Vanmorgen was het nog eens stralend blauw en warm, ik vertrok voor een keer zelfs gewoon in korte mouwen. Later kwam er wel wat wisselende bewolking en wat wind opzetten, waardoor het wat minder warm werd. Iets waar ik overigens niet rouwig om was.
Vandaag dus een nog korter ritje dan gisteren maar van een heel ander kaliber. Het ging nog steeds veel van dorp naar dorp maar het verschil zat dus in het hoogte niveau.
Gisteren merkte ik toevallig dat er een oude weg parallel aan de grote weg liep en het leek me dus wel een goed idee om die te nemen, hij zou allicht een stuk minder druk zijn. Ik kreeg al vlug het idee dat ik misschien wel een vergissing kon gemaakt hebben. Hoewel de weg verboden was voor zware en lange voertuigen, leek hij niet echt rustiger te zijn. De vergissing zat echter vooral in de stijgingspercentages van de eerste klim, die gingen al snel richting 20%. Ik ben op die klim ook 2 keer even gestopt, een eerste keer om het verkeer achter mij door te laten maar daarna ook nog wel eens vooral om gewoon even te stoppen. Een eindje voorbij de klim kwam de weg net naast de grote weg te liggen. Die deed er wellicht wat langer over om dezelfde hoogte te bereiken, en was dus wel wat minder steil, maar bleek toch nog een heel stuk groter en drukker dan de oude route. Toen ik er per ongeluk bijna op terecht kwam, keerde ik dan toch maar terug om de oude parallelweg te nemen. Die werd ondertussen ook heel wat rustiger, zowel wat verkeer als klimmen betreft. Na zo’n 20 Km moest ik toch de grote weg op maar 10 Km verder vond ik een nieuwe parallelroute. Af en toe zat er nog wel eens een pittig stukje tussen maar zo erg als de eerste klim werd het niet meer, al mocht de finish er ook wel zijn. 2 korte ritjes na elkaar dus maar ik ben toch blij dat ik ze niet in een stuk deed. Eigenlijk reed ik vandaag gewoon 45 Km aan een stuk bergop. Het is momenteel tenslotte ook niet nodig om langere ritten te maken, de accommodatie is er en ik heb nog wel wat ruimte om terug Sydney te bereiken.
De hostel hier maakte geen beste eerste indruk, het was één van de eerste keren dat ik niet direct kon inchecken en de gast aan receptie leek echt behulpzaam type. Ik ging dan eerst maar even naar Vietnam om iets te eten, het is tenslotte alweer even geleden dat ik daar nog was 😉 . Het restaurantje gaf echt wel een authentiek Vietnamees gevoel en de noedelsoep smaakte al even authentiek. De tweede indruk van de hostel was al een stuk aangenamer. Het is er erg aangenaam binnen, de receptioniste was erg behulpzaam en het is de eerste hostel waar mijn fiets op de, gedeelde, kamer staat. Hij stond overal wel veilig en droog maar nog niet eerder op de kamer.
Het werd weer een rit zonder foto’s, de bergen hebben zich nog niet van hun mooiste kant laten zien. Morgen blijf ik hier nog een dag om enkele van die mooiere plaatsjes op te zoeken.
Ik kruiste onderweg één van de Trek Ladies, allicht was het Amanda Spratt. Geen grote winnaar maar toch wel een behoorlijke naam, vooral als klimmer, en afkomstig van Penrith, het stadje net voor Emu Plains waar ik verbleef afgelopen nacht.
https://www.strava.com/activities/12941155312































































































