De zon brandde vanmorgen al op de rug tijdens het inpakken, ik stond dus al te zweten voor het vertrek.
De rit begon direct met klimmen en dat bleef zo eigenlijk doorgaan tot aan het drielandenpunt, voor Nederland overigens meteen het hoogste punt van het land.
Ik vermelde gisteren Gemmenich als eindpunt maar het was nog zo’n 5 Km tot aan het eigenlijke dorp.
Voorbij het drielandenpunt ging het verder door het bos, waar het aangenaam fris was.
Vandaag is direct een bewijs dat ik, zoals gisteren vermeld, het tempo van die kilometers niet zou aanhouden maar dat ik de hoogtemeters wel moest nemen zoals ze komen. Het ging sowieso al wel een kortere rit worden maar omstandigheden maakten ze nog wat korter dan voorzien. Tegen de middag kwamen er wolken opzetten en die werden al snel donkerder van kleur, iets dat je bij deze warme omstandigheden niet graag ziet gebeuren. Toen ik de Duitse grens over was besloot ik dan maar de directere weg te nemen in plaats van de mooiere. Het heeft echter niet mogen helpen. Ik werd toch nog overvallen door een pittige bui, met achtergrondgeluid en behoorlijk stevige steentjes inbegrepen. Gelukkig draag ik een helm 😉 . Van erg warm naar behoorlijk koud is in die omstandigheden maar een kleine stap.
Op de camping straalde ondertussen alweer volop de zon, van behoorlijk koud terug naar behoorlijk warm is dan een al even kleine stap 🙂 .
Het is een leuke camping maar de bochtige wegen in de bergen rondom zijn behoorlijk populair bij motorrijders en sportievere chauffeurs en dat hoor je wel.
https://www.strava.com/activities/14354343443
dannyc2018 