De fiets heb ik vandaag maar laten staan maar ik maakte wel een wandelingetje, langs de Verdronken Weide dus. Veel watervogels zag ik daar niet maar het zat er wel vol leven.

https://www.strava.com/activities/9619891480

Ook vandaag ging het langs een standaard route, langs kanalen en de Leie tot Bissegem en van daar richting Ieper.
Normaal maak je wel een beetje een “entree” door de Menenpoort als je in Ieper aankomt. Tegenwoordig is dat wat minder maar je kan er al wel terug door, bij mijn vertrek was dat nog niet het geval.
En dan nog even “uitpakken” met de cijfers 🙂 : ik reed 4458 Km in 54 fietsdagen, dat maakt 82,5 Km per fietsdag. 4 dagen fietste ik niet.

https://www.strava.com/activities/9613154644

Ik ben deze keer niet blijven hangen bij moeder maar meteen doorgegaan. Ik ga binnenkort wel eens voor een wat langere periode terug naar de Kempen.
Vandaag ging het terug over bekende wegen, langs het Albertkanaal en de F4 naar Gent, een beetje saai na 8 weken op onbekend terrein 🙂 .
In Antwerpen werd ik nog eens herinnerd aan mijn allereerste militaire (? 😉 ) ervaringen, in 1981-82 als milicien aan boord van de MSI’s. Al ging het in mijn geval om de M475 Tongeren en de M485 Andenne maar ze maakten allemaal deel uit van hetzelfde Squadron.

https://www.strava.com/activities/9606797513

Het was vanmorgen weer winderig, kil en vochtig. De vochtigheid ging er enigszins uit maar de rest bleef.
In Nederland is schijnbaar het jachtseizoen begonnen, er werd vanmorgen vroeg alvast hevig geschoten in de omgeving van Someren.
Precies op de middag stak ik de grens over en kwam ik stilaan op bekender terrein. Hoewel ik in Retie, na een middagpauze, toch een klein slippertje maakte.
Zo kwam ik, na precies 8 weken, een eerste keer thuis, thuis bij moeder. Ik heb natuurlijk nog wel 2 dagen te gaan tot mijn andere thuis, in de Westhoek

https://www.strava.com/activities/9599501512

In Xanten heb ik de Rijn definitief achtergelaten.
Ik begon met nog een korte blik op het stadje. Daarna ging ik de nostalgische toer op. Van de kazerne is niets meer te vinden, dat is al een eeuwigheid een woonwijk. Met de radarsite had ik minder voeling, en ze ligt boven op de berg, die heb ik dus, letterlijk, links laten liggen. De Launching Area, mijn werkplaats, heb ik wel nog eens opgezocht. Toen ik hier de laatste keer passeerde lag ze er nog net zo bij als we ze 20 jaar eerder achtergelaten hadden, zij het een beetje in verval. Nu is dat niet meer het geval. Er staan nog een paar torens maar de rest is een zonne-energie site geworden. Vandaag zal ze alvast niet veel opgeleverd hebben 🙂 . Daarna volgde ik mijn oude route richting Venlo. In Venlo werd het wat moeilijker en niet alleen omdat het ondertussen weer stevig was gaan regenen. Vroeger nam ik daar de autosnelweg maar dat kan nu dus niet meer, zo fit ben ik niet meer dat ik daar mee wegkom 🙂 . Vanaf de brug over de snelweg moest ik dus mijn weg zoeken. Aanvankelijk deed ik dat via het knooppuntensysteem, in Nederland staat bij vele knooppunten een kaartje van de omgeving waar je dan je volgende paar stappen kan op uitstippelen. De knooppunten kiezen echter zelden voor een directe route en toen ik het kronkelen en draaien moe was begon ik weer zelf mijn weg te zoeken.
Vroeger reed ik makkelijk in 2 uur van Xanten naar huis, nu is dat 2 dagen 🙂 .
Normaal was het de bedoeling van naar de jeugdherberg in Valkenswaard te rijden maar toen ik die gisteren eens wou checken, mijn ervaring van Xanten in gedachte, leerde ik dat het geen jeugdherberg meer is. Ze zorgt nu enkel nog voor groepsverblijven. Omdat ik geen 2 dagen na mekaar op, een duur, hotel wou gaan besloot ik das van toch nog een nachtje te kamperen. Dat betekende wel dat ik vandaag in Nederland nog moest gaan winkelen want ik had geen voorraden meer voorzien. In Nederland zijn de supermarkten ’s zondags echter algemeen open en een Jumbo kom je altijd wel tegen.
Even was er nog twijfel toen het op de middag weer zo stevig ging regenen maar toen het in de loop van de namiddag weer wat minder werd besloot ik om toch bij mijn kampeerplan te blijven. Het is er nochtans, net als voor het fietsen, niet echt aangenaam weer voor: koud, nat en winderig. Net toen ik bij de camping kwam begon het weer echt te regenen en het is nog niet gestopt. Ik kom enkel mijn tentje uit voor het hoogst noodzakelijke. En zeggen dat ik met een hittegolf vertrokken ben 🙂 . Ik sta wel goed uit de wind, daar heb ik totaal geen last van. Het zou natuurlijk ook kunnen dat die gewoon weggevallen is.

