Ik at gisteren in het restaurant van het hotel, op de dertiende verdieping, net zoals het ontbijtbuffet vanmorgen. Ik geloof niet dat zoiets mijn vorige keer in Phnom Penh überhaupt mogelijk was 🙂 . Ik heb al de hele reis vastgehouden aan het Aziatische menu, drie maal per dag rijst of noodles in één of andere vorm 🙂 . Ook vanmorgen bij het ontbijt deed ik dat nog maar na de rijst heb ik toch ook van het ruime zoetere aanbod genoten: chocoladekoeken, muffins, cakes, … en vers fruit natuurlijk 🙂 .
Hoewel het nieuwe Phnom Penh wel een beetje angst aanjaagt 😉 , maakte ik vanmorgen toch een stadsritje 🙂 . Met een goede beschrijving én een GPS-track was het wel best te doen. Je moet hier wel vol overtuiging fietsen en die overtuiging ook tonen 🙂 .
De rit begon met de gruwel van de Khmer Rouge in het Tuol Sleng genocide museum. De gebouwen dienden als school tot de Khmer Rouge er in 1976 hun gevangenis S-21, van waarschijnlijk 189, van maakten. Er wordt geschat dat tussen 1976 en 1979 een kleine 20.000 slachtoffers vielen in S-21, door de omstandigheden of geëxecuteerd maar sowieso na zware martelingen. De meesten natuurlijk Cambodjanen maar ook buitenlanders, het grootste deel daarvan Vietnamezen maar ook zowat een dozijn westerlingen. Enkelen daarvan werden gewoon op zee opgepakt. Een mooier verhaal is dan dat van 4 overlevende kinderen. Toen in 1979 de Vietnamezen in 1979 Phnom Penh naderden, werden de gevangenis in paniek door de staff geëvacueerd. De kleine Norng Chanphal, die samen met zijn moeder en drie broertjes en zusjes opgepakt was, vreesde dat zijn moeder hem, als hij met de rest zou mee vluchten, nooit meer zou terugvinden en besloot zich samen met zijn kleinere broertje en nog twee kleintjes te verbergen onder een stapel kleren van voormalige gevangenen. Na de ontdekking van de gevangenis vond men ook de vier overlevende kleintjes onder die stapel kleren, van al de andere gevangenen is niets meer vernomen.
De rest van de rit was vredevoller, door de drukke stad langs onder andere het Cambodia-Vietnam Friendship Monument, het Onafhankelijkheidsmonument, de Promenade langs de Mekong en Wat Phnom. Het Koninklijk Paleis ging ik niet binnen, het leek me daar allemaal wat druk.
Na de middag hing ik nog wat te voet rond in de buurt. Onder andere in het “fietsstraatje”, schijnbaar de hotspot voor fietsend Phnom Penh 😉 .
Ik had vandaag weer de grootste moeite om het aantal foto’s tot 48 te brengen en dat is toch de absolute maximum die ik me gesteld heb 🙂 .
dannyc2018 