Vandaag waren we weer terug in de tropen 🙂 .
Vanmorgen weer begonnen met een ommetje langs een kasteel, dat van Bouzov, waarbij ik wel heel erg dicht kwam bij waar ik een paar dagen geleden nog was. Ik heb nog gedacht van terug richting Policka te rijden voor de camping maar besloot het toch maar niet te doen, zo bijzonder was het nu ook weer niet. Het kasteel van Bouzov is er echt wel eentje uit de prentjesboeken, al van kilometers ver zie je het ook boven op zijn berg. De file voor tickets om het kasteel van binnen te bezoeken, zo veronderstel ik toch want het was me niet helemaal duidelijk, was me wat lang maar ik kon wel tot op het binnenplein. Af en toe werd de hele boel ook nog eens geblokkeerd voor foto’s en video’s van trouwpartijen, de volgende stond ook al te wachten, wat de zaak natuurlijk ook niet vooruit hielp.
Na Bouzov ging het verder in overwegend zuidoostelijke richting. In de loop van de namiddag werd het snel duidelijk dat mijn beoogde camping wat ver zou zijn. Na 80 kilometer probeerde ik bij een hotel waar “Bikers” welkom waren maar ik was blijkbaar een verkeerde soort biker. Nu, de man had schijnbaar maar 2 kamers bij zijn restaurant en die bleken beiden bezet. Een eind verder zag ik in een dorp een verwijzing naar een hotel op 1 Km. Die eventuele 2 extra kilometers zou ik dan ook maar riskeren en dus ging ik eens informeren. Nu was die ene kilometer wel wreed zwaar en bleken het uiteindelijk inderdaad 2 extra kilometers, ook dit hotel was volzet. De volgende kilometers kwam ik niets meer tegen en dus zat er niets anders op dan maar door te rijden naar de camping. Daar bleek echter een festival plaats te hebben, de hele omgeving stond overvol met tentjes maar het mijne wilden ze er niet meer bij hebben. De man aan de ingang beweerde echter dat er 4 a 5 kilometer verder nog een camping zou zijn, nog een eindje verder dus. 5 kilometer verder was er niets te merken van een camping. Ik zag wel een kleine wegwijzer naar een “basecamp” en besloot daar eens een kijkje te gaan nemen. Wat ik vond was een kleine bar/bistro onderaan een rotspartij. Een camping was er niet maar de uitbater van de bar had wel een plaatsje waar een tentje kon staan, waar klimmers wel eens gebruik van maken, en waarbij ik de faciliteiten van zijn bar zou kunnen gebruiken. Uiteindelijk werd het het zoldertje van zijn bar, waar ook al eens klimmers overnachten. Ik zou er later zelfs nog 2 bikepacker collega’s bij krijgen.
Deze rit was duidelijk veel te zwaar, de zwaarste in lange tijd, met naast de afstand ook nog pakweg 1.800 hoogtemeters en daardoor pakweg 8 uur in het zadel.
Ik had hier buiten mijn potje kunnen gaan koken maar het was ondertussen zo laat en ik was zo moe dat ik het maar bij pizza en bier gehouden heb. Ik was ook te moe voor een blog en heb dus naar zijn wifi niet eens geïnformeerd.
https://www.strava.com/activities/9406907270
dannyc2018 