Om 7 uur was het nog overwegend grijs maar tegen 9 uur was het alweer bakken in de zon. Toch leek het wat beter mee te vallen dan de voorbije dagen, de wind leek wat frisser. In de schaduw van de bossen was het zelfs wel eens aangenaam om te fietsen maar bergop rijden tussen de open velden bleef zwaar, zeker toen in de namiddag de wind leek weg te vallen. De wegen lijken hier wat meer glooiend in plaats van bergachtig maar het valt dikwijls toch fel tegen. Ik maakte vandaag nog eens een ommetje voor een “must see” kasteel. Toen ik enkele dagen geleden het kasteel van Sternberk ging bekijken bleek dat eigenlijk een vergissing, hoewel het best het zien waard was. Het must see kasteel was echter dat van Cesky Sternberk. Inderdaad een indrukwekkend bouwsel maar zodanig groot dat het moeilijk in beeld te brengen is. Aanvankelijk was het de bedoeling om nog door te gaan richting Praag maar toen ik hier was vond ik het eigenlijk al wel genoeg. Gelukkig vond ik op een kaart op het pleintje enkele campings in de buurt, ik koos voor de eerste die ik zag. Het is een beetje een alternatieve camping met enkel tenten. Het liep ondertussen wel goed vol, vooral met groepen kanoërs en rafters die de Sasava afvaren, het ziet er ondertussen behoorlijk als een festivalcamping uit. Het nadeel van groepen is dat die gezellig samen gaan zitten praten en daarbij al vlug wat luider worden. Vanaf de bar klinkt ondertussen de schlagermuziek. Mijn fiets is het enige voertuig op de camping 🙂 , de boten liggen aan de kant en eventuele voertuigen blijven op de parking aan de rand. Engels is op de camping erg beperkt, ik heb geen moeite gedaan om te vragen of er zelfs maar wifi beschikbaar is.
Het weer blijft tropisch, nog voor het vertrek zat ik al zwaar aan de drank 😉 . Het was vanmorgen de bedoeling van om Jindrichuv Hradec heen te rijden maar door een afslag te missen moest ik er toch doorheen. Het bleek een goede meevaller te zijn, best een mooi stadje. Ik moest daarna weer even mijn route herleggen. Even dacht ik om het “op zijn Belgisch” toch te proberen maar een risico van 12 Km leek me toch wat groot. Uiteindelijk maakte het in het geheel toch niet zo’n groot verschil, denk ik. Ondertussen zag ik het weer veranderen en werd het de vraag: waar en wanneer gaat het losbarsten en waar ben ik dan. Het zou voor mij tot één bui beperkt blijven, eerder kort maar toch wel vrij pittig. Omdat het ook nog even stevig ging waaien, ben ik toch maar even aan de rand van het bos gaan schuilen. Daar stond ik uit de wind en daardoor meteen redelijk droog. Nu ik in Tsjechië was moest ik toch zeker ook eens langs Tabor passeren. Net zoals Nove Mesto is Tabor niet de grootste culturele naam van Tsjechië maar sportief betekent hij, voor ons Belgen, toch ook wel wat. Om te beginnen is Tabor geen makkelijke stad om met de fiets te benaderen, met een kluwen van grote en snelle wegen eromheen. Als je het dan toch benadert hebt is het niet makkelijk om er met de fiets binnen te rijden, het ligt als een muur langs het water. Boven is het dan leuk en interessant maar toch wel veel minder indrukwekkend dan vele andere plaatsen. Bij het verlaten van Tabor viel me opnieuw de vele grote wegen en ook de commerciële centra rondom Tabor op, het lijkt dus vooral een industrieel en commercieel centrum te zijn. Op de camping werkt de wifi weer met een pop-up scherm waarop je de “terms” moet “agreeën” om verder te kunnen maar op mijn laptop verscheen dat scherm niet. Op mijn telefoon wel maar ook daar valt de verbinding telkens uit. Ik had dus de hoop alweer opgegeven, tot de pop-up plots toch verscheen. Het bleek zelfs plots een best goede verbinding te zijn. Er is ondertussen ook al behoorlijk wat meer dan dat ene buitje gepasseerd.