https://www.strava.com/activities/9594476570

Dusseldorf doet, in tegenstelling met Keulen, niet aan nachtvluchten. Precies om 6 uur herbegonnen ze maar toen was het ook meteen spitsuur 😉 .
Mijn tentje droog inpakken is niet helemaal gelukt maar het was wel beter dan de afgelopen dagen.
De eerste 12 Km gingen nog rustig door het groen, daarna kwam ik aan mijn eerste haven/industrie/stedelijk gebied. De volgende camping kwam overigens na 8 Km. Ik heb ze maar vanop afstand gezien, ze lag een beetje weg van mijn route, maar achteraf ben ik blij dat ik voor de eerste optie koos. Ze leek me vanop die afstand niet zo uitnodigend.
Vanaf de stedelijke haven industrie begonnen natuurlijk weer de problemen. Ik besloot de officiële route voorlopig maar te vergeten en zelf mijn gang te gaan. In Krefeld ging ik daarbij wel wat uit de richting maar vond die ook wel weer terug. Krefeld is overigens ook een naam uit het verleden. In Krefeld was er een vestiging van de Metro, in die tijd de Duitse tegenhanger van de Makro, waar we BTW vrij konden aankopen.
In Duisburg ging ik onder de A40 – E34 door. Hoe dikwijls zou ik in mijn 4,5 jaar, langs deze kant, voorbij de Rijn niet over die brug gepasseerd zijn?
Lang had ik het idee dat ik vandaag eindelijk nog eens een droge fietsdag zou krijgen maar vanaf 2 uur zag ik het achter mij opbouwen en het zou geen klein buitje worden. Ik zou ook niet op tijd op mijn doel zijn om eraan te ontkomen. Een 3 kwartier later haalde het me inderdaad in. Ik had ook niet direct een schuilplaats en het waren druppels die je wel degelijk voelde. Uiteindelijk vond ik toch een schuur om even te schuilen. Het was echter zoals een tijdje geleden in mijn jachtpostje, na de bui zou het niet direct stoppen met regenen, ik moest er, nadat het felste voorbij was, dus toch door.
Mijn doel voor vandaag was de jeugdherberg in Xanten. Xanten was 2 jaar mijn standplaats, de laatste 2 jaar van het 51ste Smaldeel van de 9de Wing Missiles. De grootste troef van Xanten, dat op zich ook wel een leuk stadje is, is het Archeologisch Park. Ik heb nog geweten dat het gebouwd werd, niet de originele versie maar wat er nu staat 🙂 . Toen ik in 1987 in Xanten aankwam, toen was er een open ruimte met Romeinse restanten. Tijdens de 2 jaren dat ik daar was is men begonnen met daar een themapark rond te bouwen en daarbij de restanten “wat uit te breiden” 😉 , tot wat het nu is dus. Als ik me niet vergis was Xanten de meest noordelijke vesting van de Romeinen.
De jeugdherberg bleek echter volzet te zijn en dus ging ik naar het centrum op zoek naar een kamer. De Tourist Info bleek nog open te zijn en zij hielpen me verder op weg, naar een kamer die eigenlijk net even boven mijn prijsklasse ligt. Het hotel is wel OK maar je zou denken dat het voor die prijs wel zijn internetverbinding op orde heeft. “ongelimiteerd download, upload en quota” maar je moet er wel eerst op geraken en eens je er bent is het met meer vallen dan opstaan.

