Ik was eigenlijk van plan om, nu de vakanties achter de rug zijn, nog eens naar de IJzermonding te fietsen maar toen kwam ik op het idee om eerst eens de waterstanden te checken. Bleek dat het deze namiddag hoog water zou zijn en dan is er daar sowieso minder te zien, ik hield het dus maar wat korter. De wind blies nog steeds behoorlijk stevig, helemaal tot in Nieuwpoort zou dan ook wel lastig geworden zijn. Zoals het nu was, was al lastig genoeg.
De ijsvogel zat vandaag weer waar je hem eerder mag verwachten, kort boven het water dus. Ik zag hem zelfs enkele keren duiken en de laatste keer blijkbaar met succes, al zijn de foto’s wat onscherp om te zien wat hij precies ving.

https://www.strava.com/activities/12451069257

Ook vandaag weer een ritje gemaakt. De wind was wel nog steeds wreed lastig, toch zeker de helft van de rit 😉 .
Ik zag de ijsvogel vandaag wat hoger in een boom dan gewoonlijk. Ik had het geluk dat ik hem zag oversteken en landen. Ik had ook al wel vaker de pech dat ik hem wel zag vliegen maar niet zag landen.

https://www.strava.com/activities/12442189706

Gisteren namiddag heb ik mijn reis naar huis verdergezet, met mijn bagage uiteraard zonder wandeling. De reis liep al even voorspoedig verder als de dag ervoor. Ik nam de juiste bus die me in Herentals naar de trein met in Berchem een geschikte aansluiting naar Ieper bracht. Alleen reed die aansluiting gisteren “vanwege een defect” niet.

De raad voor reizigers met bestemming Poperinge was om de trein naar De Panne te nemen tot Gent, “vanwaar u uw reis kunt verderzetten”. Alleen kan dat verder naar Poperinge reizen natuurlijk pas met de volgende trein uit Antwerpen, een uur later dus. Toch besloot ik de raad toch te volgen, alleen al om de wachttijd te onderbreken. In Gent nam ik dan ook nog de stoptrein naar Kortrijk om daar uiteindelijk de volgende trein van Antwerpen naar Poperinge te nemen.
Vandaag mocht er, na 10 dagen, wel nog eens gefietst worden. Ik hield het wel nog beperkt, ook al vanwege de toch wel stevige wind.
De fuut broedt tegenwoordig schijnbaar het hele jaar rond. Ik had al wel het idee dat ze meerdere legsels per jaar doen maar om in september nog op het nest te zitten lijkt me toch laat.

https://www.strava.com/activities/12433257800

Gisteren begonnen met nog een laatste fotootje van het kerkje, een beetje vroeger dan anders vanwege het vroegere start uur.
Om 8 uur begonnen we aan de terugrit naar België. Na een uur rijden stonden we echter al voor anderhalf uur volledig stil en ook nadien wou het niet echt meer vlotten. Uiteindelijk was het al bijna middag toen we eindelijk in Duitsland waren, over dezelfde route die we een paar dagen geleden nog volgden richting Neuschwanstein. Ook in Duitsland liep het niet als gehoopt, met geregeld stau aan de baustellen. Het werd dus wel een erg lange reisdag en het zou net maandag worden tegen dat we helemaal thuis waren.
Een kleine terugblik op de voorbije reis: het was best wel goed, mooi, interessant maar wel erg veel “bussen”. De daguitstappen gingen, op dag 1 na, naar doelen op behoorlijk grote afstand.

Het kerkje zag er vanmorgen weer helemaal anders uit.
We hadden vandaag een vrije dag maar waren niet echt uitgerust voor een wintervakantie. In de voormiddag maakten we nog wel een, voorzichtig, wandelingetje naar het kerkje en door het stadje maar de namiddag werd vooral op de kamer doorgebracht met, via eurosport, een blik op Limburg 🙂 . De situatie is momenteel in de streek een beetje dubbelzinnig. Er zijn best nog wel wat toeristen maar men zit hier toch een beetje tussen 2 seizoenen in, het echte zomerseizoen is toch wel voorbij en het echte winterseizoen laat nog even op zich wachten. Heel wat hotels en restaurants draaien daardoor toch een beetje op halve kracht.

Ook vandaag begon ik met een foto van kerkje van Seefeld, net weer wat anders. Ook de pistes zijn niet meer helemaal sneeuwvrij en de schansen kon ik vanmorgen niet vinden. Schijnbaar gaat het er op andere plaatsen in Oostenrijk echter iets extremer aan toe.
Na Duitsland gisteren, ging het vandaag richting Italië met als belangrijkste bestemming Bozen/Bolzano en aldaar “Ötzi the iceman”. Het schijnt me wel een beetje raar om een reis naar Oostenrijk te maken om dan plaatsen in Duitsland en Italië te bezoeken. Was het gisteren nog wel wat goed te praten met wat we bezochten, dan was dat vandaag veel minder het geval. Bolzano lijkt op zich wel een bezoek waard maar ik vond het er veel te druk en ook Ötzi vond ik veel gedoe voor vrij weinig. Bovendien lijkt het me dat de persoon die deze uitstap samenstelde die dag iets verkeerd gerookt of gedronken had, er is geen manier om met een verplaatsing vanaf Seefeld een behoorlijk bezoek aan Bolzano en Ötzi te maken.
Na Bolzano volgde dan nog een bezoek aan een wijndomein, met kleine proeverij, iets verderop. Ook iets waar ik zonder gekund had, ook al omdat de streek vooral gespecialiseerd is in schuimwijnen en witte wijnen die mij niet zo liggen, maar het was wel aangenamer dan Bolzano. Het viel op dat veel wijnboeren in de streek hun teelt combineren met fruitteelt, de wijnranken op de hellingen en de boomgaarden onderaan.
Het grote voordeel van de uitstap was dat het in Italië veel beter weer was. Aan het einde volgde wel weer een lange rit terug naar het slechte weer.