Het blijft tropisch. Na 30 kilometer bereikte ik Telc, de reden om deze richting uit te komen. Hier in de buurt had ik ook eventueel een camping moeten vinden, en zou ik ook gevonden hebben. Het zou dus toch weer nog een heel eind bovenop de rit van gisteren geweest, Jihlava was dus een goed idee. Ik moet eerlijk zeggen dat het Grand Hotel ook wel een leuke afwisseling was op het kamperen, de dag ervoor was ook wel binnen maar dan toch eerder nog kamperen 🙂 . Je kon in het hotel ook nog wel zien dat het ooit wel Grand geweest is, alleen is het wat blijven hangen in die tijd. Ik zou er vandaag een keer wat vroeger een einde aan maken, daarvoor zou ik in Strmilov een camping vinden. Alleen was er in Strmilov geen spoor van een camping. Ik was dan ook in het centrum naar aanwijzingen gaan zoeken. Uiteindelijk kon ik op enkele kaarten op het plein, waaronder bijvoorbeeld eentje met de fietsroutes van de streek, inderdaad wel zien waar de campings zich bevonden, in tweevoud. Toen ik terug uit het centrum op de grote weg kwam zag ik ook meteen een wegwijzer naar één van hen, als ik op de grote weg was gebleven had ik dus geen problemen gehad. Ik was nu dus wel goed op tijd en best nog fit om een blog te maken maar er is hier geen wifi, toch weer uitstel dus.
Vandaag weer tropisch. Omdat ik niet langs dezelfde weg wilde vertrekken als dat ik gekomen was, nam ik de ietwat langere route langs de andere kant. Natuurlijk moest ook langs hier weer geklommen worden natuurlijk, stevig geklommen zou blijken. Het kabbelende riviertje voor de deur zou iets verder een stevig stuwmeer blijken te zijn. Ik passeerde vandaag langs Nove Mesto. Nove Mesto is misschien niet de grootste culturele naam in Tsjechië maar wel één van de sportiefste. Elk jaar passeert hier het circus van de wereldbeker mountainbike en in de winter komt het biatlon wel eens langs. Bij het naderen van de stad kon ik in de verte ook nog een skischans opmerken. Verder is het ook wel een best leuk stadje natuurlijk, met een opvallend kerkje. In frissere omstandigheden zou ik mogelijk even langs het biatlonstadion gepasseerd zijn maar het lag een drietal kilometers de verkeerde kant uit, en waarschijnlijk ook nog wel een stuk de berg op, en na de zware rit van gisteren en de stevige start van vanmorgen had ik de energie niet voor die extra inspanning. Ik deed in Nove Mesto wel een stevige poging om dat energiepeil terug wat op te krikken, met een dubbele koffie en een lekkere, stevige wafel 🙂 . De zwaarste beklimmingen waren na Nove Mesto wel achter de rug maar het bleef wel de hele tijd op en neer gaan en elke stijging was weer lastig. Al ging het wel stilaan terug beter, dankzij de koffie en de wafel? 😉 Een potentiële camping, zonder garanties want die heb je eigenlijk nooit, zou vandaag weer erg ver worden dus had ik al op voorhand beslist om, indien mogelijk, naar een hotel uit te kijken. Nove Mesto vond ik na 38 kilometer echt nog wel te vroeg maar verder bleek er niets te zijn. Na 77 kilometer zag ik wel iets maar dat bleek gesloten te zijn van 1 tot 10 juli, wat een idee om je hotel te sluiten in de piek van het hoogseizoen. Het zou dan in principe Jihlava worden, toch een behoorlijk grote plaats dus dat moest wel lukken. Ter plaatse bleek dat toch nog wel tegen te vallen maar ik vond uiteindelijk toch een plaatsje in het “Grand Hotel”. Het is waarschijnlijk een beetje meer Grand van naam dan van werkelijkheid maar ik heb wel een mooi kamertje voor een schappelijke prijs. Ik ben hier natuurlijk ook nog eens uit gaan eten, koken op mijn kamertje leek me geen goed idee 😉 , niet zomaar pizza maar echt eten met soep, aardappelen, groenten en vlees 🙂 . Ik ben ook vanavond weer best moe maar slaagde er toch in om de blog nog in orde te krijgen.
