update

Het leven is momenteel erg vermoeiend. Ik doe niet zo veel maar wat ik doe is, op 1 been en 2 krukken, dus wel allemaal erg vermoeiend. Niets is eenvoudig en alles is sport 😉 . Verder is een hele dag in een zetel liggen en verzorgd moeten worden door je 89 jarige moeder ook niet zo prettig, eigenlijk hoort dat andersom te zijn 🙂 . Gelukkig zijn tenminste de weersomstandigheden er niet naar om veel buiten te komen.
Vandaag was er wel even een onderbreking in de sleur met een deelname aan het jaarlijkse eetfestijn ten voordele van het Vorselaars Wielercomité en een bezoekje aan het kerkhof. Dat ging met behulp van de rolstoel die mijn vader nog diende, net zoals ik momenteel in zijn ziektebed slaap.
Ik maakte zondag ook nog een première. De bloedverdunner die ik moet nemen komt in de vorm van een spuit en dus zette ik zondag mijn eerste spuit. Diabetici zijn dit gewoon maar ik vond die eerste keer toch wat bangelijk.