De prijs voor mijn appartement bleek uiteindelijk 40 € te zijn, weer heel schappelijk voor wat het was. Er kwam nogal wat Google Translate bij te pas om met de patron te communiceren.
Officieel was het deze voormiddag zowat overal asfalt maar hij was niet altijd als dusdanig herkenbaar. Een lunchgelegenheid was er vandaag niet, wat koekjes en snacks moesten het doen. Ik was al blij dat ik me in Backo Novo Selo kon herbevoorraden met water. In de meeste dorpjes is wel een klein winkeltje te vinden maar ik kwam vanmorgen niet veel dorpjes tegen. Backo Novo Selo werd al vanop vrij grote afstand aangekondigd op de wegwijzers, ik had er dan ook wel wat meer verwacht maar dat viel dus tegen. Ik zag er wel wegwijzers voor een alternatieve route verder. Mijn routeboek gaf voor het volgende stuk op de officiële route een heel stuk echt onverhard met een verwittiging voor een mogelijk wankelend bruggetje er bovenop, de keuze was dan ook rap gemaakt.
Ik zag vandaag nog eens een boot op de Donau. Eigenlijk was het al bijzonder om de Donau nog eens te zien. Om te beginnen is er niet alleen die grote Donau, er zijn ook erg veel kleine vertakkingen en kanalen eromheen. Bovendien krijg je ze, wanneer je er dan toch langsheen rijdt, sowieso zelden te zien omdat er nog een bos tussenzit.
Ik zag ook, aan de overkant, de beroemde watertoren van Vukovar. Van zo ver en met tegenlicht waren de littekens niet echt te zien.
Ik gaf in Backa Palanca toe aan de ijskreem, die hier overal zo massaal gegeten wordt. Niet dat ik er zelf zodanig veel zin in had maar het leek me wel geschikt om wat af te koelen 🙂 .
https://www.strava.com/activities/14704095845