Ik begin vandaag met een gelijkaardige foto als waar ik gisteren mee eindigde. Het grote verschil ligt hem in de sneeuw op de achterliggende berg, die er gisteren dus nog niet lag. Het zegt wel iets over het weer momenteel, koud en vochtig dus. De skischansen en -pistes blijven voorlopig wal nog sneeuwvrij 🙂 .
We reden vandaag terug naar Duitsland, met als eerste bestemming Schloss Neuschwanstein. Vanwege de grote drukte loopt het bezoek aan het slot volgens een strikt tijdsschema, je moet je op tijd aanmelden en krijgt dan 5 minuten om binnen te gaan, daarna is het aan de volgende lichting. Het is verder een goed uitgewerkt bezoek, onder begeleiding en met een nederlandstalige audiofoon. Het deed wel pijn dat er binnen niet mocht gefotografeerd worden, het houtsnijwerk en de muurschilderingen zijn er subliem. Anderzijds moeten we toegeven dat de timing met fotografen aan het werk nooit gehaald zou worden 🙂 .
Op de terugweg brachten we dan nog een bezoekje aan Mittenwald, een stadje dat vooral bekend is van zijn gevelschilderingen.
We hadden vandaag best wel geluk met het weer, dikwijls regen maar nooit terwijl we buiten waren 🙂 .

Vandaag stond in het teken van de transfer van Interlaken naar Seefeld. We hadden een vrij late start dus maakte ik eerst nog een kleine wandeling in Interlaken. Het was er vanmorgen vooral druk in de lucht 🙂 , Interlaken is ook een centrum voor paragliding. Verder kon ik uiteindelijk toch nog een fotootje maken van de Jungfrau, de berg van Interlaken. Het licht was wel niet zo mooi als bij de passage van gisterenavond, met de bus. De foto’s van vanmorgen bleken uiteindelijk ook zowat de enige fotogelegenheden voor vandaag. De eerstvolgende gelegenheid was het kerkje van Seefeld, vanuit het terras van de kamer.
In de beschrijving van de transfer stond dat we via Liechtenstein zouden rijden maar dat was het dan ook: langs Liechtenstein. Ik was ervan uit gegaan dat we door Liechtenstein zouden rijden, met een stop ter plaatse, maar we passeerden dus maar langs de kant. Verder namen we de langere route via Duitsland. Er was een grote wegonderbreking op de route door Oostenrijk en onze chauffeur koos dus, met twijfel over de precieze impact van van deze onderbreking voor een bus, voor de zekerdere maar ook langere optie. Zo werd het wel weer een lange busdag.

Ook vandaag maakten we een uitstap met 2 toeristische doelen. De eerste bestemming was Gruyère, waar we begonnen met een bezoek aan een kaasfabriek. Dat bezoek was voor mijn part zowat 2 uur tijdverlies maar het daaropvolgende bezoek aan het stadje was wel erg geslaagd. Hoewel ik daar, boven op een berg, met de fiets ook gewoon aan voorbij gegaan zou zijn. De verrassing in Gruyère was het Boeddhistische Museum, dat had ik op deze locatie echt niet verwacht.
De tweede bestemming lag bij de boorden van het meer van Genève, de villa va Charlie Chaplin. Ik zou er zelf nooit nog aan gedacht hebben om dit te bezoeken, hoewel ik ooit wel een gelijkaardig bezoek bracht aan het domein van Edvard Grieg bij Bergen. Ik moest achteraf wel toegeven dat het bezoek echt de moeite geweest was, goed uitgewerkt en met een mooie blik op Charles Chaplin en zijn familie en daarnaast een even mooie blik op de figuur Charlie Chaplin.
Op de terugweg kregen we, vanuit de bus, de blik op de hoge Alpentoppen die we gisteren nog misliepen. Ik bleef echter wel bij mijn principe van geen foto’s vanuit een, rijdende, bus.

Zo’n groepsreis omvat precies wat ik tijdens mijn eigen reizen zelden of nooit doe, de toeristische uitstapjes. We begonnen vanmorgen met een boottochtje over de Thunersee, van Thun tot Spiez. Aan het einde daarvan passeerden we nog wat tijd in het stadje van aankomst. Na de middag namen we dan het treintje naar de hoogte van de “Schynige Platte”, om van daar uit te zien op de omliggende toppen van de Zwitserse Alpen. Vandaag kwam van dat uitzien echter niet veel in huis, het zicht werd enigszins verhinderd 😉 . Vanmorgen op het meer kon je nog wel zeggen dat de wolken tussen de bergen wel sfeer brachten maar op de hoogte bleef daar niet veel meer van over. Het was er ook nog erg koud.