Vandaag heb ik een beetje “vals gespeeld”.
Volgens het originele plan B, nadat plan A vanuit Bangkok al lang geschrapt was, zou ik vanuit Laos via Siem Reap naar Phnom Penh rijden. Die route naar Siem Reap liep echter door de, voor buitenlanders, gesloten zone van 50 Km langs de Thaise grens. De tempel waar het allemaal om te doen is stond zelfs hoog op de “te zien” lijst. Het schijnt ondertussen alweer een tijdje gekalmeerd te zijn, misschien is de zone ondertussen al wel terug open, maar toen ik de laatste keer checkte alvorens de beslissing te nemen, was ze nog gesloten. Het betekende dus dat ik rechtstreeks naar Phnom Penh reed. Van daar heen en terug naar Siem Reap fietsen was wat veel gevraagd maar je kan anderzijds toch ook niet naar Cambodja komen en Angkor Wat niet bezoeken. Ik boekte dus transport voor mij en mijn fiets naar Siem Reap. Daar ben ik nu net aangekomen, ik heb er nog niet veel van gezien maar het is al duidelijk dat het ook niet meer het gemoedelijke stadje van 18 jaar geleden is. Hoogbouw lijkt er wel niet gekomen te zijn.