Ik had vannacht mogelijk een ree als buur. Even de situatie schetsen: Tussen de camping en de “container” lagen een bosje, waar mijn tentje net naast stond, en een dijk. Toen ik gisteravond mijn tanden ging poetsen zag ik op die dijk een ree die zich, toen ze mij ook zag, vlug in het bosje spoedde. Ik keerde direct even op mijn stappen terug om te zien of ze ook de camping zou oversteken maar daar was niets van te merken. Ik ga er dus vanuit dat ze in het bosje langs de camping haar levensruimte heeft. Ik weet uit ervaring, van langs de Verdronken Weide een paar zomers geleden, dat een ree geen zodanig groot bos nodig heeft om te leven.
Vanmorgen zag ik langs de Donau plots verscheidene rood-witte schoorstenen. Het leek me allemaal om chemie te gaan, geen sector die ik aan de omgeving gekoppeld had.
Het was vandaag weer “oren in het graan” dag. Ze bleven deze keer wel weer gewoon ter plaatse. Verder had ik deze namiddag een beeld waar ik enorm veel spijt van heb. Er stond een ree, een mannetje, even onder mij in wat water, mij over zijn rechter schouder aankijkend. Hij bleef zo nog best rustig staan maar niet lang genoeg om mijn camera te nemen, aan te zetten, te richten, in te zoomen, focussen en afdrukken. Daartegen was hij toch weg. Het was echt een droomplaatje, dat ik dus net niet gescoord heb 😦 .
Kamperen doe ik bij de Kanu Club, waar ze in vol vertrouwen werken om mooi te kamperen. Zeker een van de mooiere en betere plaatsen van de trip. Er staan weer vooral collega fietsers, ook wel minstens één kayakker. Als je tijdens de vakantie een officiële fietsroute doet dan kom je nogal wat collega’s tegen, zowel onderweg als op de campings.

https://www.strava.com/activities/9494171234

Het was vandaag in het algemeen iets “frisser” dan de afgelopen dagen, dankzij een fris windje. Alleen wanneer deze even wegviel en je in open zon reed, was het weer bakken.
Het was weer een eerder vlakke rit maar net voorbij Kelheim hadden ze er toch een stevige puist in liggen. Toen die ook nog over een bospad ging moest ik toch ook enkele keren voet aan grond zetten vanwege een wat slippend achterwiel. Nu moet je weten dat zo’n beladen fiets te voet de berg op sleuren ook geen pretje is. Nu had ik er echter ook niet willen afdalen, met een beladen fiets over dat pad. In de andere richting is de beklimming wat minder steil maar zit je dus met die afdaling. Het is waarschijnlijk daarom dat het stuk tussen Kelheim en Weltenburg ook per boot aangeboden wordt. Ik vond het al raar toen ik dat aangekondigd zag: “Donauradweg per schiff” maar moest ik het op voorhand geweten hebben, ik zou het misschien ook overwogen hebben.
Het Weltenburg klooster gaat ondertussen meer over bier dan over godsdienst geloof ik, schijnbaar de oudste kloosterbrouwerij ter wereld. Ik heb het gevoel dat er tegenwoordig meer brouwers zitten dan paters. Voor hun hop moeten ze alvast niet ver gaan, even verder reed ik tussen gigantische hoppevelden, kilometers lang. Onvoorstelbaar.
De camping na 54 Km reed ik nog voorbij maar na 70 Km vond ik het wel genoeg. Vanavond doe ik aan vrij kamperen. Het is een stukje grond van de stad, langs de Donau, met een WC/douche container vlakbij. Voor lang kamperen moet je vergunning van de stad hebben maar 1 nacht is “frei”. Ik sta hier samen met enkele campers en 2 collega koppels.
Bij vrij kamperen is uiteraard wel geen wifi voorzien.

