Vandaag koos ik voor een ochtendwandeling, terwijl het weer nog behoorlijk was. Voor de namiddag voorspelden ze toch wat meer kans op een bui. Ik ging nog eens kijken wat er langs de Verdronken Weide te zien was, niet zo veel bleek. Het viel me wel op dat de omgeving behoorlijk verwilderd gelaten is, wat ik positief en mooi vind maar het maakt het voor de fotograaf niet makkelijker. Ik had ook geen klein cameraatje mee om die verwildering in beeld te brengen, dat zal voor een volgende keer zijn. De lepelaars zaten wat ver weg om goed in beeld te brengen. Waar er vroeger op de camping een mooie, ruime tentweide was, daar worden de tentjes nu samengeperst op een klein hoekje langs het pad. Daar waar vroeger wilde bloemen bloeiden. Niet alle ontwikkelingen zijn dus even positief 😦 .
Wat doet een mens een dag nadat hij terugkeert van een fietstocht van een kleine 12 weken … ? Hij maakt een ritje natuurlijk 🙂 , het was er tenslotte mooi weer voor. Het werd wel een wat kleiner ritje, met een andere fiets en zonder bepakking natuurlijk.
Gent was gisteren nog een grote werfzone, voor de Gentse Feesten die vandaag van start gaan. Vandaag was weer een mooie maar ietwat warme fietsdag. Voor de rit naar Ieper koos ik vandaag voor de route langs het water, langs de kanalen en de Leie, tot Bissegem. De laatste loodjes waren weer zwaar, de heuvelrug rond Ieper 😉 . In Ieper bleek de Menenpoort nog altijd ingepakt te zijn. En zo ben ik dus, voor nu, definitief thuis. Die 5 kilogram “overgewicht”, die ik deze winter verzamelde door 2 maanden in de zetel te liggen bij moeder, ben ik nu echt wel kwijt, met bonus. Eentje had ik al gelost en nu heb ik er tijdens de reis nog een 7 achtergelaten. Ik heb dus terug wat reserve om weer op te bouwen 🙂 .
Gisteren heb ik er eens een echte rustdag van gemaakt, de hele dag niets gedaan. Vandaag heb ik dan mijn tocht naar Ieper verder gezet, in eerste instantie dus tot Gent. Op deze terugweg koos ik voor de optie van de F4 van Antwerpen naar Gent, langs de spoorweg dus. In Gent maakte ik eerst nog een ommetje langs de AS Adventure voor een kleine boodschap. Het was vandaag mooi fietsen met weinig wind maar na de middag werd het toch wat warm, zo vind je dus altijd wel iets om over te klagen 🙂 .
Vanmorgen weer vertrokken met korte mouwen. Het laatste stuk Nederland ging vlot, inclusief een kort bezoek aan dezelfde Jumbo als op de heenweg. In België besloot ik niet op zoek te gaan naar de kleine wegen maar voor de rechte lijnen te kiezen. Toch liep het in Retie nog even fout door een expliciet verkeerd geplaatste wegwijzer. Even verder liep het nog fout in de zin dat het weer ging regenen, eerst een paar korte maar intense buitjes maar daarna gewoon langdurigere stevige regenen. Ik besloot me echter vast te houden aan de “goede vibes” van Het Goeie Leven, de camping van gisteren 🙂 . En nu ben ik dan een eerste keer terug thuis, bij moeder thuis dus. Het bleek ook wel tijd te worden dat er stilaan een einde aan zou komen. De vermoeidheid zou er met een rustdag, die ik hier morgen natuurlijk wel neem, wel voor een goed deel weer uitgaan maar gisteren merkte ik nadat ik mijn tentje opgesteld had dat er wat aan haperde. Bij een controle bleek er een nieuwe breuk in mijn defecte tentpaal te zijn, net naast de reparatie. Het gevolg van de druk van “schuiver” op paal op die plaats. Met een kleine verschuiving was het nog wel onder controle voor één nacht maar om verder te gaan kamperen zou het nu toch niet echt betrouwbaar meer zijn. Gelukkig was het sowieso niet de bedoeling om dat bij mijn tussenstop naar Ieper nog te doen.
