Origineel had ik voor vandaag nog een daguitstap naar de West MacDonnel Ranges geboekt maar die werd gecanceld bij gebrek aan deelnemers. Ik ging maandag nog langs bij het toeristen informatiebureau om te zien of er misschien een alternatief was, met een andere operator of een andere bestemming, maar dat bleek niet zo te zijn. Ik kreeg er ook te horen dat het seizoen zo stilaan ten einde liep en er niet zoveel meer in de aanbieding was, iets wat ik later nog wel eens hier en daar hoorde. “The Red Centre” is dus duidelijk geen zomerbestemming 😉 en dat kan ik ondertussen ook best begrijpen. Het is momenteel te vergelijken met april bij ons en wanneer ik dan de huidige temperaturen voel, dan begrijp ik dus dat je verderop in de zomer niet veel meer aan toerisme doet. Als ik aan mijn originele plan, Sydney naar Adelaide, vastgehouden had dan zou ik hier waarschijnlijk niet te veel meer kunnen uitsteken hebben.
Bij gebrek aan uitstap besloot ik dan maar, langs de “rivier”, naar de oude telegraafpost te wandelen. In de rivier staat echter alleen bij echt recente regen water. Onder de rivier zou schijnbaar wel zitten, het water zou sneller in de grond zakken dan wegstromen.
De oude telegraafpost is het prille begin van Alice Springs. In 1870 begon men met het aanleggen van een telegraaflijn tussen Adelaide en Darwin. Daarbij stuitte men hier op een bron en dus vond men het een goed idee om hier een tussenpost te plaatsen. Die post werd Alice Springs genoemd naar de vrouw van de toezichthouder op de aanleg van de lijn en de bron die men hier vond. In 1933 werd het in de buurt gevormde Stuart Town ook naar Alice Springs hernoemd. Alice is overigens nooit in Springs geweest 🙂 .
De wandeling bleek boven verwachting interessant, ten eerste door de omgeving maar ook omdat ik er mijn eerste kangoeroes in beeld kon brengen. Het leken me 2 verschillende soorten, een kleinere soort op de rotsen en een grotere op de vlakte, maar ik kon niet uitvinden welke het precies zijn. Ondanks de droge omgeving blijken er ook nog ijsvogels in de omgeving te zijn. Laat je trouwens niet misleiden door het “ijs” in de naam, de vogel heeft helemaal niets met ijs maar dat is weer een heel ander verhaal. Met water heeft hij normaal wel te doen maar deze dus niet noodzakelijk. Het zou gaan om de Sacred Kingfisher, kingfisher is de Engelse benaming van de ijsvogel, die ook kan overleven op insecten en kleine reptielen.
Zo bleek de gecancelde uitstap uiteindelijk eerder een zegen. De West MacDonnell Ranges zullen ongetwijfeld erg mooi zijn maar dat vond ik van deze omgeving ook en ik twijfel er sterk aan dat ik daar kangoeroes zou gezien hebben. Bovendien leverde het, na 5 dagen, eens een dagje zonder bus op 🙂 .
Voor de terugweg naar de stad vond ik bij de telegraafpost een alternatieve route. De wandelroutes zijn trouwens allemaal degelijk gemarkeerd, elk met zijn eigen kleur. De laatste halte van mijn wandeling was Anzac Hill, met monument en uitzicht over de stad.
Na de middag bracht ik met minder inspannende zaken door zoals de was en de laptop.
Met de omgeving en de kangoeroes en vogels kwam ik alweer op 45 foto’s en daar heb ik nog stevig moeten selecteren.
https://www.strava.com/activities/12625963305
dannyc2018 