https://www.strava.com/activities/9487657559

Ik had het gisteren over een kleine tuin om te kamperen, nu was die als tuin niet zodanig klein maar wel als kampeerveld. Het was een voormalige “biergarten” van een voormalig gasthaus, waar nu dus de fietsers kamperen terwijl de campers en caravans op de hardere omgeving aan de andere kant van het huis staan.
Ik ben vanmorgen een ietsje later opgestaan dan gewoonlijk, even voor het opstaan barstte er nog een pittige bui los. Gelukkig was ze van korte duur. Bij het vertrek stond de zon alweer te blaken aan de hemel, al bleef het risico op nog een bui nog wel een tijdje aanwezig.
Mijn rit begon met al na 500 meter een omleiding, het zou niet de laatste zijn. Er wordt nogal gewerkt langs de Donau. Voor zover ik begrijp gaat het vooral om dijkverbeteringen, vrees voor overstromingen met het wijzigende klimaat? Ze werden wel behoorlijk aangegeven, het is mooi om zich een keer niet teveel met de route te moeten bezighouden. Ik zou vandaag wel niet zodanig veel van de Donau te zien krijgen. Naar het einde toe koos ik wel zelf om een tijdje het directere asfalt te nemen in plaats het gravelpad in de buurt van de rivier. Het ommetje langs Straubing, hoewel best een opmerkelijk stadje, had voor mij niet gemoeten. Regenburg heeft vanzelfsprekend ook zijn mooie plaatjes maar ik heb er, op het einde van de rit, niet de tijd voor genomen en zal er morgen ook niet voor terugkeren.
Het, grotere, tentenveld staat vandaag vol met bikers van alle soorten 🙂 . De camping is overigens best OK maar de wifi is behoorlijk waardeloos.
Het was vandaag weer een behoorlijk lange rit maar wel een keer ook een behoorlijk vlakke. Ik ben van nature altijd een klimmer geweest, dat was al zo tijdens mijn eerste fietscarrière als tiener. Al bleef dat destijds wel beperkt tot de Ardennen of een enkel keer, tijdens een gezinsvakantie, in het Zwarte Woud. Als je echter met zowat 50 Kg fiets onderweg bent, dan valt dat natuurlijke voordeel wel een beetje weg en als het dan dag na dag op en af gaat dan wordt dat toch lastig.
Ik zag vandaag weer een paar oren in het graan, deze keer kwamen ze er ook nog uit 🙂 .

https://www.strava.com/activities/9482847700

De camping van gisteren was iets drukker dan die van daarvoor, met ook nog een bar, maar ik heb een goede laatste nacht gehad.
Na precies 15 Km bereikte ik Duitsland. Dat had ook wat korter gekund maar bij de eerste gelegenheid verliet ik de grote weg voor een kleinere. Ook de pelgrimsweg van Praag naar Compostela ging overigens langs mijn kant de grens over.
Bij mijn vertrek, 5 weken geleden, was het de bedoeling om voor de terugweg langs de grens met Oostenrijk richting Bodensee te rijden en van daar langs de Rijn terug naar huis, met die verstande dat ik de oversteek van de Bodensee naar de Rijn door Duitsland zou maken en niet via Zwitserland zou gaan. Dat zou echter weer heel wat route puzzelwerk en ongetwijfeld stevig klimwerk, waar ik vandaag al een voorproefje van kreeg, ingehouden hebben. Onderweg viel me echter een mogelijk plan B op, met een stuk minder puzzel- en klimwerk, langs het water. Ik zou dan de Donau opzoeken en die zo lang mogelijk volgen en daarna oversteken naar de Rijn. Ik wist dan nog niet of er een officiële Donau fietsroute was, hoe dan ook zou de Donau mijn leidraad worden, maar uit voorgaande ervaringen mocht je dat eigenlijk wel verwachten. Ondertussen heb ik daar ook bevestiging van gekregen.
Ondanks de “dorf” in Deggendorf is het best een grote stad. Dat brengt altijd wel wat problemen met zich mee om de weg te vinden maar de Donau kan je moeilijk mislopen en mijn camping zou daar vlak naast liggen. De eerste indruk van die camping stelde niet veel goeds voor maar dat is intussen al veel verbeterd. We staan met een verzameling fietsers met tenten samen in een klein tuintje langs de Donau en het sanitair is uitgebreider dan veel grotere campings die ik al aandeed.
Het was vandaag wel nog eens een echt stevige rit.
Foto 2 is een zoekpuzzel, waar is ree? Ergens tussen het graan steken 2 oren uit.