Vandaag waren we weer terug in de tropen 🙂 . Vanmorgen weer begonnen met een ommetje langs een kasteel, dat van Bouzov, waarbij ik wel heel erg dicht kwam bij waar ik een paar dagen geleden nog was. Ik heb nog gedacht van terug richting Policka te rijden voor de camping maar besloot het toch maar niet te doen, zo bijzonder was het nu ook weer niet. Het kasteel van Bouzov is er echt wel eentje uit de prentjesboeken, al van kilometers ver zie je het ook boven op zijn berg. De file voor tickets om het kasteel van binnen te bezoeken, zo veronderstel ik toch want het was me niet helemaal duidelijk, was me wat lang maar ik kon wel tot op het binnenplein. Af en toe werd de hele boel ook nog eens geblokkeerd voor foto’s en video’s van trouwpartijen, de volgende stond ook al te wachten, wat de zaak natuurlijk ook niet vooruit hielp. Na Bouzov ging het verder in overwegend zuidoostelijke richting. In de loop van de namiddag werd het snel duidelijk dat mijn beoogde camping wat ver zou zijn. Na 80 kilometer probeerde ik bij een hotel waar “Bikers” welkom waren maar ik was blijkbaar een verkeerde soort biker. Nu, de man had schijnbaar maar 2 kamers bij zijn restaurant en die bleken beiden bezet. Een eind verder zag ik in een dorp een verwijzing naar een hotel op 1 Km. Die eventuele 2 extra kilometers zou ik dan ook maar riskeren en dus ging ik eens informeren. Nu was die ene kilometer wel wreed zwaar en bleken het uiteindelijk inderdaad 2 extra kilometers, ook dit hotel was volzet. De volgende kilometers kwam ik niets meer tegen en dus zat er niets anders op dan maar door te rijden naar de camping. Daar bleek echter een festival plaats te hebben, de hele omgeving stond overvol met tentjes maar het mijne wilden ze er niet meer bij hebben. De man aan de ingang beweerde echter dat er 4 a 5 kilometer verder nog een camping zou zijn, nog een eindje verder dus. 5 kilometer verder was er niets te merken van een camping. Ik zag wel een kleine wegwijzer naar een “basecamp” en besloot daar eens een kijkje te gaan nemen. Wat ik vond was een kleine bar/bistro onderaan een rotspartij. Een camping was er niet maar de uitbater van de bar had wel een plaatsje waar een tentje kon staan, waar klimmers wel eens gebruik van maken, en waarbij ik de faciliteiten van zijn bar zou kunnen gebruiken. Uiteindelijk werd het het zoldertje van zijn bar, waar ook al eens klimmers overnachten. Ik zou er later zelfs nog 2 bikepacker collega’s bij krijgen. Deze rit was duidelijk veel te zwaar, de zwaarste in lange tijd, met naast de afstand ook nog pakweg 1.800 hoogtemeters en daardoor pakweg 8 uur in het zadel. Ik had hier buiten mijn potje kunnen gaan koken maar het was ondertussen zo laat en ik was zo moe dat ik het maar bij pizza en bier gehouden heb. Ik was ook te moe voor een blog en heb dus naar zijn wifi niet eens geïnformeerd.
Het was niet mooi kamperen gisteren maar er was wel een mooi moment 🙂 . Ook vanmorgen was het nog grijs en nat. Om 10 uur stopte uiteindelijk de regen en begon het stilaan op te klaren. Ik nam vandaag wel de fiets om naar de stad te rijden maar dat was echt het registreren niet waard, ik kampeer net aan de rand van de stad. Olomouc blijkt inderdaad een stad waar je wel even rustig de tijd mag nemen.
