Vandaag was de eerste dag van een lange reis. De eerste horde was om veilig aan het station te komen, in Ieper had het niet echt gesneeuwd maar het was hier en daar wel glad. Daarna volgde een rit naar Antwerpen. Het was een best mooie rit, onder een stralende hemel door een steeds meer winters landschap. Ik mocht bovendien van de conducteur in 1ste klasse plaatsnemen, nabij mijn fiets. De rit ging ook behoorlijk vlot, met slechts een kleine vertraging.
In Antwerpen begon dan de chaos. Ik was, vanwege de winterse condities, een stuk vroeger uit Ieper vertrokken met het gedacht van in deze omstandigheden wat meer opties te hebben dan de geboekte trein. De eerste potentiële Eurocity naar Amsterdam miste ik mogelijk door die kleine vertraging. De volgende reed vandaag niet en uiteindelijk zou het dus de origineel geboekte trein worden. Die werd eerst nog gewoon aangekondigd maar werd dan aangegeven met een vertraging die op en af ging tussen 10 en 22 minuten. Toen hij dan eindelijk het station binnen moest rijden, verdween hij plots uit de tabellen. In het infopunt, dat hebben ze blijkbaar nog in Antwerpen, kon niemand mij verzekeren dat ik vandaag in Amsterdam zou geraken. Rotterdam was geen probleem maar van de opties daar wisten ze niets. Eén iemand raadde mij af om vandaag naar Nederland te sporen, een andere gaf me de raad om eventueel de Flixbus te nemen. Ik wist het dus verder ook niet meer en besloot om op plan B over te schakelen, naar mijn broer bellen met de vraag of hij het zag zitten om mij naar Schiphol te rijden. Je doet dat liever niet, zeker niet in deze omstandigheden, maar ik zag geen betere opties meer. Uiteindelijk ben ik hier dus wel geraakt en broer ook veilig weer terug thuis. Of ik hier morgen ook weg geraak zien we dan wel weer. Je zou denken dat Nederland, dat droomt van natuurijs en Elfstedentochten, zijn vorst zaken beter zou kunnen beheren.
Op Schiphol verpakte ik mijn fiets en gaf deze in bewaring tot morgen terwijl ik voor een nachtje op hotel vlakbij verblijf.
dannyc2018 