaurants.

De eerste 20 Km gingen vandaag weer over een brede, grote weg. Na 20 Km volgde de enige afslag van vandaag en ging het over op een smallere grote weg 🙂 . Het werd er wel aangenamer van omgeving om door te fietsen.
Ik zag vandaag nog 3 fietsreizigers, 2 bij het verlaten van Pakse en eentje verderop onderweg, en één lokale wielertoerist, warmpjes ingepakt op een mooie Trek. Ook kruiste ik verderop nog een georganiseerde fietstoer, eentje van de soort die ik vroeger ook wel deed. Verder passeerden mij veel witte mensen op scooters en dat is niet noodzakelijk goed nieuws als je bedenkt dat die waarschijnlijk allemaal naar hetzelfde doel gaan en je daar geen reservatie hebt. Er is daar echter een ruime keuze aan accommodatie in alle categorieën en er waren er ook wel zonder bagage, met de scooter is het waarschijnlijk wel te doen als daguitstap vanuit Pakse.
Met 28€ is mijn verblijf hier pokkeduur, naar lokale standaard 😉 , maar locatie is alles 🙂 . Ik was hier overigens al wel eens eerder, in dezelfde lodge, 22 jaar geleden bij mijn eerste Laos reis maar dat was met zo’n georganiseerde rondreis. De bungalows hebben waarschijnlijk ondertussen al wel eens een opknapbeurt gehad 😉 , ze zijn nog steeds dik in orde. Er staan hier bij nog 2 bungalowtjes fiets(en) op het balkon, mountainbikes, ik ben dus schijnbaar ook hier niet de enige fietser.
Het was vandaag een behoorlijk stevige rit met kilometers, hoogtemeters (1.000 m) en warmte.

Het ontbijt was vanmorgen eens stuk uitgebreider dan dat ik de afgelopen dagen gewoon was 🙂 .
Pakse mag dan misschien niet de meest interessante stad in Laos zijn maar ik vind het toch zijn charme hebben, met name de buurt rond het hotel. Het lijkt me dat dit het oude Franse Quartier was. Verder is er natuurlijk ook de obligate Wat in de buurt 😉 .
Na de middag reed ik naar Wat Phousalao, waar de grote Boeddha over de Mekong uitkijkt. Nu, dat was dus echt een berg waar het sterk was om hem omhoog te fietsen. Dat was de Vlaamse Ardennen op zijn best 🙂 . De Wat is nog vrij nieuw. Het begon met de aanleg van een veldweg naar de locatie in 2006, ondertussen een gebroken betonnen weg. In 2007 werd begonnen aan een tempel en verscheidene boeddhistische beelden lager op de berg. Aan de grote Boeddha werd in 2010 begonnen.
Ik ben ondertussen ook miljonair geworden, ik wisselde wat geld en voor 50€ ben je hier miljonair 😉 .

Gisteren klaagde ik nog over de staat van de wegen. Vandaag waren de wegen dan wel goed maar ook wat vervelend 🙂 , eigenlijk de hele tijd over dezelfde grote weg zonder afwisseling.
Na 25 Km bereikte ik mijn eerste grensovergang, Thailand was maar van korte duur dit jaar 🙂 . Bij een grensovergang verwacht je altijd wel wat oponthoud maar hier ging het opvallend vlot en vlug, ik geloof dat ik in 10 minuten Thailand uit en Laos in ging. Net na de grens stopte ik dan even bij een Amazon Cafe, mijn favoriete koffieketen in de regio. Langs de Thaise kant had je ze ook al, ook bijvoorbeeld in Ubon Ratchathani, maar daar kwam het er niet van. In Pakse ben ik trouwens ook kleiner lokaal gegaan. Vandaag duurde het in de Amazon overigens langer om mijn koffie te krijgen dan om de grens over te komen, er waren net voor mij 2 super grote bestellingen met de nodige mixen en mengingen. Voorbij de grens werd de weg echt groot maar gelukkig niet drukker, het vee wandelde er overigens gewoon over de weg. Het was wel weer even wennen om terug rechts te rijden 🙂 , voor de rest van de reis hoef ik niet meer te wisselen.
In Pakse bereikte ik terug de Mekong, een beetje de rode, of moet ik zeggen de blauwe 😉 , draad van deze reis 🙂 . Mijn hotel hier is net zo oud als ik. Het was destijds de eerste “hoogbouw” in Pakse. Het heeft waarschijnlijk wel enkele stevige opknapbeurten gehad, er zit nog niet zoveel sleet op 🙂 .
Morgen blijf ik nog een dagje hier. Er schijnt wel niet zo bijzonder veel te zien te zijn maar het leek me toch geschikt om eens te stoppen.