Het was alweer een mooie dag. Na de middag verschenen er wel langs alle kanten grijze wolken maar voorlopig hebben die nog niets gebracht. Ik maakte vandaag een zijstapje naar KZ Mauthausen. KZ Mauthausen was een concentratiekamp waar naar schatting zo’n 123.000 mensen sneuvelden. Eén daarvan was 1WM Lemahieu uit Dikkebus, die hier stierf op 11 april 1945 en naar wie de, voormalige, kazerne van Ieper genaamd was. Van het kamp en de omgeving is maar weinig overeind gebleven, wat dat betreft maakt de combinatie Auswitch – Birkenau meer indruk. Wat me wel meer teleurstelde was dat er door allerlei organisaties en landen, van Denemarken tot Cuba, gedenkstenen zijn aangebracht maar dat België daar niet tussen te vinden was. Na Mauthausen ging het terug rustig en veelal verkeersvrij langs de Donau die hier eveneens rustig en breed voortkabbelde. Vanaf Grein ging het terug wat smaller tussen de bergen en de route verder langs, en soms over, de drukke grote weg. Waar de camping van gisteren onderaan de ladder bengelde, staat die van vandaag hoog erop met mooie extra voorzieningen … voor dezelfde prijs. Alleen komt de wifi niet overeen met mijn laptop.
Vandaag was weer een mooie dag. Na 5 Km zag ik ook aan de overkant de grens. Na een tijdje ging de Donau behoorlijk kronkelen met zelfs een hele U-bocht bij Schlögen. Er zijn mooie foto’s van maar enkel vanuit de lucht. Het was verder wel prachtig, en rustig, fietsen maar moeilijk in beeld te brengen. De laatste kilometers voor Linz gingen langs, en een stuk over, de grote weg. Er was net daarvoor een optie om een veer ten nemen en aan de overkant een rustigere route te volgen. Ik had echter geen goesting om het veer ten nemen en bovendien wou ik langs Linz passeren en daar de Donau terug oversteken. Als ik het veer zou nemen moest ik in Linz dus heen en terug oversteken en dat zag ik niet gebeuren. Uiteindelijk zag ik in Linz langs het water echter niets dat me inspireerde om even de stad in te trekken en stak er dus gewoon over de brug de Donau over, waar ik wel nog een paar afstandsfoto’s nam. Toen ik even verder de voorziene camping naderde werd ik even ongerust. Ik zag verwijzingen naar allerhande logies maar geen camping. Toen ik ze, op de op mijn kaartje voorziene plaats, aantrof begreep ik waarom, het bleek slechts een tentplaats voor trekkers te zijn. Je meldt je aan bij het aanliggende restaurant om in te checken en dan krijg je daar de sleutel tot het terrein. Na 5 personen bleken de sleutels echter uitgedeeld. Toen er zich een 6de aanmeldde kreeg één van ons het verzoek om de poort te openen en, wij alle 5, ze die avond niet meer af te sluiten. Het is op zich een mooi plaatsje maar het sanitair is niet zo goed onderhouden waardoor het zowat de minste camping van de reis is, tot dusver. Er zijn makkelijkere manier om langs de Donau te fietsen, je laat je afzetten voor de mooiste stukken en erachter terug oppikken 🙂 . Ik zag een paar van dergelijke operatoren. Ik zag vandaag mijn eerste Belgische nummerplaat sinds enige tijd, zowat sinds België eigenlijk.
Vandaag was weer een stralende dag. Tegen de middag verschenen er wel weer donkere wolken maar die verdwenen bijna even snel en momenteel is het terug best mooi. Het plan vandaag was om in Passau te proberen om vroeg in te checken bij de jeugdherberg en daarna de stad te bezoeken. Toen dacht ik echter dat het nog goed 40 Km waren naar Passau terwijl het er maar goed 20 bleken te zijn. Met nog 20 Km minder was het echt te vroeg om naar de jeugdherberg te trekken. Ik parkeerde dan maar mijn fiets om wat in de altstad rond te kijken en daarna nog een stukje verder te rijden naar Oostenrijk. Passau is de begin stad voor de grote Donau cruises. Het liep er ook vol Amerikanen. Eén van de grootste operatoren van die cruises, Viking, is Amerikaans, of anders toch minstens vrijwel volledig op de Amerikaanse markt gericht. In Oostenrijk stopte ik dan bij de eerste camping, nog altijd wel een kortere rit met een vroege stop. Detail overigens: terwijl ik al goed 20 Km in Oostenrijk ben, rijdt men aan de overkant nog steeds in Duitsland 🙂 .