https://www.strava.com/activities/9588038602

Mijn rit vandaag begon en eindigde met steden en industrie en die zijn zelden goed nieuws.
Na een paar kilometer bereikte ik al Keulen centrum. De passage van Keulen stad ging super vlot, inclusief een laatste oversteek van de Rijn. Vanaf Keulen gaat het dus alleen nog over linkeroever. Na de stad kwam nog wel de industrie, op linkeroever is dat hoofdzakelijk Ford. Ford heeft er zelfs zijn eigen tramhaltes: Ford Zuid, Midden en Noord in de volgorde dat ik ze passeerde. Verderop passeerde ik ook nog een grote zone Ineos. Na 20 Km was ik officieel nog steeds in Keulen, hoewel het aan de overkant ondertussen Leverkusen was.
In Zons maakte ik een klein ommetje, het is een best leuk oud vestingstadje. Ik vond er ook een bakkerij voor een koffiestop. De timing kon niet beter zijn, niet zozeer omdat het net middag was maar omdat er, precies toen ik mijn bestelling plaatste, een heuse stortbui losbrak. Het zou de enige van de dag zijn. Het regende nog wel, voor en na de bui, maar zo storten dus niet meer.
Na 50 Km naderde ik Neuss, officieel geen deel van het Rurhgebied maar al wel deel van de aaneensluiting van steden en industrie. Vanaf hier liep het volledig fout met de route, eerst tussen de industrie maar ook later in de stad. Uiteindelijk zocht ik mijn eigen weg terug naar en langs de Rijn.
Eigenlijk wou ik vandaag nog net een beetje verder fietsen, over goed 5 Km moet er nog een camping liggen, maar toen ik hier passeerde zag ik verderop weer echt donkere wolken naderen en dan leek het me beter om mijn tentje op te stellen voor het begon te regenen. Dus werd dit het eindpunt. Die eerste wolken zouden nog wel overwaaien, en het zou dus nog even duren voor het weer ging regenen, maar die 5 Km zullen morgen ook het verschil niet maken.
In principe is dit de laatste camping van de reis. Ze nadert stilaan het einde en ik voorzie voor de volgende dagen geen campings meer. Het zou mooi zijn als ik morgen nog eens een droog tentje zou mogen inpakken.
Gisteren lag ik onder de vertrekroute van de luchthaven van Keulen, vandaag van die van Dusseldorf 😦 .

