Vandaag weer een stralende dag. Ik kreeg deze keer wel al snel met een stevige tot erg stevige tegenwind te maken. De rit ging verder op hetzelfde stramien als gisteren, door het bos met veel op en af. In Genoa had ik eigenlijk op een koffie gerekend maar die kreeg ik niet. Ik had er wel een benzinestation verwacht maar dat was er niet en het Genoa Hotel Motel had duidelijk al een paar jaar geen klanten meer bediend. Zulke plaatsen kom je hier wel meer tegen, ze worden meestal nog wel aangekondigd maar hebben waarschijnlijk dus covid niet overleefd. Pas na 95 Km kreeg ik alsnog een koffiegelegenheid. Dat was maar kort voor het einde maar ik heb de gelegenheid toch nog gegrepen 🙂 . 1.400 hoogtemeters in combinatie met een stevige tegenwind maakten van vandaag een bijzonder zware dag, eentje die thuis hoort in de categorie van Meningue – Kingston. Ik zit vanavond nog eens op kamp, dat was al een paar weken geleden. Een goed uitgeruste cabine maar een beetje kleine douchecel.
Ik ga vandaag nog eens beginnen met een stukje over gisteren, over het Australisch accent. Over het algemeen kom ik wel behoorlijk goed weg maar af en toe loop ik toch vast. Gisteren vroeg ik aan de gastvrouw, die net op de gang passeerde met een paar nieuwe gasten, het wifi paswoord. Zij antwoordde me, dacht ik, byabfirst . Ik wist niet vanwaar dat kwam maar ik hoorde daarin by a b first. Even verder kwam ik echter in de gemeenschappelijke ruimte, met o.a. de zaken men gewoonlijk in de kamer krijgt, en daar hing het wifi paswoord op de frigo: buyabeerfirst. In het Australisch klinkt dat dus hetzelfde 🙂 . Vanmorgen was het weer stralend blauw. Het lijkt een tendens te worden, ’s morgens mooi blauw maar tegen de middag komen wind en wolken opzetten. De wind bleef vandaag achterweg maar over de wolken maakte ik me af en toe toch wel zorgen, je ziet wel dat het hoogstens bij een bui zou blijven maar ook dat is toch onaangenaam. Zorgen om niets zou echter blijken, het bleef bij overtrekkende wolken. Het was vandaag weer een stevige op en af rit. Ik zag een mooie omgeving, met veel bos, maar weinig foto’s.
Vanmorgen was het weer stralend blauw en de wind, die gisteren nog een stukje steviger aantrok, vrijwel volledig verdwenen. Vandaag was het nog eens een korter ritje. De enige optie was ook gewoon de weg blijven volgen, dezelfde van start tot finish. Toch was dat korter ritje nu ook weer wandeling in het park, het ging nog eens behoorlijk op en af. Hoewel het een pure ochtendrit was, fietste ik toch de helft van de rit in korte mouwen. Ik slaap vannacht in een echt authentiek hotel en zo authentiek het is zo spartaans is ook de kamer, een paar bedden zonder meer met gemeenschappelijk sanitair op de gang.
Eerst nog een paar dingetjes die ik gisteren vergat. De laatste foto’s zijn geen overstromingen, al zien ze er zo wel een beetje uit, maar de uitlopers van enkele meren in de buurt. Ik was gisteren extra blij dat ik steeds met helm rij toen ik te maken kreeg met een “angry bird attack”, zo’n grote wit-zwarte ekster/kraai type. Ik kreeg al eerder te maken met schijnaanvallen van deze vogels waarbij ze, ik veronderstel met hun bek, een klakkend geluid maken boven je hoofd. Deze ging echter nog wat verder en kwam me met zijn vleugels stevig op mijn hoofd kletsen. Eerst dacht ik dat hij met zijn bek mikte maar dat zou allicht sporen nagelaten op mijn helm en die waren niet te zien. Hoe dan ook, leuk was het niet. Vandaag was het weer een frisse maar stralend blauwe start met de wind, gelukkig, meestal in het voordeel. Na de middag fietste ik weer in korte mouwen maar toen ik op mijn bestemming toekwam, begon het weer alweer om te slaan. De logische route zou vandaag gewoon langs de grote weg gaan, die rechtstreeks langs mijn bestemming liep, maar dat zag ik niet zitten en dus nam ik na een paar kilometer de optie langs wat kleinere wegen. Na 66 Km kwam ik dan wel terug op de grote weg terecht en al bij al bleek het met de drukte nog wel mee te vallen, wel wat drukker dan ervoor maar niet overdreven. Mijn bestemming ligt, zoals de naam als suggereert, de toegang van de zee naar enkele grote meren, ik veronderstel dus minstens voor een deel brakke meren. Vandaag zag ik bij het binnenrijden van het stadje meteen de toeristeninfo, ik ben dus maar meteen eens gaan informeren in plaats van gewoon op zoek te gaan 🙂 .