https://www.strava.com/activities/9475072952

De camping gisteren was niet alleen mooi en leuk maar ook nog extreem rustig, geen feestjes en geen vergaderingen 🙂 .
Een vreemd fenomeen vanmorgen, ik sta omstreeks 7 uur op en op 1 koppel na waren al mijn fietsende collega’s al vertrokken. Toch een 7-8 fietsers die al voor 7 uur op pad gingen.
Het weer was vanmorgen een beetje als gisteren, stevig bewolkt en eerder frisjes. Er vielen zelfs een paar druppels maar tegelijkertijd begon het toen ook op te klaren. Voor de rest van de dag werd het een beetje wisselend, het bleef mooi maar de ene moment was het weer bakken in de zon terwijl er op een ander moment een fris windje stond.
Ik begon dus met de terugkeer naar Marianske Lazne. Marianske Lazne, Mariënbad, is een beetje het kleine zusje van Karlovy Vary, Karlsbad, ook een duur kuuroord dus maar wat kleiner. Voor de Kolonade, de parel van de stad, was mijn timing niet goed, die zie je beter in de namiddag. Nu stond de zon pal achter het gebouw. Het maakt zo ook al wel indruk maar het moet prachtig zijn als de zon er juist op staat. Marianske Lazne was mijn laatste doel in Tsjechië. Er is ongetwijfeld nog veel meer te zien, ik bezocht bijvoorbeeld Pilzen en Ceske Budejovice niet en miste ongetwijfeld nog een hele serie kastelen, maar ik vind het wel genoeg geweest.
Marianske Lazne verlaten was niet zo prettig. Hoewel hij er niet zo uitzag, nog op kaart noch ter plaatse aanschouwd, maar het was een vreselijk drukke weg. Vrachtwagens konden elkaar maar juist kruisen maar het reed er wel vol van. Na een tijdje werd het wel wat beter, de weg werd breder met een ruime pechstrook waarop ik vlot weg kon. Vreemd genoeg viel daar ook een groot deel van het verkeer weg, niet alles maar wel veel. Pas na een 40 Km, in Bor, kon ik kleinere wegen opzoeken. Ook het slot ging over een grote weg maar die was minder druk dan die van vanmorgen. In Babylon zocht ik de camping op voor een laatste nachtje Tsjechië.
De kleine ooievaars zijn uitgevlogen, nog steeds onder toezicht van de ouders maar wel op weg 🙂 .

https://www.strava.com/activities/9468087175

Het weer leek deze keer, na weer een nachtelijk onweer, toch omgeslagen te zijn. Het was vanmorgen stevig bewolkt en eerder frisjes. Blijkt echter dat het ook met frissere temperaturen lastig blijft om omhoog te rijden 🙂 .
Rond de middag kwam ik in Karlovy Vary, behoorlijk indrukwekkend. In Karlovy Vary kwamen vroeger de “beteren” der aarde baden en dat doen ze vandaag, volgens de standaard van de hotels, schijnbaar nog altijd.
Terwijl ik in Karlovy Vary was, begon het toch op te klaren en zo werd het in de namiddag met momenten toch nog behoorlijk warm maar niets in vergelijking met gisteren.
Van Karlovy Vary ging het naar Loket om het kasteel te zien, ook behoorlijk indrukwekkend. Het kasteel van Loket staat boven op een berg die omgeven wordt door een 340° bocht van de rivier Ohre er omheen. Ook het stadje rondom het kasteel is trouwens best leuk.
In Loket was het trouwens ook motokros, niets minder dan de MXGP. Bij die cross hoort in principe een stevige omleiding maar ze waren zo goed om mij met mijn fiets door te laten.
Van Loket ging het dan richting een camping. Ik passeerde daarbij ook Marianska Lasne maar daarvoor rij ik morgen een eindje terug, om dat even te bekijken. Het is best een leuke camping met prima faciliteiten, er staan nogal wat fietsers en de “kleinere” kampeerders staan er opgesteld in het bos.
Het was weer een lange dag met ook alweer ruim 1.200 hoogtemeters.

