De voormiddag bleef zwaar bewolkt maar na de middag begon de hemel uiteindelijk mooi blauw te kleuren. De wind bleef wel erg frisjes en best stevig. Het hert van vandaag was van de vrije soort, een ree dus. Vlaanderen heeft alleen reeën in het wild ook al zag ik kort na nieuwjaar, in de richting van Jan Yperman, wel een damhert de weg oversteken. Dat moet dus ergens ontsnapt geweest zijn, mogelijk na vuurwerk op nieuwjaarsnacht.
Na mijn klein tweedaags sortietje gaat het nu terug over de lokale wegen, vandaag nog eens over de golvende heuveltjes. Het was niet alleen het terrein dat golfde, met de wind tegen was het echt wel frisjes maar op de klimmetjes werd het best warm. Aan het slot zag ik nog een mooi hert maar het was er eentje van de gevangene soort.
Voor de terugkeer naar Ieper ging ik langs kanalen en Leie. De wind had een keer wat harder mogen waaien, hij blies in de juiste richting vandaag 🙂 . Op een gelijkaardig parcours als gisteren was mijn gemiddelde snelheid zo’n 10% hoger. Ik zag deze 2 dagen nogal wat wielrenners, echte wielrenners. Nogal wat ploegen verblijven momenteel in de omgeving Gent – Kortrijk. De renners uit de omgeving gaan dan misschien wel een paar dagen naar huis maar de verre buitenlanders blijven natuurlijke gewoon op hotel, niet iedereen neemt zomaar even het vliegtuig om in Monte Carlo naar het tennis te gaan kijken 🙂 , en dan zijn de boorden van de Schelde en de Leie natuurlijk erg geschikt voor een rustig ritje. Ik zag ook nog eens een uiltje, gezeten op het hoge uiteinde van een dode tak. Ik reed hem eerst voorbij om dan te voet terug te keren, met het idee dat ik hem zo niet zou opschrikken. Ik reed echter blijkbaar nog niet ver genoeg, zodra ik mijn staander uitklapte was hij toch nog weg. Voor de geïnteresseerden lever ik vandaag ook de route van gisteren.
Ik moest dringend nog eens gaan “shoppen” in Gent en gezien het weer deed ik dat liever met de fiets dan met de trein. Dat hield wel een overnachting in Gent in maar in Hostel De Draecke kost een overnachting met ontbijt amper meer dan een treinrit heen en terug Ieper – Gent. Voor de heenweg zou ik voor de route langs de Schelde kiezen, lang geleden dat ik daar nog was. Even twijfelde ik toen ik even voorbij Kortrijk een bord van de F45 route Kortrijk – Oudenaarde – Gent zag, die deed ik nog niet, maar die route is blijkbaar niet bijzonder aangeduid want meer dan dat ene bord zag ik niet. In Oudenaarde kwam ik de borden wel terug tegen, en hier staat ze wel goed aangegeven, maar toen besliste ik om toch maar langs de Schelde te blijven. Ik moest voorheen mijn route overigens al wel enkele keren aanpassen vanwege omleidingen. Er stond vandaag wat minder wind dan de afgelopen dagen en dat was maar best, hij kwam namelijk uit de verkeerde richting. Ik kan de route voorlopig niet tonen, er is een probleempje met de synchronisatie met mijn GPS.
Ik koos vandaag voor de afwisseling nog eens voor een wandeling, een ochtendwandeling. Ik had voor een keer geen goesting om weer tegen de wind te vechten en ook wel gewoon goesting om nog eens langs de Verdronken Weide te passeren. De omgeving was, zoals altijd wel, weer erg mooi maar ik vond het er verder vrij doods bijliggen. Al zag ik er wel een mooie zomertaling.
Ik ging vandaag nog eens kijken naar het zwanennest in de Moeren, het is er nog 🙂 . Verder was het in de Moeren vooral wreed, de wind was hier alleszins niet “matig” meer. Die wind was ook wat gedraaid waardoor hij voor wat extra koeling zorgde. Je zag het ook aan de medemensen, ze waren hier best stevig gekleed terwijl ze “bij ons” gewoon in T-shirt liepen. Pas voorbij Veurne kon ik terug wat comfortabeler rijden, niet dat er geen wind meer was maar ik kreeg hem er eindelijk wat meer van achter.
Ik dacht gelezen te hebben dat er vandaag een zwakke wind zou staan, waar ze dat haalden wist ik ook niet. Bij controle, na thuiskomst, bleek het zwak tot matig geweest te zijn. Bij ons zal dat dan wel “matig” geweest zijn en elke amateur fietser weet dat “matig” best stevig is 😉 . Na een uur had ik goed 24 Km op de teller en dat doe ik tegenwoordig niet meer zonder een stevig steuntje in de rug. Dat ik daar op het einde een gemiddelde van nog geen 22 van overhield zegt genoeg wat dat betreft 🙂 .
Er stond nog steeds een best stevig windje maar de hogere toppen waren er af en dus ging ik terug voor een volwaardige rit. Vanaf Vleteren werd het toch weer erg lastig.
Ik besloot om vandaag, met de weer best stevige wind, niet te ver te fietsen maar ik nam hem wel om nog eens op verplaatsing te wandelen. Het was al even geleden dat ik nog eens in de Blankaart wandelde. Het was de bedoeling om gewoon de Blankaart wandeling te doen maar het liep even anders. Ik zag het bekendste paar broedende vogels van België maar van ver en met tegenlicht. Er was ook nog een kijkpunt aan de andere kant, dichterbij en met de zon van achter, maar daar had ik wat minder geluk, ik zag er maar net een kopje boven de rand uitsteken. Ik las onlangs in een artikel, in de regionale katern van de krant, dat er ook reeën in de Blankaart zitten maar die kreeg ik in al die jaren nog nooit te zien. Ze blijken er echter toch te zijn, nabij het arendsnest. Het tweede kijkpunt bevindt zich zo’n 750 meter van de normale wandeling, 1,5 Km heen en terug dus. Het werd stilaan wat later en ik moest ook nog terug naar Ieper fietsen, ik koos dus vanaf het kijkpunt de directere route terug in plaats van de wandeling verder te zetten. Zelfs wandelen was lastig tegen de wind.
Na 4 dagen wandelen was het weer hoog tijd om te fietsen 😉 , ondanks de toch wel stevige wind. Het was niet altijd even aangenaam om te fietsen, zelfs een lichte bocht kon een wereld van verschil maken. Ik kwam vandaag iets tegen dat ik in onze streken nog nooit eerder tegenkwam, al passeerde ik al dikwijls in de nabije omgeving: een, naar mijn mening Russische, Orthodoxe Kerk. Een blik op het internet leerde dat het om het Klooster van de Moeder Gods “Troosteres der bedroefden” gaat, inderdaad Russisch Orthodox en gesticht in de jaren 80.