Het verkeer was op maandagmorgen een stuk drukker dan op zondagmiddag, zeker ook het vrachtverkeer.
Vrij kort na vertrek kwam ik in een prachtige kloof maar ook de fiets kan je niet zomaar overal aan de kant zetten voor een geschikte foto.
Het was nog maar een kort stuk naar Mostar en het plan was om eerst mijn fiets ergens te parkeren en de plaats te bezoeken alvorens in te checken en verder rustig de namiddag door te komen. Zo begon ik ook maar de oude stad van Mostar is niet echt geschikt om met fietsschoenen te bezoeken, met gladde stenen omhoog en omlaag. Ik ging dus toch maar voor een vroege incheck en nog eens terugkeren. Ik probeerde ook nog wat van de nieuwe stad mee te pakken maar alles lijkt daar zo ver uit elkaar te liggen en het is hier toch zo verdomde warm … veel heb ik daar dus niet gevonden. Ik trof wel het Spaanse Plein, dat werd na de oorlog heringericht en door de regering bedacht met een monumentje voor de gesneuvelde Spaanse soldaten. Er staan ook een paar datums van na de oorlog op, ik veronderstel dat deze tijdens de oorlog gewond werden en later overleden.
Mostar is een duidelijk voorbeeld van de druk van het toerisme waar tegenwoordig op veel plaatsen zoveel te doen is. Het oude centrum, rondom de oude brug, is maar de spreekwoordelijke zakdoek groot maar daarin moeten honderden toeristen samengeperst worden tussen de winkeltjes en restaurantjes.
Mostar heeft ook nog een kleinere “oude brug”, die opvallend veel gelijkenis toont en enkele jaren ouder zou zijn. Blijkbaar zou dit een testmodel voor de uiteindelijke grotere versie.
https://www.strava.com/activities/14815410425
dannyc2018 