De warmere dag van gisteren was maar een korte opflakkering, vanmorgen was het met moeite 10° en het zou de hele dag de 20° niet bereiken. Verder was het wisselend bewolkt, waarbij ik vooral de wolken achterna fietste. Tegen de middag werden de wolken stilaan grijzer en haalde ik ze ook meer en meer in maar nat werden ze niet. De route ging vandaag de hele rit verder over diezelfde rustige weg. Pas een beetje voor Sale kwamen er nog een paar wegen bij en werd het wel echt drukker. In Sale reed ik eerst een paar rondjes, op zoek naar mijn hotel. Ik wist dat het in principe langs de grote weg moest liggen maar vond het nergens, van alle andere hotels maar niet dat van mij. Bleek dat ik een eindje buiten het stadje logeer, dat lijkt een beetje stom met al die hotels in de stad maar de prijs telt boven de locatie en op kaart ziet het er niet zo ver uit 🙂 . Ik geloof dat het hotel net van management veranderd is, er wordt stevig aan de renovatie gewerkt en de nieuwe manager is daar zelf volop mee bezig. Mijn kamer is al aan de beurt geweest en ik ben er heel blij mee, mooie kamer met ruim faciliteiten voor een best schappelijke prijs 🙂 .
Ik was gisteren door een paar mensen gewaarschuwd dat het vandaag bijzonder warm zou worden en begon er dus wat vroeger aan om aan de grootste hitte te ontsnappen, dat is ook goed gelukt. Vanmorgen was het nog best fris en even na de middag was ik al op bestemming, voor het echt warm werd dus. Ik trok halfweg wel mijn lange mouwen shirt uit, dat was al weken geleden dat ik nog eens in korte mouwen fietste. Tijdens mijn eerste rit, Adelaide naar Kangaroo Island, vreesde ik dat het een wel heel warme reis zou worden maar sindsdien had ik van dat gevoel geen last meer. Ik voelde vandaag ook wel dat de wind gedraaid was, ik had tot hiertoe de hele tijd zuidenwind en hier betekent dat dus frisjes. Vandaag kwam hij eerder uit noordwesten en was beduidend minder fris. De rit van vandaag was vrij eventloos, over rustige wegen maar weinig spectaculair.
Na de grijze start gisteren, was het vandaag weer stralend blauw. Mijn slechte inschatting van de ligging van het hostel op Phillip Island had ook vandaag nog gevolgen, het zou sowieso al een eerder kort ritje worden maar met de ligging aan de rand van het eiland werd het wel heel kort. Ik dacht van dat een beetje aan te passen door te beginnen met een rondje rond Churchill Island, een klein eilandje niet ver van mijn hostel, tot ik gisterenavond per toeval ontdekte dat ook daar toegang voor moet betaald worden. Ik heb het dan maar laten vallen. Ik nam wel de wat langere route langs de kust naar Inverloch maar dat was toch al de bedoeling. Het was overigens best een mooi stukje kust van Cape Patersen naar Inverloch. Door daar ook even te stoppen bij alle uitkijkpunten, kon ik de rit ook nog wat rekken in tijd 🙂 . Met in Inverloch dan ook nog eerst even te stoppen voor lunch en koffie kon ik het toch nog tot voorbij 1 uur krijgen alvorens in te checken 🙂 . Ik hoorde gisteren van mijn kamergenoot dat het vandaag een feestdag zou zijn. Ik dacht dan dat de Melbourne Cup, die vandaag dus gereden werd, waarschijnlijk aan die feestdag gebonden was, zoals bij ons de Koppenbergcross samen hangt met Allerheiligen. Vandaag onderweg leerde ik echter dat het omgekeerd is, het is een feestdag net vanwege de Melbourne Cup. Ik ken geen ander sportevenement, waar ook, dat leidt tot een openbare feestdag! Zoals bij ons in het hoge noorden en de Alpen de kinderen als het ware met ski’s onder de voeten opgroeien, zo is dat hier langs de kust met surfboards.