Ik fietste vandaag niet alleen zonder regenjasje maar ook zonder mouwen, of tenminste toch in korte mouwen 🙂 . Ik vond vandaag de route van de heenweg niet terug, ook niet bij de veerboten die ik wel weer tegenkwam. De boot die in mei nog niet wilde varen, die deed dat in juli dus wel. Je moest er wel een beetje geduld bij hebben, het was een beetje naar de schipper zijn goesting 😉 . Vanaf Grave zocht ik wel wat ondersteuning van de GPS, met behulp van het Route You abonnement dat het Nieuwsblad me onlangs aanbood. Mijn GPS ontvangt wel routes maar berekent er zelf geen. De route van de heenweg was ongetwijfeld mooier maar die van vandaag bleek wat directer.
Ik fietste vandaag zonder regenjasje, daarmee is het belangrijkste nieuws al verteld 🙂 . Ik volgde vandaag dus, toch minstens in grote lijnen, de route van de heenweg. Ik was blij toen ik in de Veluwe terug het bos in kon, waar de wind minder speelde. In de open ruimte haalde ik vanmiddag nog met moeite 11 Kmh. Ik was op de heenweg niet zo blij met de camping in Schaarsbergen dus zocht ik het vandaag op een andere wat verderop, waar ik veel beter terechtkwam.
Het is gisteren niet meer gestopt met regenen, ik ben echt wel blij geweest met mijn hotelletje. Vanmorgen was het nog steeds grijs en vochtig maar niet meer zo nat als gisteren. Ik reed vandaag richting Nederland maar kreeg onderweg van de Duitsers nog enkele extra kilometers aangeboden in de vorm van een wegomleiding. In Nederland waren er pogingen tot opklaringen maar toch vooral veel, en soms intense, buien. In Coevorden vond ik de route van de heenweg weer terug en het is nu de bedoeling om deze toch weer te volgen. Het was dus weer een behoorlijk natte namiddag maar tussendoor was er ook telkens weer wat tijd om een beetje op te drogen en naar het einde van de rit zag ik toch wat verbetering, en was ik weer voldoende droog, om toch maar gewoon voor de camping te kiezen. Ik moest er na aankomst wel nog even schuilen voor ik mijn tentje kon opzetten maar mijn indruk van verbetering was toch juist geweest, het was voorlopig de laatste bui die moest passeren.
Om de situatie van de camping/herberg duidelijk uit te klaren begin ik de foto’s vandaag met 2 foto’s van 15 jaar geleden, van mijn pbase gehaald, en 2 van gisteren. De situatie is natuurlijk anders maar ik denk dat de beelden duidelijk zijn, ook over het feit dat ik 15 jaar geleden nog wat langer op bleef dan tegenwoordig 🙂 . De dag begon nog mooi vanmorgen maar kort na vertrek begon het te overtrekken en op de middag ging het regenen, in eerste instantie nog licht maar later ook best stevig. Ik schuilde even onder een bushalte maar het zag er niet als buien uit en wachten tot het stopte leek dus wat utopisch. Ik begon de rit nog even door het stadje en langs het park. Het is echt wel een aangenaam, maar wel erg toeristisch, plaatsje. Een aanrader toch voor een weekje verlof, lijkt mij. Alleen neem ikzelf zo geen weken natuurlijk 🙂 . Er staan nogal wat molens in de omgeving, ik geloof dat er ook een toeristische Nedersaksische Molenroute bestaat. Mijn route leek me vandaag nog duidelijk maar toch liep het even fout en moest ik wat bijsturen. Ondertussen was ik echter al zo nat dat ik besloot om dat bijsturen niet te ver te drijven en richting grote weg te gaan. Als dank mocht ik dan nog een paar kilometer rondrijden omdat fietsers niet toegelaten zijn op de grote weg en ze er hier geen fietspad langs gelegd hebben. Ik vergat gisteren overigens nog melding te maken van het zeer populaire verkeersbord “Radwegschäden”. Ik kan me niet herinneren of ik het er op de heenweg al over gehad heb maar de fietspaden zijn hier vrij dramatisch, ook degene waar geen bord bij staat. Hun belangrijkste doel lijkt te zijn om het gemotoriseerde verkeer vrije doorgang te geven. Het doel voor vandaag was een camping in Haselünne maar daar begon ik bij het naderen toch al stevig te twijfelen. Toen ik plots een bord met een bed zag staan, twijfelde ik dan ook niet lang. Ik dacht in eerste instantie dat ik bij de raststelle moest zijn maar het hotel bleek 2 huizen terug te zijn. Ik vreesde een beetje voor de prijs en was dan ook bijzonder verrast over de prijs van 60€ voor een kamer zonder ontbijt. Met ontbijt was vannacht niet mogelijk omdat de uitbaters vannacht niet thuis zijn. De vrouw wou ook net vertrekken toen ze een verzopen fietser zag aankomen en daarvoor had ze nog wel even tijd. Ik ben vanavond dus de enige gast en dus alleen thuis. Ondanks de ligging langs de grote weg zijn ze wel duidelijk gewoon om fietsers te ontvangen. Ze hebben speciaal een fietsgarage, waar ze ook een paar verhuur exemplaren staan hebben en waar ze ook voorzieningen hebben om elektrische fietsen op te laden. Voor mij is dit hotel duidelijk onderprijsd voor wat ze allemaal bieden. Ondertussen heeft het alleen maar harder geregend en ook al eens met wat geluidsondersteuning 😉 . Dit hotel was dus echt wel een goed slot van deze niet zo goede dag 🙂 .