https://www.strava.com/activities/9463321971

De muziek stopte omstreeks 11 uur maar dan begonnen de diverse vergaderingen nog natuurlijk, waarvan eentje naast mijn tent maar de meest storende waarschijnlijk die van de zangclub aan de andere kant van de camping 😉 . Het groepje zelf was overigens best OK, enkele oude rakkers met wat blues rock gevoel. Al hun songs waren wel in het Tsjechisch, ook hun covers van klassiekers. De camping op zich was overigens prachtig gelegen, langs de rivier. Het was er echt mooi opstaan vanmorgen.
Het nadeel van in de vallei is hier al eerder aan bod gekomen, over de eerste 3 kilometer deed ik vandaag 30 minuten. Het ging dan verder over landelijke wegen in westelijke richting. Je hebt hier eigenlijk 2 dingen, bossen en graanvelden. In het bos kan je al eens een beetje schaduw vinden maar tussen de graanvelden is dat onbestaande.
Aanvankelijk had ik gedacht van wat verder te komen maar in Zlutce zou een camping zijn en in de omstandigheden leek me dat wel genoeg voor vandaag, het is gewoon te warm. Bij mijn inkopen, even voor Zlutce, ontmoette ik 2 Duitse motorrijders die even wat schaduw opgezocht hadden om wat te eten en drinken. Zij kloegen ook zwaar over de temperatuur. Tijdens het rijden krijgen zij natuurlijk nog ietwat koeling maar vanaf dat je even moet stoppen is het natuurlijk sudderen in zo’n motorpak.
Hoe dan ook, ik vond inderdaad de camping in Zlutce maar volledig verlaten. Er is hier duidelijk eentje geweest maar ze leek me niet meer actief. Ik besloot om het dan niet te veel verder te gaan zoeken en kwam terecht bij Pension Harmonie. Een éénpersoonskamer hadden ze niet meer beschikbaar maar ze konden me wel een tweekamerappartementje voor vier personen aanbieden. Een beetje buiten mijn gewone prijsklasse maar wel best nog schappelijk. Ik had voor die prijs wel wat betere wifi verwacht, het is er eentje van komen en gaan. Op de gang, dichter bij de router, gaat het wel beter.

https://www.strava.com/activities/9455884479

Het plan om Praag te verlaten was simpel, langs de andere van de Moldau terugkeren tot aan de eerste zijrivier en dan deze volgen om uit het kluwen rond Praag te ontkomen. Eén keer ging het bijna mis toen ik een fietsweg, aan de overkant van de weg, miste en ik op de autosnelweg dreigde terecht te komen maar dat werd snel gecorrigeerd. Uiteindelijk zou ik die zijrivier nog veel langer, in min of meerdere mate, volgen. Ik veronderstel dat het nog steeds dezelfde rivier is waarlangs ik nu kampeer.
In Karlstejn verwachtte ik een kasteel te treffen maar ik heb er geen opgemerkt.
Onderweg had ik op een toeristenkaart langs de weg al gezien dat er bij Roztoky enkele campings lagen, het was al snel duidelijk dat daar het eindpunt voor vandaag zou liggen. Tussen Roztoky en die campings lag wel nog een muurtje dat ik eerst over moest. Ik koos natuurlijk voor de eerste die ik tegenkwam.
Het contrast met 70 Km terug kon niet groter zijn. In Praag komt de hele wereld. Op de 2 campings op het eilandje alleen al merkte ik nummerplaten van zowat heel Europa, van heel Scandinavië tot Italië en met zelfs 2 Belgische mobilhomes, hier is het weer gewoon ik en de rest. Op de receptie was het te doen met enkele woorden Duits en wat gebaren. Er is ook geen wifi.
De camping had nog een verrassing in petto, even na 6 uur begon er een bandje te soundchecken en even voor 7 uur begonnen ze te spelen. Benieuwd hoelang dat gaat duren.