Gisteravond samen gegeten met mijn Belgische collega en onze Nederlandse gastheer en -vrouw. Het was een gezellig en lekker alternatief voor mijn camping potje. Kemp Ganesh bleek dus een voltreffer, het was er erg mooi en rustig kamperen. Zelfs wegrijden van de camping bleek erg mooi 🙂 . Het nadeel van in een vallei te kamperen is wel dat je er de volgende morgen ook weer uit moet komen. Ganesh had trouwens geen enkele link met een hippie verleden in India maar wel met een beeldje op een rommelmarkt in Nederland, waarvan ze maar na de aankoop te weten kwamen dat het Ganesh voorstelde. Mijn eerste doel van vandaag was Sternberk, waar een interessant kasteel zou staan. Er is ook een interessant kasteel maar het is zo moeilijk in beeld te brengen met al de rest er omheen 😉 . Verder bleek er trouwens ook nog een indrukwekkende kloosterkerk. Na Sternberk volgde mijn einddoel voor vandaag, Olomouc, waar ik dus een camping hoopte te vinden. Ik was er niet helemaal gerust in, aangezien het in de informatie die ik vond een resort genoemd werd maar er zou wel mogelijkheid zijn om te kamperen. Uiteindelijk bleek het ter plaatse om een doodgewone camping te gaan. Ik zal hier een nachtje extra blijven. Olomouc schijnt een erg mooie stad te zijn, het wordt vergeleken met Praag, hoorde ik gisteren ook nog van de Nederlanders. Morgen zal ik het dus eens rustig bezoeken met een lichtere fiets 🙂 . Ik flirtte vandaag de hele tijd met de regen. Ik kreeg ook wel wat druppels maar het bleek allemaal net langs me heen te passeren. Toen ik van Sternberk verder ging leek het helemaal opgeklaard te zijn maar verder onderweg kwamen er toch weer nieuwe wolken aanzetten. Het zou uiteindelijk losbarsten, een uurtje na aankomst hier. Ook even niet aangenaam maar gelukkig had ik vandaag geen super lange rit 🙂 .
Het was vanmorgen op de “camping” first in first out. De familie, die er al voor mij stond, was voor mij weer weg terwijl de bikepackers, die later toekwamen, nog in hun nest lagen toen ik vertrok. Ik begon met nog eens door het stadje te rijden. Toen ik er gisteren doorreed leek het mij wel potentieel te hebben maar toen had ik er niet echt oog voor natuurlijk. Het bleek inderdaad wel potentieel te hebben maar was nog niet helemaal uitgepakt 🙂 . Om dat te begrijpen moet je de foto’s nog even afwachten. Daarna ging ik even terug richting noorden, naar Litomysl. Litomysl is ook weer een interessant stadje maar in dit geval ook een erg druk stadje. Daarna ging het weer terug oostwaarts. Ik vind dat ik er vandaag weer goed in geslaagd ben om een deftige route, over behoorlijk rustige wegen, aan te houden. Na mijn langere dag van gisteren, kon ik er vandaag wat vroeger mee stoppen. Ik twijfelde nog even vanwege de naam van de camping maar besloot om de kans toch maar te grijpen. Blijkt trouwens dat Ganesh Nederlands spreekt, een Nederlands koppel dat hier neergestreken is en een camping uitbaat dus. Een tijd na mij is er nog een Belgische fietsreiziger toegekomen, een kilometervreter. Ik heb momenteel een gemiddelde afstand van 82,5 kilometer per dag, voor hem is dat een kort ritje 🙂 . Je hebt ondertussen, voor de 2 dagen, al 63 foto’s tegoed 🙂 .
Vanmorgen wat vroeger opgestaan in een poging om alsnog de post van gisteren te uploaden. Dat is uiteindelijk ook gelukt maar door problemen met de zwakke verbinding, zelfs op dat ontiegelijk vroege uur, zijn de foto’s wat dooreengeschud. Daarna ben ik bij vertrek eerst nog even Hradec Kralove ingereden, de centrale marktplaats alleen al maakt zo’n bezoek de moeite waard. Wel is het ook weer een stadje op een heuvel met smalle kasseistraatjes. Tot voor een paar dagen was het nog de bedoeling van de Elbe nog te volgen tot aan zijn bron, in de bergen bij de Poolse grens. Ik heb het echter ondertussen wat gehad met de Elbe en heb dan maar besloten om de bergen bij Polen links te laten liggen. Ik zou wel de Elbe nog even volgen op de terugweg richting Pardubice maar dat liep als snel volledig fout, onder ook wel door wegenwerken. Er viel daarna heel wat improvisatie bij te kijken om richting Pardubice te blijven gaan zonder terug te keren, het paadje op foto 07032319 hoort bij mijn improvisatie. Uiteindelijk kwam ik terecht op de weg waarlangs ik gisteren nog die spookcamping zocht. Een eind verder zag ik dan een fietswegwijzer