Vanmorgen was alles, nog wat geholpen door de ochtendzon, weer netjes droog om in te pakken. Het was vandaag een mooie fietsdag maar met wel een fris windje, ik fietste met lange mouwen. Vandaag verliet ik het spoor van de heenweg. Ten eerste omdat ik voor vanavond sowieso een andere bestemming had, nog eens op zoek naar een herinnering, maar ook omdat ik er uiteindelijk toe verplicht werd. Ik zou om te beginnen de Weser oversteken, alleen was er helemaal geen veerboot. Een A4tje in de infokast leerde me dat er vandaag inderdaad helemaal niet gevaren zou worden. Op deze camping wachten tot de boot van morgen leek me geen optie. Plan B was dus de Weser zuidwaarts volgen tot de eerste gelegenheid om over te steken, dat bleek 22 Km verder te zijn. Omdat ik zo ver zuidwaarts gegaan was, zou ik langs Oldenburg moeten passeren. Er dwars door rijden leek me geen goed idee maar helemaal terugkeren naar het noorden evenmin. Ik zag op mijn kaart een route die me mooi naar het noorden van Oldenburg zou brengen en dan zou ik ter plaatse wel verder kijken. Zolang ik in westwaartse richting bleef fietsen zou ik vroeger of later wel een punt vinden vanwaar ik verder kon. Ik weet niet echt hoe ik het gedaan heb, op basis van wat ik zag op mijn GPS scherm door woonwijken en langs parken, maar ik geloof dat ik een best goede route gevonden heb, die me uiteindelijk inderdaad tot een wegwijzer richting doel bracht. Dat doel was dus Bad Zwischenahn. Ik passeerde hier 15 jaar geleden ook al, ook op de terugweg, en herinner me het als een leuk plaatsje met een leuke camping. Een camping voor mijn maat Harry eigenlijk, met een surf- en zeilschool. Toen ik hier echter aan de camping kwam, de enige aan het water en één die ook nog steeds een zeilschool afficheert, vond ik die zo mistroostig dat ik niet eens overwogen heb om er te blijven. Ik vond er ook geen enkel herkenningspunt van toen. Ik besloot om in de plaats daarvan om maar naar de jeugdherberg te rijden, om alles nog eens goed op te laden. Mijn originele plan was om hier nog een laatste rustdag te nemen, dan zou ik wel kans zien om de batterijen nog eens volledig op te laden, maar dat ga ik nu dus niet doen. Ik zal dus in één trek verder naar De Kempen rijden. Ik heb hier wel nog een grote was kunnen doen, hij zit nog even in de droogkast 🙂 . Ik ben ondertussen ook tot het besluit gekomen dat die leuke camping van voor 15 jaar ook al deze jeugdherberg was. Ik herken het grote grasveld achter de herberg, met wat speel en sporttoestellen en een magazijntje voor materiaal, en ook het er achter liggende haventje van de bijhorende surf- en zeilschool. Er zit dus toch wat ruis op die herinneringen 😉 .
dannyc2018 