https://www.strava.com/activities/9449515060

Praag is dus echt wel een prachtige stad maar, zoals verwacht, groot en druk. Zeker toen ook nog de tourgroepen op gang kwamen, ik was alvast blij dat ik er op tijd aan begonnen was. Ik heb waarschijnlijk nog vanalles gemist maar vond het zo al wel genoeg. Zoals gezegd, naast erg druk is Praag ook erg groot. Wat ook opmerkelijk is bij Praag dat is dat het zich niet beperkt een klein centrum van de oude stad maar dat de opmerkelijke architectuur zich verspreidt over heel de stad, langs beide kanten van de rivier. Ik ben alvast wild gegaan met de foto’s 🙂 .

Ik had vannacht niet de rustigste nacht van de trip. Langs 2 kanten werd er muziek gespeeld en, min of meer, gezongen: vanaf de bar, die nog wat verder weg lag, en vanaf de vuurput, die erg dichtbij was. Tussenin zaten nog wat praatgroepen en luidruchtige kinderen bij de buren. Om 1 uur werd er nog altijd hier en daar heen en weer geroepen en gelachen. De buren hoorden bij de druksten, groot en klein. En toen het dan toch stiller werd, toen brak tegen 4 uur een pittig onweer uit. Ik kan dus niet zeggen dat ik goed of veel geslapen heb.
Vanmorgen was het weer lang twijfelachtig, gaan regenen of opklaren? Uiteindelijk sloeg de slinger door naar opklaren. Na de middag kwamen wel af en toe wind en wolken opzetten maar het bleef, vooralsnog, droog.
Ik begon de dag met nog een paar shots van het kasteel maar had verder een wat inspiratieloze dag, de rit ging verder door de graanzolder van Tsjechië richting Praag. Praag binnen rijden ging verrassend vlot. Wat me in Dresden niet lukte dat lukte me hier wel, ik zocht iets voor Praag de Vltava, de Moldau, op en kon zo langs de oever Praag binnenrijden. Het leek met best om dat langs de rechteroever te doen maar moest even voor de stad wel oversteken naar de andere kant, van daar zou ik mijn camping kunnen bereiken. Die camping ligt op een eilandje in de rivier en is maar vanaf de linkeroever bereikbaar. Ik zag daarvoor 2 potentiële mogelijkheden maar beiden bleken uiteindelijk niet te kunnen. Ik moest dus nog even een toertje rond maken.
Bij het naderen van de camping zag ik voor de tweede keer sinds ik België verliet nog Belgen. Ik hoorde ze “nog nen Belg” zeggen tegen elkaar toen ik hen passeerde, sinds Dresden rij ik met een Belgian Cycling shirt aan. Toen ik ingecheckt was op de camping kwamen zij daar ook toe. Het bleek een scouts groep uit Antwerpen te zijn, die in Tsjechië op kamp zijn en, minstens, vannacht ook op de camping verblijven.
Ik dacht van hier 2 dagen te blijven maar de eerste indruk is dat Praag wat groot en ingewikkeld gaat zijn voor mij en de camping lijkt nu ook weer niet de plaats voor een dagje niets doen. Voorlopig houd ik het dus maar op één dag morgen, daarna zien we wel.

https://www.strava.com/activities/9437566534