Vandaag was niet de beste dag. Het begon heel goed met een stralend blauwe hemel en de zon die al vlug op mijn tentje scheen, in tegenstelling tot de namiddag is de zon ’s morgens wel aangenaam op de tent 🙂 . Tijdens het inpakken verschenen al wel wolken maar ik vertrok nog vol optimisme in korte mouwen. Dat duurde echter niet lang, met de zon die steeds vaker verdween en een frisse wind werden dat al vlug lange mouwen. Kort na vertrek werd mijn route al een eerste keer “gesperrt”, zonder aanwijzing hoe het verder moest. Na wat onderzoek bleek dat er aan het vorige kruispuntje, 25 meter eerder, geen “sperr” stond maar wel een bord met uitleg en een omleiding. Ondertussen vielen ook de eerste druppels, aanvankelijk maar een paar maar uiteindelijk voldoende om een regenjasje aan te doen en kort voor de middag een echte bui. Al met al ben ik echter nog goed weggekomen, ik fietste soms op erg natte wegen maar het is voor mij bij die ene echte bui gebleven. Bij die eerste versperring zou het vandaag ook niet blijven. Toen ik in Bogen terug op mijn route kwam, liep het al direct terug even mis. Een eind verder volgde weer een versperring, deze keer wel zonder verdere aanwijzing. Bleek wat verder dat er toch weer een omleiding bleek te zijn maar op een cruciaal punt was die dan weer zo onduidelijk dat ik besloot van op basis van mijn kaartje mijn eigen gang te gaan. Voordeel: het was op dit stuk dat ik nog eens een ree tegenkwam en daar wordt ik toch steeds wel blij van 🙂 . In Deggendorf kwam ik op de plaats waar ik 2 jaar geleden de Donau bereikte, en er ook op een leuk plaatsje kampeerde. Ik speelde een tijdje om daar, een beetje uit nostalgie, weer te kamperen maar met het verloop van de dagen was het vandaag toch te vroeg dag om er al te stoppen. Ik reed er wel even langs maar zag er nog weinig beweging. Ik had de indruk dat ze geen campers en caravans meer deden en uitsluitend nog passerende fietsers en wandelaars met tent. Die komen pas in de namiddag aan en vertrekken terug in de ochtend, vandaar dus weinig beweging op de middag. Ondertussen heb ik, geloof ik, vandaag wel meer van het stadje gezien dan toen ik er 2 jaar geleden kampeerde 🙂 . Een eind voorbij Deggendorf was er geen teken van versperring maar wel van een omleiding, een perfect aangeduide omleiding overigens. Slapen doe ik op een terreintje bij de “jachthaven” van Vilshofen, een mooi plekje maar waar je zonder slimme telefoon niet terecht kan 🙂 . Ik had me de 6 € misschien ook wel kunnen besparen, het is maar te zien of er enige controle zal komen, maar waagde me toch aan de moderne technologie 🙂 . Langste verhaal in een hele tijd 🙂 .
Het heeft vannacht behoorlijk geregend maar ik stond op onder een stralende hemel. Er kwamen wel al nieuwe wolken opzetten en wat volgde was weer een wisselend bewolkte maar droge dag. Ik kom nu stilaan aan de Donau die bevaren wordt. Eerst door de pleziervaart, dan door de toerisme vaarten en tenslotte door de vrachtschepen, al heb ik die laatste alleen nog maar aan de kade bij Regensburg gezien. Regensburg leek een erg interessante stad maar ik heb ze enkel van langs de waterkant gezien, ik reed dus niet naar de altstadt. Het was er dan ook erg druk, onder andere met mensen die achter vlaggetjes liepen, en bovendien ging het bergop over kasseitjes. Ook Straubing, aan het einde, leek best leuk maar daar ben ik helemaal niet meer aan foto’s toegekomen. Slapen doe ik vannacht eigenlijk in de Donau, op een eilandje dus. Het lijkt erop dat mijn Franse collega en ik nu toch gescheiden zijn, ik heb ze niet zien opdagen op deze camping.
De dag begon nog heel mooi maar het overtrok deze keer al een stuk vroeger en er vielen zelfs een paar druppels. Daarna bleef het overwegend zwaar bewolkt, en soms dreigend, maar de echte regen bleef uit. Het weer ziet er echter een stuk onvriendelijker uit dan de afgelopen dagen. De Franse en ik schijnen er, elk op onze manier, zowat hetzelfde ritme op na te houden. Zij begint en eindigt wat later dan ik, rijdt waarschijnlijk wat vlugger maar neemt tussendoor hier en daar wat meer tijd om wat te bezichtigen en op het einde treffen we elkaar weer op de camping 🙂 . Deze voormiddag haalde ze me in en reden we wat samen op, tot Vohburg, waar ik stopte voor een broodje en koffie en zij de tijd nam om het stadje te bekijken. Vanavond troffen we elkaar dus wel weer terug op de camping, bij de boer. Kort voor het einde was er nog het Klooster van Weltenburg, ook de plaats van de oudste Kloosterbrouwerij te wereld claimen ze. Bij het klooster waren er 2 opties: de veerboot door de kloof naar Kelheim of over de berg. De veerboot is het makkelijkst en levert mogelijk de mooiere beelden op maar ik vond dat ik toch met de fiets verder moest en ging dus over de berg, door het bos. Voor de afdaling nam ik wel de weg, dat leek me makkelijker en veiliger.
