Vandaag werd weer een warme dag maar schijnbaar is de atmosfeer wel wat stabieler want buien zijn er nog niet geweest.
Ik had vandaag een prachtig moment toen enkele dolfijnen, ik dacht een vijftal, naast me mee zwommen. Ze zwommen in een doorgang van de zee naar een meer. Ik mistte wel de mooiste foto’s. Aangezien ze naast me zwommen, waren ze al vlug een eindje verder weg wanneer ik stopte en helemaal tegen dat ik ook nog mijn camera vast had en klaar was voor de foto. Bovendien blijven ze natuurlijk niet boven water zwemmen en moet je ze eerst spotten voor je kan richten, waarna ze dan al vlug weer onder zijn. Eentje voelde zich even als een walvis, met een fonteintje bij het uitademen en een mooie “staart omhoog” duik erna 🙂 . De mooiste foto’s heb ik dus niet maar het was wel een prachtig moment.
Een eind verder werd het een heel stuk minder prachtig, toen ik weer op een onverharde weg terecht kwam. Dat was eigenlijk niet de bedoeling maar het leek me een mooi alternatief voor de drukke hoofdweg, en dat was het aanvankelijk ook, tot het asfalt plots verdween. 22 Km duurde het, sommige stukken vielen nog wel mee maar andere waren echt verschrikkelijk. Het hangt allemaal af van de ribbels in de ondergrond, het befaamde wasbord effect. Het asfalt bracht in eerste instantie nog geen verlichting, je weet niet hoe ze het presteren maar dat was nog erger dan het onverhard. De verlichting kwam er op de grote weg, hier weer op de pechstrook van wat zowat een snelweg was. Ook niet echt aangenaam om te fietsen maar wel een mooi wegdek en de wind vanachter, het ging hier dus een stuk vlotter vooruit 🙂 .
Taree is een typisch “doorrij stadje”. De hoofdweg is afgelijnd met handelszaken, waarvan de meesten één of andere link met auto’s hebben, motels en restaurants. Achter die zaken gaat dan een wat afgeleefd stadje schuil maar wel met een paar grote scholen en sportterreinen.
https://www.strava.com/activities/13034644634
dannyc2018 