https://www.strava.com/activities/9581626729

Mijn hotel gisteren was mooi maar slecht gelegen. Mooi omdat ik er gisteravond, erg lekker, en vanmorgen kon eten met mooi panorama zicht op Koblenz en omgeving. Slecht omdat je voor dat zicht natuurlijk naar boven moet 🙂 . Ik zag het pas vanmorgen, de Duitsers zetten schijnbaar slechts borden bij de afdaling, maar de klim naar mijn hotel bleek nog steiler dan die naar de vesting. Je zal begrijpen dat ook daar gisteren nog behoorlijk wat sleurwerk kwam bij kijken.
Toen ik terug langs de Rijn op weg was, merkte ik een camping op. Aan de overkant en net voorbij de monding van de Moesel maar ze zou wel makkelijker bereikbaar geweest zijn dan de vesting of mijn hotel. Ze bleek ook in mijn gidsje te staan maar dat had ik dus niet gemerkt.
De rit van vandaag komt niet erg hoog op de lijst van mooiste ritten, daarvoor ging het teveel langs en achter grote autowegen en spoorlijnen.
Op de middag passeerde ik Linz am Rhein. Daar stak ik ooit, 6 weken geleden 🙂 , de Rijn over.
Even later werd alles weer door een grijze sluier van regen gevat. Het zou de eerste van vele buitjes blijken te zijn. Ik kon wel weer droog opstellen en koken kon ik onder een half open maar overdekte ruimte.
Ik eindigde in voormalig Belgisch gebied. Troisdorf en Spich waren niet ver verwijderd maar ik week niet af om te gaan kijken hoe het er nu aan toegaat aan de Belgische Allee. De rit leek me zo al lang genoeg. Ik had normaal wel moeten kamperen bij kilometer 95 maar daar bleek het weer om zo’n vervallen caravanpark te gaan, mijn gidsje blijkt toch niet 100 % betrouwbaar wat campings betreft. Ik ging dus nog een stuk verder naar plan B bij Westhoven, ook niet onbekend bij veel, wat oudere 🙂 , Belgen. Achteraf gezien, als ik toch tot Westhoven doorging dan had het via Spich waarschijnlijk ook niet veel verder geweest.
In het slechtste geval had ik ook nog kunnen doorgaan tot Keulen centrum, wat ook niet zoveel verder meer is.

https://www.strava.com/activities/9576084247

Vandaag is eigenlijk in één woord samen te vatten: klote.
Vanmorgen opgestaan met regen en het zag er niet naar uit dat die direct ging stoppen, dat deed hij dan ook niet. Eén van de mooiste stukken Rijn kwam er aan en het zou een verregende dag worden 😦 . Slechts wanneer het al eens wat minder regende kon ik de camera bovenhalen en dan hopen om geen druppels op de lens te krijgen. Omhoog richten voor de torens en ruïnes op de bergkanten was ook dan uit den boze.
Kort na de start ging het met een overzet terug naar de linkeroever. De ontvanger had schijnbaar toen al compassie met ons, ikzelf en 2 collega’s, want hij kwam bij ons niet innen. Volgens het infobord had het 3,30 € moeten zijn.
In lijn met het algemene gevoel van de dag reed ik in Bingen ook nog lek. Dat is niet de gewoonte met Schwalbes maar ook die kunnen schijnbaar niet weerstaan tegen een vijs, die waarschijnlijk ook nog precies rechtop moet gestaan hebben.
Rond 2 uur klaarde het dan toch op maar even later herbegon het ook weer met regenen.
In Koblenz was het terug de beurt aan een jeugdherberg. Ik was onderweg wel enkele leuke campings gepasseerd maar Koblenz leek me de geschikte afstand en dan was de herberg dus de beste optie. Je kon ze van ver zien liggen, als je wist dat ze in de oude vesting gesitueerd was, maar ze was niet zo makkelijk te bereiken. Niet alleen omdat ze boven op de berg gelegen was maar ook omdat ze slecht aangegeven werd, af en toe een wegwijzer en dan weer niets meer. Ik heb mijn fiets echt door de smalle straatjes die berg op moeten sleuren. Als ik het op voorhand geweten had dan was ik er niet aan begonnen maar had gewoon beneden een kamer gezocht, en dan heb ik het nog niet over hoe het me op die berg zelf ging. Ik wist dat ze er moest zijn, dat had ik ook nog opgevangen terwijl ik mijn fiets omhoog aan het sleuren was, maar vond ze nergens. Een vaag bordje aan het begin van de parking, de vesting doet ook nog dienst als toeristische attractie, maar verder geen enkel beeld van de Duitse Jeugdherbergen. Nadat ik al zowat een half uur heen en weer aan het fietsen en lopen was, en daarbij als eens een vloek sloeg, werd dat opgemerkt door een omstaander die van zaken wist. Hij wees me uiteindelijk waar ik moest zijn. Bleek dat ik naar de herberg moest langs de toeristische ingang, niet dat daar ook maar op enige manier naar verwezen werd. Voor 18 uur kwam ik er echter, zonder reservatie, niet langs zonder ticket. Ik zou dus moeten gaan aanschuiven en een inkom betalen om zelfs maar te gaan vragen of er nog een plaats was voor vannacht. Toen had ik het wel gehad en ben ik de berg terug afgereden, langs de grotere weg die wat minder stijl bleek. Ik ben al een en ander tegengekomen op reis maar deze had ik nog niet gehad.
Dan moest ik dus nog op zoek naar een alternatief. Op mijn eerste poging konden ze me enkel een tweepersoonskamer voor single gebruik geven, voor de prijs van 168 €. Dat was me wat veel dus ging ik verder. Poging 2 waren ze stevig aan het renoveren, ik kon even binnen piepen en alles was leeg en de muren volledig gestript. Bij poging 3 moest ik telefoneren voor info, de chef van het restaurant liep er rond maar die kon over het hotel niets zeggen. Ik heb een hekel aan telefoneren, om dan nog te zwijgen over dat in een vreemde taal te doen, als je geen receptie kunt openhouden dan moet je ook geen hotel runnen. Nog wat verder dus maar poging 4 was eindelijk raak. Ook hier moest ik een tweepersoonskamer nemen maar die kostte maar de helft van de vorige prijs, dat vond ik nog best schappelijk.
Ik heb uiteindelijk in Koblenz wel een massa overbodige energie verbruikt om een slaapplaats te vinden, in afstand was het “maar” een 10 kilometer maar aan energie veel meer. Ook pogingen 3 en 4 lagen trouwens de berg op.

