Vandaag ging ik mijn tempel nog wat verder weg zoeken.
Ik had mijn laatste dag Siem Reap nochtans een stuk rustiger ingepland, in de voormiddag wat rondhangen in het stadje en in de late namiddag nog een klein ritje naar het archeologisch park en misschien een mooie zonsondergang proberen te zoeken. Dan las ik echter iets over een wel interessante tempel die maar weinig mensen bezoeken, omdat hij zo ver weg ligt 🙂 . Ta Prohm tempel is befaamd om zijn door bomen overwoekerde gebouwen maar die wortels liggen al jaren hetzelfde en er wordt beweerd dat ze op één of andere manier behandeld zijn opdat ze niet verder zouden woekeren. Van Prasat Beng Mealea wordt dan gezegd dat ze hem gewoon in de jungle laten liggen, min of meer zoals ze hem gevonden hebben. Al zijn er op kritische plaatsen ook wel ondersteuningen geplaatst, loopplatformen gelegd en is er hier en daar ook wel een boompje gezaagd 😉 . Hoe dan ook is het inderdaad toch wel een interessante plaats.
Met de fiets was er een kortere route. Met de auto kon die ook maar ze was voor een groot deel onverhard en niet erg comfortabel, niet geschikt voor toeristen in de auto 😉 . Eens je het gewone Angkor parcours verlaat ben je direct “op den buiten” en weer gewoon “farang”, het is dan meteen weer links en rechts hello zwaaien 🙂 .
Ik heb vandaag na de gewone douche mijn benen nog maar een keer extra ingezeept 🙂 .
Van het zoeken naar een mooie zonsondergang is na de lange rit niets meer in huis gekomen 🙂 . Ik heb me wel een extraatje gegund bij het avondmaal 🙂 .















