Het is gisteren erg rustig gebleven, in de tuin van de biergarten. 6 individuele fietsers kwamen er in die tuin terecht. Daarbij, uiteraard zou ik bijna zeggen 😉 , enkele Nederlanders maar ook een Française die ik ook al tegenkwam op de camping in Sigmaringen. De rit ging op dezelfde, eerder weinig boeiende, manier verder als die van gisteren. Wel door een mooie omgeving maar gewoon geen wauw. De route ging ook dikwijls een eind weg van de Donau en in het tweede deel van de rit zat daar ook een beetje een “bergzone” tussen. Tegen de middag overtrok het zwaar maar dat trok ook gewoon weer over 🙂 . Slapen doe ik vannacht bij de roeiers van Neuburg. Ze hebben een leuk terreintje met al het nodige erop en eraan, behalve wifi 😉 . De Nederlanders heb ik niet meer gezien maar de Française huist hier ook weer. Er is ook nog een andere Fransman die tot aan de Zwarte Zee zou doorgaan, zo ver ga ik alvast niet 🙂 .
Vannacht was weer een heldere nacht maar de zon kwam behoorlijk snel op mijn plekje waardoor het tenminste geen bibberend ontbijt werd. Vandaag was niet de meest boeiende rit van de reis. In het begin had ik een paar keer last van, naar mijn mening, slecht geplaatste wegwijzer. Al moet ik de eerste vergissing wel op mijn eigen rekening nemen, nog niet aandachtzaam genoeg. Mijn laatste routeprobleem, naar het einde toe, was zeker niet op eigen rekening. Gelukkig heb ik voor al zulke gevallen ook nog een kaartje in een routeboek. Op mijn eerste “Donaudag” schreef ik over een stuk van de rit dat ik me niet kon herinneren dat ik dat al eerder deed. Dat heb ik soms nog steeds maar dan kom je plots op een plaats waarbij je direct herkent hier deed ik dit of daar deed ik dat. Ik heb 2 jaar geleden dus wel degelijk heel dit deel langs de Donau, in omgekeerde richting, gevolgd. De campingweide van vanavond ligt in de tuin van een “biergarten”, benieuwd wat dat gaat geven 🙂 .
De dag begon vandaag volledig overtrokken. Dat was een stuk comfortabeler om op te staan, vanwege minder koud, maar ook een stuk frisser om de rit te beginnen. Na vertrek begon het echter al snel terug op te klaren en het werd weer een mooie fietsdag. De Donau kabbelde vandaag rustig verder maar in de weg lagen weer enkele stevige bulten. Toch ben ik weer behoorlijk gezakt. Slapen doe ik vannacht bij de boer maar wel een boer met ook nog een groot en druk Gasthaus. Zijn eten wordt blijkbaar goed gesmaakt. Ik dacht een hele tijd dat ik hier alleen zou liggen maar zonet is er nog een fietser toegekomen.
Nog steeds steenkoude nachten maar op de plateau komt de zon er wel wat vroeger door en kom je dus wat vroeger terug op temperatuur. Na 2 stevige dagen komt nu de beloning, dagenlang stroomafwaarts 🙂 . Het is mooi om al die bergen rondom te zien en te weten dat je daar niet over moet 🙂 . Het betekent natuurlijk ook dat je weinig hoekjes kan afsnijden en dus zowat alle krullen moet volgen. Er liggen ook nog wel wat bulten op de weg, en af en toe zijn dat best nijdige bulten, maar de generale tendens moet dus bergaf zijn. Het valt wel op dat de Donau op 2.840 Km maar een verval van 678 meter heeft, niet direct een zwarte piste lijkt me 😉 . Ik deed die hoogte in de afgelopen 2 dagen omhoog. Na een rustig begin kreeg ik in de namiddag toch een paar wauw momenten. Ik ben zeker dat ik over 2 jaar tot vlakbij Donauschingen reed maar kan me niet herinneren dat ik dat tussenstuk deed. Het zal toen wel in de andere richting geweest zijn, wat toch altijd een wat ander beeld oplevert, en waarschijnlijk met ander weer, ik weet nog dat het toen op de terugweg nogal eens wat slechter was. Vandaag werkte het weer echt wel goed mee. De laatste foto is mijn overnachtingsplaats, tenminste aan de voet daarvan 😉 .
dannyc2018 