richting Pardubice en die besloot ik dan te volgen. Al snel bleek het echter weer om een fietsroute van Tsjechisch/Duits niveau te gaan. De eerste gelegenheid die ik zag, en dat duurde nog wel even, heb ik dat spoor dan ook verlaten om mijn eigen weg te vinden. Ook in Pardubice verdiend de marktplaats alleen al een bezoek. Na Pardubice zat mijn sightseeing voor vandaag erop en kwam het er op neer om een behoorlijke route in wat zuidoostelijke richting te vinden en daarbij op fietsbare afstand een camping te treffen. Ik vond dat ik daar vandaag nog behoorlijk goed in slaagde. Ik passeerde daarbij onder andere langs het verrassend opvallende plaatsje Chrast. Met het verlaten van de Elbe heb ik ook duidelijk de vallei verlaten. Ik dacht dat er aan die laatste klim geen einde zou komen maar uiteindelijk bereikte ik toch Borova, waar ik die camping zou treffen. De receptie was gesloten maar er hing wel een telefoonnummer aan. De man aan de telefoon wist me te vertellen dat ze geen service voor caravans of tenten boden, alleen chaletjes te huur. Het bord van de weg toonde nochtans duidelijk wat anders. Zonder caravans of tenten blijft er van de betekenis van camping, zoals ze ook wel aangekondigd werd, niet veel meer over natuurlijk. Hoe dan ook moest ik overgaan naar plan B, Policka nog 10 kilometer verder, dat dan hopelijk wel goed zou lopen. Bij het binnenrijden van Policka was er nog niets te zien dat naar enige camping verwees maar in het centrum vond ik een groepje “locals” waarvan er eentje wat Engels sprak en zij wisten me de goede richting te wijzen. Zo kwam ik dan terecht langs het plein van FC Policka. Zonder hulp was ik hier nooit geraakt want het staat ook niet aangegeven. Het is allemaal wat aftands en er stonden aanvankelijk maar 2 tenten, ikzelf en een jong gezin van 4, maar later kwam er daar nog eentje bij van een paar “bikepackers”. Toch vind ik het hier beter staan dan gisteren. Er is wifi zichtbaar maar ik ben te moe, en het is ondertussen wat laat, om uit te zoeken wat de toegang is.
Ook op mijn huidige plaats de wifi te zwak voor foto’s maar daar was ik al voor verwittigd. Het is niet zozeer het lokale netwerk maar ze zitten aan het einde van de kabel waarmee het internet hier toekomt. De foto’s zullen dus nog even moeten wachten en over 2 dagen, 3 als je die van morgen ook nog meetelt, zullen het er veel zijn 🙂 .
Bij een nieuwe poging zijn de foto’s er toch doorgeraakt.
Het weer van deze morgen leek wel een doorslag van dat van gisteren, na een natte nacht volgde een erg wisselvallige voormiddag, met echter als bonus nog wat behoorlijk pittige rukwindjes er bovenop. Nu, ik was al blij dat er deze voormiddag geen stortbuien uitvielen want daar zag het er soms echt wel naar uit. Kutna Hora bleek inderdaad wel een bezoekje waard. Als stadje op een heuvel en met smalle kasseistraatjes volgens een ingewikkeld stratenplan was het ook wel een moeilijk stadje om met de zware fiets te bezoeken. Toen ik klaar was met Kutna Hora ging ik terug naar het noorden, richting de Elbe. Bij Tynec … vond ik het spoor van de Elbe weer terug, letterlijk het spoor dus. Ik besloot er niet aan te beginnen en naar de weg te keren, die was trouwens ook rustig genoeg. Even voor Hradec Kralove ging ik opzoek naar een camping maar ik kon ze niet vinden. Uiteindelijk bleek ik een spookcamping na te jagen, er stonden wel enkele caravans in het wild maar van een camping kon er geen sprake zijn. Ik moest dus nog wat verder om aan de andere kant van Hradec Kralova een echte camping te vinden. Terwijl de stad passeerde was ik eigenlijk wel een beetje klaar met naar een camping te rijden en toen ik een hotel zag dat me wel geschikt leek, ging ik even informeren naar een kamer. Ze waren echter volzet, het was dus sowieso geen optie. Ik reed dus verder voorbij de stad naar de camping. Het is weer één van die campings met een te zwak netwerk, er is wel wifi maar je slaagt er niet in om verbinding te maken. Het netwerk is trouwens niet het enige dat nogal zwak is op de camping, het sanitair is ook wel erg beperkt voor de grote van de camping. Voor een camping waar ik zolang naar toe reed viel ze toch nogal tegen. Toch blijkt ze erg populair, vooral bij families. Kinderen hebben hier ruimte en activiteit genoeg om zich dagen veilig bezig te houden.
dannyc2018 