In 3 lange ritten ben ik het land doorkruist maar vanaf nu mag het iets minder zijn, als het kan. Het zal mogelijk ook een ietsje toeristischer worden. Ik begon vandaag met naar het drielandenpunt te rijden. Eigenlijk een beetje stom, uiteindelijk is het maar een merkteken van een administratieve overeenkomst van 3 landen. Een merkteken dat ook nog eens boven op een berg ligt. Meteen ook goed voor het hoogste punt van Nederland overigens, ik was misschien beter terug in Nederland gaan fietsen 🙂 .
Na het drielandenpunt ging het eerst door het bos terug naar beneden en dan een tijdje over grotere wegen naar Roetgen, waar ik de grens overstak. Net over de grens pikte ik in op de Vennbahn route tot Monschau. Vanaf Monschau volgde ik de Rur, tot aan het stuwmeer. Eindigen deed ik daar op een camping in Rurberg.
Op zich een mooie camping maar de werking laat toch wat te wensen over. Zo was men bij het registreren even vergeten te zeggen dat je voor warm water in de douche een muntje of een euro of wat dan ook nodig had. Omdat ik geen zin had om nog eens terug te keren naar mijn tentje en eventueel ook nog naar de receptie, koos ik maar voor een koude douche. Die kon wel gewoon zo. Er was ook geen wifi aanwezig op de camping, anno 2023 zijn er in Duitsland nog campings zonder wifi!
Zelfs voor bereik voor de gewone roaming op mijn telefoon moest ik naar de receptie, die hoger gelegen was dan de rest van de camping die eerder in een put lag.
Ik lig ook dichter bij de grote weg dan bij het stuwmeer. Soms lijkt het wel een beetje alsof ik bij Terlamen kampeer 🙂 .
Maar toch is de camping op zich dus wel mooi.
https://www.strava.com/activities/9277496888
dannyc2018 