https://www.strava.com/activities/9569558073

Worms bleek toch iets minder interessant dan verwacht. Er was wel een grote Domkerk, vergelijkbaar met deze van Speyer, maar die was moeilijk in beeld te brengen, ook al omdat ze er aan het werken waren en het licht ook niet bijzonder was. Verder is er een bijzondere oude poort bij een erg nieuwe brug. Ik miste nog wel een leuk beeld van een wijngaard aan de rand van de stad met een kerk op de achtergrond. Net op die moment passeerde er een, voorlopig, laatste bui passeerde, waarin ik mijn camera niet tevoorschijn kom halen en wachten tot ze voorbij was leek me ook geen optie. Verder was Worms een moeilijk plaatsje om te verlaten.
In zijn geheel was deze rit niet het mooiste stukje Rijn, het ging nogal eens langs en door de, chemische, industrie maar er zaten wel heel mooie stukken tussen. Ik spotte ook nog eens een paar reeën, dat was alweer een hele tijd geleden 🙂 , maar ze waren wat ver weg voor een echt goede foto.
In Mainz ging het terug naar de rechteroever, daar ging het dan langs de rand van Wiesbaden. In mijn vorig leven, dat ik gisteren al vermeldde, kocht ik daar een auto. Het Amerikaanse leger had daar een groot shoppingcenter met ook enkele autodealers en alle in Duitsland gestationeerde militairen van andere NATO legers, uitgezonderd de Duitsers zelf, konden daar dus ook aankopen doen. Ik ging eigenlijk voor een Ford Mustang maar die bleek, bij navraag in België, met zijn 5 liter motor nogal duur aan verzekering en wegentaks. Het werd dan maar een Ford Probe. Bestellen in Wiesbaden en ophalen in Bremershaven, je moest er wel wat voor over hebben. Het zou overigens mijn laatste auto zijn, ondertussen doe ik het al zo’n 25 jaar zonder 🙂 .
Vandaag kon ik terug op een camping terecht, niet bepaald de beste van de reis maar toch weer kamperen.

https://www.strava.com/activities/9562624151