De grote stad, Boedapest, verlaten ging voor een keer erg vlot. Geholpen natuurlijk door het feit dat ook ’s zondags de linkeroever autovrij is, ook nog een heel stuk de andere richting uit. Aan het einde daarvan vond ik op de gepaste moment ook nog de wegwijzers.
Ik zij eerder al dat de wegwijzers best goed waren maar dat er soms wel wat onduidelijkheden waren, zoals bij het gestopte veer waar na 2,5 jaar nog steeds wegwijzers aanwezig waren. Vandaag waren de wegwijzers weer best goed maar op een bepaald moment gingen ze, ten opzichte van mijn routeboek, de compleet verkeerde richting uit maar ik had verder geen idee hoe het van daar dan wel verder moest. Het hielp daarbij niet dat ik al een paar dagen wat gehandicapt ben, ik ben al even een paar ogen kwijt 😉 . Ik heb in principe 3 paar 😉 . Het eerste paar zijn mijn ogen die de omgeving aanschouwen, het tweede paar zijn op het kaartje van mijn routeboek gericht en het derde paar kan op het schermpje van mijn GPS de vergelijking van het wegennet met het kaartje in mijn boek maken. Het is dat derde paar dat ik dus al even kwijt ben, tegen het einde van Slovakije liepen alle wegen plots dood op een wit vlak. Het is geen levenszaak maar het bemoeilijkt de zaken toch wel wat. Toen ik eindelijk mijn positie juist kon situeren, besloot ik de pijlen te laten wat ze zijn en mijn eigen weg te gaan. Ik heb daar toch wat overbodige kilometers gedaan. Bij Rackeve vond ik de pijlen terug, geen idee langs welke weg ze daar terechtgekomen zouden zijn maar ik zag er geen logische reden voor.
Ik kreeg vandaag wel mijn portie van wreed slechte wegen en paden maar ik trok de grens bij het gras, daar verliet ik de route weer. Nu moet ik zeggen dat ik de route daar sowieso zou verlaten hebben om op zoek te gaan naar mijn camping maar ook zonder die reden zou ik dus voor de omweg gekozen hebben. Ik zou dus vannacht nog eens kamperen maar het mag blijkbaar niet zijn, de camping die ik ging zoeken … ze was nergens te vinden. Er zat dus niets anders op dan verder te gaan tot de volgende overnachtingsgelegenheid maar dat bleek ook niet zo simpel, het pension dat ik in het volgende plaatsje dacht te vinden dat was er ook niet. Blijven doorgaan dus, uiteindelijk zou ik er nog een 25 Km bovenop doen. Dat is toch een afstand die in de omstandigheden begint te tellen.
Uiteindelijk werd alles wel goedgemaakt bij de aankomst. Ten eerste was er de ontvangst waarbij me direct een biertje of koffie aangeboden werd maar eerlijk gezegd kon ik op die moment alleen maar aan water denken, het kwam lekker fris en met een schijfje citroen 🙂 . Ten tweede kreeg ik hier voor 30€ geen mooi kamertje maar meteen een klein appartementje met keukenhoekje met waterkoker en kookplaat. Het was maar een enkelvoudige kookplaat maar ik kon er dus wel, zoals op camping, mijn eigen potje koken in plaats van nog 2 Km verder een restaurant op te zoeken. Nu zijn de prijzen hier sowieso wel wat gunstiger dan thuis maar 30€ voor dit is echt wel vrij extreem.
De zomer begint hier op 1 juni 😉 , de temperatuur ging vandaag richting 30°.
Ik denk dat ik mijn kleine handicap opgelost heb, ik zit hier rustig en heb stabiele wifi, maar zal dat pas morgen met zekerheid weten.
https://www.strava.com/activities/14663784641
dannyc2018 