Het zag er niet mooi uit vanmorgen, donkere hemel met een duidelijke tendens naar nattigheid. Toch vertrok ik op mijn rondje Phillip Island, in de stille hoop dat het wel zou beteren. Dat deed het ook, precies bij mijn eerste stop 🙂 . Er passeerde later nog wel eens een regenzone maar die wist ik net te ontwijken. Phillip Island viel niet tegen maar wat wildlife betreft konden ze de, door henzelf zo hoog gespannen, verwachtingen toch niet inlossen. Ik zag wel weer nogal wat kangoeroes, dat was ondertussen al een tijdje geleden 😉 , maar de beste kans daartoe had je eigenlijk in het “Phillip Island Wildlife Park”, een veredelde zoo dus waar je voor wat extra de dieren ook nog kan voederen. Koala’s zie je het best in het “Koala Conservation Park”, een aparte veredelde zoo. De grootste attractie op Phillip Island zijn de pinguïns, elke avond bij zonsondergang komen ze met een paar duizend terug uit zee op het land. De Australiërs noemen dit de “Pinguin Parade” en hebben daar tribunes voor gebouwd, standaard en premium. Nu vind ik die tribunes er al behoorlijk over maar de prijzen die men er dan voor vraagt zijn er pas echt over. Ik zou echter toch niet kunnen gaan kijken, als ik al zou willen, het stadion was al uitverkocht voor vanavond. De toeristische dienst is er hier trots op dat de pinguïns het afgelopen jaar meer tickets verkochten dan Taylor Swift voor haar 7 Australische optredens, “de kleine pinguïns zijn populairder dan de grote Swift”. Wel massaal aanwezig zijn de “Cape Barren ganzen”. Ik dacht aanvankelijk dat ze exclusief voor Phillip Island moesten zijn, omdat ik ze nog nergens anders tegengekomen was. Een kenner die ik tegenkwam wist me echter te vertellen dat ze op nog wel wat plaatsen in Zuid Australië, het zuiden van Australië dus en niet noodzakelijk de staat Zuid Australië 🙂 , voorkomen maar nergens zo massaal als hier. Hier zijn ze werkelijk overal. De winnaars van vandaag zijn voor mij echter de sternen. Ik houd wel van sternen maar kreeg ze nog nooit eerder zo massaal en zo goed in beeld. Mijn rondje Phillip Island bleek uiteindelijk een behoorlijk stevige ronde te zijn 🙂 . Het ietwat “teleurstellend” Phillip Island leverde toch weer een karrenvracht aan foto’s op 🙂 .
Zondagmorgen is best een geschikt om een stad te verlaten, relatief rustig, maar de rit weg van Melbourne was op zich niet veel mooier dan die erheen, weer grote en drukke wegen. Na 25 Km kwam ik op een iets kleinere en iets minder drukke weg langs de kust. Een weg waar overigens behoorlijk veel gefietst werd, het was tenslotte weer zondag 🙂 . Ik zat echter nog aan de verkeerde kant langs de kust en moest dus het schiereiland nog oversteken. Het doel vandaag was Phillip Island en om dat te bereiken zou ik in Stony Point de voetgangers/fietsers ferry nemen. Op zondag vaart die niet zo dikwijls maar ik kon, hoewel ik vanmorgen toch rustig de tijd genomen had, toch weer een vroegere ferry dan geboekt nemen. Toen ik mijn hostel op Phillip Island boekte, had ik er niet zo op gelet waar die precies lag. Ik ging er van uit dat ik na de oversteek wel zo ongeveer zou gedaan hebben maar toen ik gisteren dan toch de ligging even controleerde, bleek dat niet zo te zijn. Mijn hostel lag aan de andere kant van het eiland, net voor de brug, goed voor nog 16 Km dus. Morgen maak ik hier een rondje van Phillip Island. Er wordt overal hoog gesproken over Phillip Island, ik hoop dat de verwachtingen dan ook niet te hoog gespannen zijn.
Ik heb vandaag nog wat meer rondgewandeld in Melbourne maar de klik is niet echt gekomen. Ook de passage langs Chinatown, na San Francisco de 2de Chinese wijk buiten China, heeft niet geholpen. Ook deze heeft te lijden onder modernisering rondom en verval binnenin. Er wordt, in het algemeen, bij de modernisering tegenwoordig schijnbaar ook wel aan gevelbescherming gedaan, men laat de oude gevel staan maar daarachter bouwt men een nieuwe toren die daar dan als het ware uitschiet. Ook Ieper heeft daar een voorbeeld van met het nieuwe gerechtsgebouw, een oude buitengevel met daarachter een modern gerechtsgebouw. Er liepen vandaag nogal wat extreem opgeklede mensen rond in de stad, mannen in wit-zwart en vrouwen met top jurken, hoge hielen en één of ander hoofddeksel. Melbourne staat een hele week in het teken van de paardenraces, die hun climax zullen beleven met de Melbourne Cup die dinsdag voor het 164ste jaar georganiseerd wordt. Het is blijkbaar één van de grootste paardenraces ter wereld en het grootste sportevent van Australië, een hele week van Ascot of Waregem Koerse maar dan in het kwadraat. Volgens de locals zal dinsdag het land zowat stilvallen tijdens de race. Verder bleek vandaag de roeiclub nogal populair. Melbourne gaat behoorlijk prat op zijn street art maar dat is misschien wel één van de grotere teleurstellingen. Ik vond vandaag wel een paar mooiere exemplaren maar in het algemeen is het gewoon rotzooi.
dannyc2018 