Mijn laatste nachtje aan zee werd geen leuk nachtje, het werd behoorlijk stormachtig met zware windstoten. Het kondigde zich in de loop van de avond al wel wat aan en dus maakte ik voor het slapengaan nog een rondje om de tent om, met behulp van een steen, de belangrijkste piketten wat steviger in de harde ondergrond proberen te krijgen. Ook de fiets legde ik voor de zekerheid alvast maar zelf neer. Ik geloof dat het allemaal echt wel nodig was, het werd namelijk helemaal geen aangename nacht waarin de wind langs alle kanten aan de tent duwde of trok. Ik voelde af en toe zelfs mijn hoofd wat omhoog gaan van de wind die onder de tent kroop. Hoe dan ook, man en materiaal hebben het alweer zonder schade doorstaan.
Vanmorgen was er veel twijfel, in deze omstandigheden de weg op gaan leek geen goed idee maar een extra dag kamperen onder diezelfde omstandigheden ook niet. Het opvallende was trouwens dat het, met uitzondering van die wind, echt mooi weer was met een stralend blauwe hemel. Uiteindelijk besliste ik dus om toch te vertrekken. Al was dat op zich ook al niet simpel, ik moest van bij de zee terug de muur naar de weg op.
In Slovenië ben ik vandaag nog niet geraakt, met de combinatie van het gedoe met de wind vannacht en vanmorgen en een loodzwaar parcours zat dat er echt niet in. Het begon dus al bij vertrek om terug op de weg te geraken. Daarna volgde wat meer standaard werk maar wat ik in Hrelijn onder de wielen geschoven kreeg was eigenlijk echt niet te doen, met de koersfiets een uitdaging maar met de reisfiets een nachtmerrie. 10 Km klimmen waarbij de cijfers geregeld naar en een stuk boven de 10% gingen. Ik ben verscheidene keren, op plaatsen waarvan ik zag dat ik wel terug zou kunnen vertrekken, gestopt om even op adem te komen en heb ook wel eens gedacht dat ik nooit boven zou geraken. Ook bij de kleinere beklimmingen zaten geregeld zulke pittige stukjes tussen. Ik haalde vandaag een gemiddelde snelheid van nog geen 11 KmH en daar had deze keer geen enkele stadsdoorgang mee te maken. Zelfs mijn trage duurlopen gingen in mijn marathondagen sneller dan dat 🙂 .
“Camp” ’s zijn er hier in de bergen niet en dus kwam ik weer op een kamer terecht, nu ook in Kroatië eentje aan een meer gangbare prijs. Het is hier ook duidelijk een stuk minder toeristisch.
Morgenvroeg dan toch Slovenië.
https://www.strava.com/activities/15015860213
dannyc2018 