Het mag dan niet het mooiste plaatsje geweest zijn, ik heb genoten van nog eens een nachtje te kamperen.
Vanmorgen heb ik eerst even het stadje bezocht, dat was er gisteren niet meer van gekomen. Daarna ging het dus weer verder naar de route en zo kwam ik weer op die dijk terecht. Aanvankelijk was dat in een nieuwe versie, een gravel versie, maar een eind verder werd het een asfaltweg. Even voor de grens wou ik nog even pauzeren maar het is beperkt gebleven tot een paar snacks en extra water uit het supermarktje. De paar terrasjes die er wel waren gingen weer over hamburgers, pizza’s en bier. Niet mijn ding dus. Het plaatsje zag er nochtans veelbelovend uit op kaart.
Met Servië ben ik aan mijn zevende land toe op deze reis, het hoekje Nederland inbegrepen 🙂 , maar het was de eerste “echte” grens die ik over moest. Dat gebeurde wel probleemloos. Vanaf nu is het extra opletten, ze spreken hier niet alleen anders maar ze schrijven ook anders. Het lijkt echter allemaal nog wel mee te vallen, belangrijke aanwijzingen lijken er wel in 2 schriften en 2 talen te zijn.
Ik heb al een paar dagen gemerkt dat ik blijkbaar ook op de weg naar Jeruzalem ben maar die ga ik toch ook niet doorzetten.
De oorspronkelijke gedachte was om tot Sombor te fietsen, nog een kleine 20 Km verder, maar de gelegenheid was hier en ik vond het eigenlijk wel genoeg zo. Het is erg warm en dat gaat gepaard met een best stevige tegenwind.
https://www.strava.com/activities/14682625880
dannyc2018 